De Triumph Slant-Four motor.

De Triumph slant-four. De motor is bekend vanwege de geschiedenis met Saab. Voor wie de krachtbron niet kent: dit is een viercilinder in lijn benzinemotor die door de Triumph Motor Company werd ontwikkeld en in 1968 voor het eerst verscheen in de Saab 99. De eerste motor had een inhoud van 1705 cc en werd volgens het SOHC principe ontworpen. De eerste Triumph met deze motor verscheen pas in 1972 op het toneel: de Dolomite 1850.

Ontwerp

Het ontwerp van de motor, onder leiding van Lewis Dawtrey en Harry Webster, maakte gebruik van een 45° schuin geplaatst gietijzeren blok, aluminium zuigers en een enkele bovenliggende nokkenas met acht kleppen, wat een compacte bouw en lage motorkap mogelijk maakte. Triumph ontwikkelde een speciale 16-klepper-versie voor de Dolomite Sprint van 1973, waarbij alle kleppen door één nokkenas werden bediend; dit innovatieve ontwerp won een British Design Council Award en maakte de Dolomite Sprint tot de eerste massaproductie-auto met een multi-klep motor. De slant-four werd verder gebruikt in de TR7 en de Panther Rio, waarbij Saab in de beginjaren exclusief gebruikmaakte van de motor en deze 180° draaide om hem te koppelen aan hun transaxle.

Geschiedenis

In 1963 analyseerde Triumph’s hoofd-motorontwerper Lewis Dawtrey toekomstige motortechnologieën en stelde hij een nieuwe motorfamilie voor: een reeks OHC-motoren in zowel inline-vier als V8, van 1,5 tot 3,0 liter, die bestaande Triumph-motoren konden vervangen. De ontwikkeling begon intern bij Triumph onder leiding van Dawtrey en Harry Webster. Tegelijkertijd werkte Saab aan eigen viercilindermotoren voor de Saab 99, maar het bleek te duur en risicovol om ze zelf te ontwikkelen. Via het Britse ingenieursbureau Ricardo kwam Saab in contact met Triumph. Triumph leverde jaarlijks 50.000 slant-four motoren aan Saab. Saab draaide de motor 180°, waardoor de koppeling en het vliegwiel naar de voorkant verhuisden, en de aansluiting op de aandrijving eenvoudiger werd. De eerste Triumph met deze motor was, zoals in de inleiding omschreven, de Dolomite 1850 (1972). Later kwam de sportieve Dolomite Sprint (1973) met een 2,0-liter motor en de 16-kleppen-kop. Deze uitvoering wordt vaak omschreven als eerste auto met multikleppen technologie. Andere toepassingen waren de TR7 (vanaf 1975) en de Panther Rio (1975–1977). De productie van de slant-four eindigde toen de TR7 en de Dolomite Sprint in 1981 werd stopgezet.

Technische kenmerken

De slant-four heeft een gietijzeren motorblok met 45° gekantelde cilinders, waardoor dezelfde gereedschappen als voor de V8 konden worden gebruikt en een lagere motorkap mogelijk was. De krukas is vijfvoudig gelagerd oen de aluminium zuigers hebben drie ringen. De cilinderkop is van aluminium met wedge-shaped verbrandingskamers en een enkele bovenliggende nokkenas bedient acht kleppen via bucket-tappets.

Sprint 16-kleppen motor

Voor de Dolomite Sprint (1973) ontwikkelde Triumph een uniek 16-klepper-kopstuk, waarbij alle kleppen werden bediend door één nokkenas. Dit ontwerp won in 1974 een British Design Council Award. De motor had een inhoud van 2,0 liter en leverde ongeveer 135 pk. De 16-klepper werd ook gebruikt in enkele pre-productie TR7 Sprint modellen in 1977. Tot slot: De ‘Slant-Four’ werd tijdens de jaren zeventig ook doorontwikkeld door Saab, dat vanuit de 1850-krachtbron de B-motor (tweeliter) ontwikkelde.