Herinnering. In de voetsporen van de Integrale

Auto Motor Klassiek » Artikelen » Herinnering. In de voetsporen van de Integrale
Er classics inkoop (copy)

We hadden haar nog niet zo lang in eigendom. La Delta, trots was ik op het gegeven dat wij ons voortbewogen in een Lancia. De naam die klonk als een klok. De naam die hoorde bij de fabrikant die nobele en een tikje extravagante auto’s bouwde. Ook al was het Lancia van 2019 al lang niet meer het Lancia van vroeger. De Delta. Zij ging mee naar het Idromeer. En bezorgde mij de zondag van mijn leven.

De route had ik al uitgezocht. Iets anders dan geijkt, zoals altijd. De minder voor de hand liggende routes ontvouwen hun mooiste geheimen. En ik wilde naar de Monte Stino. Dáár wilde ik naar toe. Vanuit onze standplaats aan het meer zette ik op een fraaie zomerzondag in de provincie Brescia koers. Had al een kleine verkenning gedaan. En wist: als ik Capovalle ben gepasseerd, dan begint het feest. Heus: er zullen spannender bergpassen op deze wereld zijn, maar desondanks loog de gekozen route er niet om.

Ik zette koers naar de Monte Stino. Reed over prachtige trajecten. Korte trajecten liever gezegd. De stukjes recht binnen het steeds fraaier wordende spectrum werden alsmaar korter. En dat was goed nieuws. Bocht na bocht begeleidde de Lancia en mij in de tocht omhoog. Bocht na bocht was het feest. Dat vonden meer lieden die hadden besloten om hun eigen koers te rijden, dezelfde die ik had uitgekozen. En dáár, binnen dat bochtige traject omhoog, dáár liet de Delta haar ongehoorde bergkwaliteiten zien.

Het geheim van de Italiaanse smid was de combinatie 1.6 Multijet en de zesbak met de Italiaans korte één en twee. De 320 Nm aan koppel openbaarde zich razendsnel, al bij 1500 toeren per minuut was het raak. Razendsnel slechtte de Lancia de toenemende hoogten, en zeker bij het uitsturen van de bocht stond er geen maat op. Terug naar twee, op koppel rijden. En er stond geen maat op. Alsof de combinatie van koppel, vermogen en de voor de bergen perfect gespatieerde lage versnellingen precies voor die route waren gemaakt. Teveel power paste daar niet, te weinig ook niet. Nee, bij het beklimmen van de Monte Stino was duidelijk voor welke route déze auto het perfecte gereedschap was.

En zo ging het maar door. Niets en niemand stak voorbij. De ongeduldige bestuurders van een Mercedes Benz A AMG en een Audi RS 3 probeerden quasi achteloos het pleit van de Delta te beslechten, maar het bleef bij pogingen, want bij iedere manoeuvre naderde weer een bocht. En hadden zij wéér het nakijken. Heerlijk, om het Teutoonse geweld in Italië te beteugelen met een auto die in de Laars was gebouwd, en die prachtige naam droeg. Teutoons waren ook de klanken uit de luidsprekers. Running up that Hill, Katowice en The Ninth Sky van Markus Schulz domineerden het interieur. Ze tilden de beleving naar een nog grotere hoogte. En de deftige dame bleef haar temperament tonen. Op háár terrein. In háár thuisland.

De koek was echter op toen ik in mijn binnenspiegel een Oostenrijker met een Classic 911 een rare schuiver zag maken. Zo, richting een stukje afgrond dat niet was begrensd door een vangrailelement. Het ging nét goed. Ik schrok, en zette de Delta op de eerste de beste parkeerplaats- net na die bocht- stil. De Oostenrijker had het vege lijf én zijn auto gered. Hij parkeerde zijn trots achter mijn auto. Toevallig had ik nog twee blikjes cola koud staan in het gekoelde vakje, en bood de geschrokken Oostenrijker één van de colaatjes aan. Hij was lijkbleek, maar kwam weer bij zijn positieven. We spraken een tijdje met elkaar, en namen hierna afscheid. Maar het tafereel had indruk gemaakt.

Het vervolg van de route legde ik niet alleen vanwege deze reden rustig af. Ik reed naar Moerna. Daar was een terrasje waar lokale bewoners hun espresso of cappuccino dronken. Ik parkeerde de auto en i locali italiani vonden het prachtig. Viva Lancia klonk het, en de mannen boden mij koffie aan. Er ontstond een gesprek waarbij wij elkaar niet verstonden, maar elkaar wel begrepen. Hun Engels was beperkt, en mijn Italiaans ook. Maar het moment was bijzonder.

Zo ging ik met een goed gemoed verder. Via Valvestino reed ik naar de boorden van het Gardameer, bij Riva koos ik de route naar Storo, en van daaruit naderde ik de boorden van Lago d’Idro. Ponte Cafallo lonkte, en de indrukken daalden in. Ik romantiseerde de dag en wist, dat ik met de Delta een heus eerbetoon had verzorgd aan de Integrale, de oude krijger waarmee Lancia zes keer wereldkampioen werd. Al was het alleen maar voor mijn eigen gevoel. Want dat kwam in een relatief perspectief te staan toen wij huiswaarts keerden. En de volgepakte Lancia bij de tolpoortjes gewoon werd weggereden door een Panda Twin Air. Het kon verkeren, tijdens die zomer, die mij één van de mooiste ritten ooit bracht.

REGISTREER GRATIS EN WE STUREN U ELKE DAG ONZE NIEUWSBRIEF MET DAARIN DE LAATSTE VERHALEN OVER KLASSIEKE AUTO'S EN MOTOREN

Selecteer eventueel andere nieuwsbrieven

We sturen je geen spam! Lees ons privacybeleid voor meer informatie.

Als het artikel bevalt, deel het dan ook even…

3 reacties

  1. En dan kom je goed weg…. dat zet je aan het denken…. eruit gereden worden….: heel mooie rijervaringen zijn dat. Ik heb zelfs met een 2CV zulke ervaringen (leermomenten) genoten, mooi om op terug te kijken en gelukkig dat het tot nu toe steeds goed afliep.
    Met mijn vergrijzing is ook mijn besef anders komen te liggen: Reisen statt Rasen. Een geweldig mooi autobahn advies vind ik. Ook voor sportauto’s 😀

  2. Ja, heerlijk is dat. Een auto uitwringen op de weggetjes waarvoor die is ontworpen. Ineens komt het ding volledig tot zijn recht.
    Twee jaar terug ook enorm genoten van mijn MGF in Wales. Ineens merk je dat dat ding precies voor dat soort wegen is gemaakt. Geweldig gevoel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Maximale bestandsgrootte van upload: 8 MB. Je kunt uploaden: afbeelding. Links naar YouTube, Facebook, Twitter en andere diensten die in de reactietekst worden ingevoegd, worden automatisch ingesloten. Bestanden hier neerzetten