De Vauxhall F-type

De Vauxhall Victor F-type is ontworpen als een no nonsense familie auto waarvan de lijnvoering was geinspireerd op de koetswerken van de Chevrolets uit dezelfde tijd. Het zou de Vauxhall moeten worden die de wereld zou gaan veroveren.

En de verkoop en export startte prima. De eerste 15 maanden werden er ongeveer 100.000 verkocht. En het ging best een poosje prima.  De Britten zelf waren niet zo verwend als het op de kwaliteit van hun auto’s aan kwam. Maar de Vauxhalls gingen ook naar Amerikaanse en Canadese Pontiac dealers om daar als “Envoy” onder de mensen te komen. En de Amerikanen en Canadezen vonden de Envoys leuk.

In 1958 werd de Vauxhall Victor Estate gepresenteerd. De eerste officiele stationcar van Vauxhall. Aan de vraag uit de markt was eerder gehoor gegeven door koetswerkers als bij voorbeeld de makers van Dormobile. Maar het resultaat was doorgaans amateuristisch.

In tegenstelling tot het thuisfront liep ‘Johnny Foreigner’ relatief snel tegen wat dingen op waar hij niet blij van werd. Want de Vauxhalls begonnen vaak al binnen een paar maanden overtuigend te roesten. Het probleem speelde gelukkig alleen in hete, koude, en vochtige klimaten. Dat was omdat die roest eigenlijk al in de ontwerpfase was ingetekend: veel holtes en dode, niet ventilerende hoeken. De uitlaat via de achterbumpers, de A, B en C zuilen… Van de bijna 400.000 gefabriceerde exemplaren zijn er nog maar weinig over.

Daarom zijn F Victors nu schaars en gewild. En doorgaans inmiddels erg goed tegen roest beschermd.

Oh ja: Omdat de Victors zo’n Amerikaans uiterlijk hadden vielen ze later erg in de smaak bij Engelse hot rod en sprinterbouwers. Origineel bleven ze er niet bij. Maar ze werden in elk geval wel behouden…

Soort van.