Sluitingsdatum meinummer -> 17 maart
Het is weer voorbij … – column
… die mooie zomer. Erg hè, zo’n verregende zomer? Naast de garage heb ik twee 220 liter vaten voor de regenwateropvang van mijn garagedak. Van kurkdroog naar voortdurend overlopend in maar een natte nacht. En vanochtend werd ik bij het halen van een vers stokbrood ook weer zeiknat. Maar dat kwam dat ik nog in zomertenue reed.
Motorkleding
Met alle kanttekeningen over gebitsbeschermers tijdens het kussen en helmen voor fietsers heb ik me de afgelopen bijna vijftig jaar weinig beziggehouden met de tegenwoordig zo vanzelfsprekende motorkleding vol ventilatie en CE goedgekeurde beschermers. En om voor elke rit een zelf opblazende nekbrace om te doen is me ook een brug te ver.
Het weer of de veiligheid
Ik heb me altijd meer gekleed naar de weersomstandigheden dan naar mogelijke ongelukken, valpartijen en rampen. Bij slecht weer was dat in beginne al volgens het nog steeds actuele ‘laagjessysteem’. Een wollen onderbroek met lange pijpen, een pyjamabroek, een spijkerbroek en een gele of oranje waterdichte PVC-broek, de onderkant van een zeiljopper. De bovenverdieping werd soortgelijk aangekleed met de toevoeging van een zaterdagse Telegraaf die de borstpartij moest beschermen.
Qua schoeisel en handschoenen werd er ook volop op budget geëxperimenteerd. En op het stuur kwamen de indrukwekkende ‘hippo hands’. Dat ging allemaal prima ondanks dat we toen nog echte winters hadden en jong waren. In de zomer reed je in een spijkerbroek of een korte broek en een shirt. En omdat je jong en overmoedig was viel je dan wel eens. Maar jong vlees heelt snel. En de littekens uit die tijd zijn onuitwisbare leermomenten.
Nu heb ik voor serieuze ritten een goede, maar niet te dure textiele combi. Voor de korte lokale zomerritten volstaan nog steeds jeans en een T-shirt. Plus het stellige voornemen om niet te vallen.
Deze zomer was dus uitzonderlijk
Het was vaak gewoon te warm op de motor. En toch zag ik verbaasd collega motorrijders in volledig gevechtstenue. En dat terwijl oververhitting en uitdroging meer voor de hand lagen dan asfalt eczeem door een schuiver. Bescherming is goed en verstandig. Maar, een keihard statement: Elk motorongeluk is je eigen schuld. Toch is de kans dat je er eentje overkomt klein genoeg om in de marge wat risico’s te nemen. Zolang je maar voorzichtig blijft. Maar er kan natuurlijk altijd wat mis gaan tijdens zo’n hete zomer.
Dat merk te bijvoorbeeld als je in korte broek, T-shirt en op slippers blij en opgewekt afstapt om boodschapjes bij de ALDI te gaan doen. Als je dan net naast je motor staat, kan er bijvoorbeeld een jonge moeder met kinderwagen langs willen. Dan stap je iets achteruit en… Hoor je het gesis van een stuk vlees dat op de BBQ wordt gelegd. De confrontatie tussen je onderbeen en de hete uitlaatbocht kent maar één winnaar: de uitlaatbocht. Dan is het daarnaast gewoon zaak om de blaar af te plakken met pleisters zodat de zaak beschermd weer kan helen.
In de tussentijd gaat er weer meer op beschermende kleding gelet worden. Want het regent immers. Maar intussen ben ik zo ver gekomen dat mijn klassiekers tijdens vorst, sneeuw en pekel vrijgesteld zijn van dienst. Nog even doorbijten. Dan is het weer lente!
Toen ik net mijn motor had reed ik zonder leren pak. Ik praat over 1977. Een vriend van mij ook. Op een camping in Bretagne vertelden ervaren motorrijders ons dat we gek waren om zonder leren pak te rijden. Wij hadden echter wel laarzen en leren handschoenen en dat leek ons toen genoeg. Later kwamen er wel leren overalls en daaroverheen all weather kleding want ik reed het hel jaar door. Dus ook in de winter van 1978/1979 in de sneeuw.
ooit heeft een kuit op de uitlaat van mijn Honda C 310 gelegen omdat ik zo nodig met glad weer weg moest naar een vriendin. Dus ook ik heb een brandmerk.
Nog ongeveer 95 dagen en dan lengen de dagen weer
Dat is positief
Heerlijke nostalgie… Gerard Cox, … had je eens in July moeten komen. Ach…. 35 jaar geleden maar eens een VRO gedaan met ene heer Bastinck als onze instructeur, een beroemde rijschool uit R’dam. Zijn gezegde luidde: je kunt maar beter op andermans huid koeien 🐄 vallen dan met je eigen velletje over het asfalt schuren. De steentjes of zand van het wegdek blijft minder onder een gedroogde koeienhuid zitten dan die van jou.
Prachtig omschreven…Precies zoals ik al decennia mijn motor ervaring deel !
Ik rijd altijd in m’n leren pak al vallen de mussen van het dak: een ongeval is nl. absoluut niet altijd je eigen schuld.
Hoezo weer voorbij? Buiten de lente en zomer telt een jaar vele mooie dagen waarop je heerlijk kan motorrijden zonder pekel. Met goede beschermende kleding is dat geen probleem.
Ik heb daarvoor een BMW Atlantispak, is niet goedkoop maar wel veilig, comfortabel en waterdicht. Als ik alle geld dat ik in 42 jaar motorrijden heb uitgegeven aan goedkope, matige motorkleding optel, dan blijkt goedkoop juist duurkoop te zijn.
Je pleidooi om maar risico’s te nemen met beschermende kleding vind ik ronduit dom Dolf!
Maar gelukkig zeg ik niemand dat ze het moeten doen.
Kom gauw even naar nieuw Zeeland, hier IS het lente!
In de zomer rijdt ik met jeans, and a leather jacket. De jeans hebben wel een laagje Kevlar, dat helpt bij het vallen zeggen ze.
Confrontatie met een uitlaatbocht is ook mij ten deel gevallen. De uitlaatbocht won en het litteken op mijn been is inderdaad een onuitwisbaar leermoment. De automobilist die het door een nalatig partijtje ‘tikkertje’ veroorzaakte en doorreed wens ik na alle jaren nog steeds hetzelfde als dat ik moest meemaken. De geur die een mengvorm was van schroeiend textiel dat in het vlees plakte en de geur van barbecue, vergeet ik ook nooit meer. Het overwegen van het dragen een lederen motorbroek zou ik dan toch wel aanraden, al rij ik uit exact de reden die jij noemt Dolf bij schroeiend weer in een spijkerbroek rond en een jeans jasje. (Half) synthetisch spul valt te vermijden gezien mijn ervaring. Jeans verricht daar best wonderen. Als autodebielisten er vol in gaan, helpt zo goed als niets meer omdat je zelf de kreukelzone bent. Het absolute voornemen om niet te vallen of te
caramboleren, doet je meedenken voor autodebielisten die je vaak per definitie niet zien. Dat spaart op zijn minst een gebraden onderstel, zo niet erger.
over een half jaar is het alweer lente !
Kijk! Dat is positief denken!
Nog ongeveer 95 dagen en dan lengen de dagen weer