Honda Jazz (AA). Kaarsrechte instapper in de jaren tachtig

n het begin van de jaren tachtig breidde Honda zijn modellenaanbod in Europa gestaag uit. Naast de bekende Civic en Accord zag het merk ruimte voor een compacte stadsauto die zich onderscheidde door efficiëntie en betrouwbaarheid. Die rol werd vanaf 1983 in Europa vervuld door de Honda Jazz, een model dat als Honda City in 1981 in Japan was geïntroduceerd. Hoewel de naam Jazz later opnieuw zou worden gebruikt voor een totaal ander type auto, stond de oorspronkelijke Jazz vooral bekend als een slimme en compacte oplossing voor stedelijke mobiliteit, met eigenschappen die ook buiten de stad moeiteloos benut konden worden.

De Honda Jazz werd in Europa geleverd als een driedeurs hatchback met een opvallend hoge daklijn en korte overhangen. Met een lengte van ongeveer 3,38 meter was de auto duidelijk gericht op gebruik in de stad, waar wendbaarheid en parkeergemak belangrijk waren. Tegelijkertijd zorgde de relatief hoge carrosserie voor een verrassend ruime cabine. Het concept draaide vooral om maximaal ruimtegebruik bij een relatief korte lengte. Het ontwerp van de Jazz weerspiegelde op functionele wijze de eigenzinnige benadering van Honda in die periode. Een hoge opbouw, grote ramen en een vrijwel verticale achterzijde bepaalden het uiterlijk. De Jazz maar op overzichtelijkheid en praktisch gebruik. Dankzij de grote glasoppervlakken had de bestuurder goed zicht rondom, wat de auto geschikt maakte voor druk stadsverkeer. Verder kon je- uitrusting afhankelijk- prima een lang stuk met de Jazz rijden. Geen probleem.

Voor de Europese markt werd de Honda Jazz geleverd met de 1.231 cc viercilinder benzinemotor. Deze motor was gericht op betrouwbaarheid en een laag brandstofverbruik. De Jazz werd verder (marktafhankelijk, waaronder in Nederland) geleverd in de Special en Luxeversie. De benaming van de laatste versie was overigens geen verwijzing naar een luxere uitrusting. Het verschil tussen de Special en de Luxe zat hem in het vermogen van de 1231 cc motor. Dat was respectievelijk 45 pk en 56 pk. De vermogensstijging voor de Luxeversie kwam onder meer door de montage van een registercarburateur. De snelle versie had superbenzine nodig, de tamme versie nam genoegen met normale benzine.

Een ander verschil met de Special was de montage van een vijfversnellingsbak. De Jazz Luxe snelde overigens tamelijk rap van 0-100 kilometer per uur: hij had er slechts 13 seconden voor nodig. De basisversie deed daar 3.5 seconde langer over. Qua verbruik gaf Honda voor de twee versies een gemiddelde op van (ongeveer) 1 liter op 15 gereden kilometers., waarbij de sterkste versie ook iets zuiniger was. De Jazzversies waren nooit leverbaar met een automaat. Turboversies werden in Europa niet aangeboden; de Jazz positioneerde zich nadrukkelijk als een nuchtere en efficiënte auto.

Het onderstel van de Honda Jazz was relatief geavanceerd voor zijn klasse en tijd. Aan de voorzijde maakte Honda gebruik van een onafhankelijke wielophanging met McPherson-veerpoten en schroefveren. Deze constructie combineerde een compacte opbouw met een voorspelbaar rijgedrag. Ook aan de achterzijde was sprake van een onafhankelijke wielophanging, eveneens uitgevoerd met schroefveren. Deze opzet droeg bij aan een aardige wegligging en een comfortabel rijcomfort, vooral op ongelijk wegdek. De afstemming van het onderstel was duidelijk gericht op comfort en controle, niet op sportiviteit. In combinatie met de directe besturing resulteerde dat in een auto die lichtvoetig aanvoelde en eenvoudig te manoeuvreren was, met name bij lage snelheden en in smalle straten. De reminstallatie was bekrachtigd, met schijven voor en trommels achter. Tevens had de Honda een gescheiden remcircuit.

Een van de sterke punten van de Honda Jazz was het interieur. Ondanks zijn compacte buitenmaten bood de auto opvallend veel hoofd- en beenruimte, vooral voorin. Honda maakte slim gebruik van de beschikbare ruimte door componenten zoals brandstoftank en wielophanging zo efficiënt mogelijk te positioneren. De achterbank was eenvoudig uitgevoerd, maar bood voldoende ruimte voor incidenteel gebruik door volwassenen. Ook de bagageruimte was praktisch van vorm, wat de inzetbaarheid van de Jazz vergrootte. Bovendien kon de bagageruimte worden vergroot, door de achterbank om te klappen: in dat geval was er 440 liter aan ruimte beschikbaar.

De productie van de Honda Jazz (AA) voor Europa liep tot 1986, en de productiestop viel samen met het einde van de eerste Honda City generatie in Japan. Deze werd opgevolgd door de nieuwe generatie, de Jazz kreeg in Europa geen vervanger. Pas in 2001 keerde de Jazz terug, als exportvariant van de in Japan eveneens in 2001 geïntroduceerde Fit.