Sluitingsdatum nummer 12 -> 20 oktober
Ford Thunderbird Aero Bird: 5 liter, 1 op 4, nul spijt
De Ford Thunderbird Aero Bird betekende tussen 1983 en 1988 een duidelijke koerswijziging voor een modelnaam met een lange geschiedenis. De Thunderbird begon ooit als sportieve tweezitter, groeide uit tot een forse luxeauto en kreeg bij de negende generatie een veel strakker, aerodynamischer profiel. In het artikel draait het om twee auto’s die niet als museumstuk achter koordjes eindigden, maar bij liefhebbers terechtkwamen: de 30th Anniversary Edition van Koert en de WRC van Senna.
Foto’s: Jan Eggink
Juist die twee exemplaren laten zien hoe breed deze generatie was. Ford zette bij de Aero Bird zwaar in op windtunnelwerk; de luchtweerstandscoëfficiënt daalde van 0,50 naar 0,35. Op de circuits leverde die vorm de Thunderbird grote successen in NASCAR op. De versies voor de openbare weg bleven intussen nadrukkelijk gericht op luxe en comfort. Zo ontstond een Amerikaanse coupé die minder hoekig was dan zijn voorganger en in zijn tijd verrassend Europees oogde, zonder zijn afkomst te verbergen.
Ford Thunderbird Aero Bird met twee gezichten
Koerts Thunderbird is een 30th Anniversary Edition uit 1985, uitgebracht ter gelegenheid van dertig jaar Thunderbird. De uitvoering kwam in januari 1985 op de markt en werd in ongeveer 5000 exemplaren gebouwd. Medium Regatta Blue Metallic, blauwe strepen en graphics en een rijke uitrusting horen bij dat jubileummodel. De basis lag bij de op luxe gerichte Élan-uitvoering, met onder meer een vernieuwd interieur en een aangepast instrumentenpaneel dat in datzelfde jaar werd geïntroduceerd. Onder de kap ligt doorgaans een V8 van bijna 5 liter.
Senna’s WRC kwam via een heel andere route in beeld. De auto werd op een veiling gekocht voor 400 euro en was oorspronkelijk bedoeld als verjaardagscadeau voor zijn vader. Toen die geen tijd had om het project af te maken, nam Senna de Ford over voor de aanschafprijs plus wat er inmiddels al in was gestoken. Daarna begon het werk pas echt. Plaatwerk vormen en lassen leerde hij via YouTube, net als de nuchtere les dat opknappen vrijwel altijd duurder wordt dan vooraf gedacht.
De WRC-aanduiding verwijst naar het World Rally Championship, maar geldt hier ook als eerbetoon aan de NASCAR-successen van de Thunderbird. Senna’s auto heeft een V6 van bijna 4 liter, terwijl Koerts jubileumuitvoering met een V8 van bijna 5 liter rijdt. Beide motoren leveren volgens het verhaal geen spectaculair vermogen, maar wel veel koppel. Het verbruik is minder bescheiden: bij een wat dappere rijstijl is 1 op 4 in beide gevallen haalbaar.
Pincode op het portier, 3D-printer in de buurt
Senna gebruikt zijn Thunderbird zelfs voor woon-werkverkeer. Daarmee krijgt de auto een andere lading dan een klassieker die alleen af en toe uit de stalling komt. Er zitten bovendien details aan die blijven hangen. Het linkerportier wordt niet met een sleutel geopend, maar met een pincodetoetsenpaneel. De zwarte panelen bij de achterruit zijn geen fabriekselement, maar een tijdelijke oplossing na laswerk rondom de achterruit. Ook daar is over de vorm nagedacht, al moet het nog netjes worden afgemaakt.
Koert vond zijn Thunderbird in Duitsland. Bij de RDW viel de zeldzame Ford op, net als de leeftijd van de eigenaar. Aan zijn auto ontbreken nog enkele kunststof onderdelen en daarvoor komt een moderne oplossing in beeld: die delen worden 3D-geprint. Het past opvallend goed bij een generatie die zelf al tussen oud en jong in hangt. De techniek is Amerikaans, jaren tachtig; de aanpak van de eigenaren is duidelijk van nu.
Meer Aero Bird dan je denkt, minder onderdelen dan je hoopt
Ford bouwde in totaal 885.745 Aero Birds. De basismotor was de 3,8-liter Essex V6, met een 5,0-liter Windsor V8 als optie. Daarboven stond de Turbo Coupe met een 2,3-liter viercilinder met turbocompressor. De faceliftmodellen van 1987 en 1988 kregen onder meer verzonken koplampen en een aerodynamischere neus. De Thunderbirds stonden op Fords Fox-platform en deelden onderdelen met onder meer de Lincoln Continental en Mercury Cougar. Dat platform werd ook voor Mustangs gebruikt, al richtte de Thunderbird zich duidelijk op een chiquer publiek.
Helemaal zorgeloos is zo’n Aero Bird niet. Veel aandachtspunten horen bij de leeftijd: bros kunststof, lekkende slangen, kwetsbare elektrische raambediening en digitale dashboards die hun eigen koers kunnen kiezen. Technische onderdelen zijn via de Verenigde Staten en Duitsland nog redelijk overzichtelijk te vinden. Specifieke interieur- en exterieurdelen vragen meer geduld. Dat maakt Koert en Senna tot interessante hoofdpersonen: hun Thunderbirds zijn zeldzame verschijningen, maar ook rijdende projecten met zichtbaar eigenaarswerk.
De complete reportage lees je in Auto Motor Klassiek van oktober, nu in de kiosk.
Ook het lezen waard
Deze stukken raken aan Ford Thunderbird Aero Bird of liggen er in elk geval dicht tegenaan.
Verderop vind je nog meer foto’s.

Statige luxueuze auto’s!
1:4 rijdenmet een ‘dappere rijstijl’ zou dus haalbaar zijn. Tegenwoordig is dat echter dankzij Trump’s onbehouwen actie tegen Iran financiële zelfmoord. Al helemaal als je niet de grens over kunt om bijv. in België aanzienlijk ‘beter koop’ te kunnen tanken.
Onder de motorkap herken ik het model van het kleppendeksel zoals mijn Scorpio 2.9 het ook had. Heimwee!! Al was dat maar een 6 cilinder natuurlijk. Als ik hem gruwelijk in zijn billen schopte deed hij 1:4,5 in de stad. Op de Duitse autoweg hield hij zich aan 1:10 tot een snelheid van 180km/h.
De motorruimte waar die V8 in woont heeft wel wat liefde en zorg nodig. Het kleppendeksel ziet er eerlijk gezegd niet uit. Met wat zorg oogt het weer perfect.
Interessante Blauwe Ovaal uit het malaisetijdperk want die Windsor 302 leverde iets van 140 peekaas maar ook een megakoppel dus lekker lui op de lange baan is zijn metier. Stadsritjes, mwaah liever niet. De opvolger uit de late jaren 80 reed opvallend strak maar deze was qua rijdynamiek nog erg Amerikaans zacht. Een echte tijdcapsule die ik hier in het Californische nog regelmatig tegenkom.
Fijne auto, half Amerika mee rond gereden en hier ook goed te gebruiken, veel plezier ermee jongens!