Sluitingsdatum juninummer -> 21 april
BSA B33 – Marktwerking
Dat concept heeft ons land meer schade dan geluk gebracht. Maar doen politieke oprispingen dat niet allemaal? Onze marktwerking is ook de aanduiding van vraag en aanbod en prijzen. Dat zie je tegenwoordig ook bij klassiekers als de BSA B33.
De BSA B33 en de knieën
De knieën van de afzwaaiende generatie bezitters. Want om een Britse 500cc-eencilinder te starten, daar heb je trapkracht voor nodig. En de dikke eenpitters – en nog veel meer moois – zijn jarenlang binnen beperkte kring gekoesterd. Ze zijn samen met hun eigenaars steeds ouder geworden. Maar in de tijd dat de conditie van de dikke BSA’s en soortgenoten steeds beter werd, begon de slijtage aan ruggen en knieën van hun baasjes aan een sluipende opmars. Peter Koelewijn zong het al: “Je wordt ouder, pappa”.
Alles heeft zijn grenzen
En op een gegeven moment is zo’n Britse stamper gewoon niet meer aan te trappen. Dat besef moet doorgaans een paar jaar sudderen, maar dan wil iemand nog wel eens beslissen dat het soms beter is om ook een lange, liefdevolle relatie te beëindigen. Dat is de reden waarom er nu weer regelmatig grote Britse eencilinders te koop zijn. En dat zijn dan natuurlijk niet alleen de motorfietsen van BSA, maar ook die van de andere ooit gerenommeerde merken. En dat is dan boffen voor de mensen van wie de knieën nog wel door de APK zijn gekomen. Net zoals het voor ons liefhebbers boffen is dat het aanbod van de dikke eenpitters nu eigenlijk best groot is. In plaats van ‘zoeken naar’ wordt het nu ‘kiezen uit’. Uit merken en types.
500 cc is best veel
De BSA B33 is een vergrote versie van de 350cc B31 en met een boring × slag van 85 × 88 mm een bijna “vierkant” motorontwerp. De B33 was in zijn derde versnelling net zo snel als de B31 in de vierde versnelling en de topsnelheid van de halveliterfiets was zo’n 130 km/u.
Met zijn separate versnellingsbak achter het motorblok was ook deze BSA een voorbeeld van klassieke motorbouw. En 500 cc was indertijd een heel indrukwekkende cilinderinhoud. De BSA is een grote, bijna statige motorfiets. Een serieuze toermachine of zijspantrekker. Een motor voor serieuze mensen zoals veeartsen en ambachtelijke notabelen.
Er zijn veel BSA B-modellen gemaakt. Er zijn er veel gekoesterd, behouden en gerestaureerd. En het is nog steeds heel goed te doen een BSA B33 te rijden en te onderhouden. Want er zijn – ook in Nederland – een paar gespecialiseerde leveranciers die letterlijk alle onderdelen nog gewoon nieuw, of met ervaring, kunnen leveren. En dat nog voor de vriendelijkste prijzen.
Britse eencilinders zijn natuurlijk zwaar gedateerd. En zo’n brave stamper wordt niet erg blij van lange ritten op autosnelwegen. In zijn tijd bestonden er in Engeland nog niet eens autosnelwegen. Maar vandaag de dag is zo’n 350- of 500cc-eencilinder de ideale partner om loom mee over de mooiste secundaire wegen te dansen.
Tel daarbij dat zo’n eenpitter technisch simpel in elkaar zit en sleutelvriendelijk is. Dan is er alleen nog maar een set ‘Engels’ gereedschap met inchmaten nodig om nog heel lang van het sonore gebrom van zo’n indrukwekkende eenpitter te kunnen genieten. Zolang uw knieën het toelaten. En qua comfort kunnen er dan ook nog eens serieuze kilometrages gedraaid worden op zo’n dag. “Binnendoor naar de Zeeuwse kust of de lage kant van de Ardennen? Dat is dik 350 kilometer rijden. En dat is een heerlijke rit.”
En als de knieën niet meer willen? Dan zijn er – natuurlijk in Engeland – aanbieders van eenvoudig te monteren sets om de zaak elektrisch te starten.
In mijn jonge jaren lange tijd met een AJS 18 S uit 1954 gereden en nu (te weinig) op een Gillet Sport 350 cc uit 1931. Met name de Elfstedentocht sla ik, samen met mijn zoon nooit over.
Mijn startprocedure is als volgt; even vlotteren, ontsteking op “laat” zetten, maar vooral het bovenste dode punt opzoeken met de kickstarter, de kleplichter gebruiken om de zuiger net door de hoogste stand te zetten, waardoor je ruim 3 slagen van de 4takt (slag) motor over hebt om dan de kickstarter een goede swiep te geven.
Zelfs na de winterstalling start hij dan in (bijna) 1 keer. Kost wel een beetje kniekracht, maar terugslaan is er niet bij.
Het aantrappen van oude motorfietsen is vaak een gevoels- en vooral tecniekkwestie: niet elke motor heeft dezelfde startprocedure, zelfs al liepen ze destijds nieuw na elkaar van de band…
Wanneer je de handmatig verstelbare ontsteking niet goed hebt staan, kan een te voorzichtig bediende stokstarter venijnig terugslaan…met zere lichaamsonderdelen tot gevolg.
En dan maakt een lage of juist hoge compressie eigenlijk weinig verschil..
Ik heb mijn buurman die ‘het wel even zou voordoen’ over het stuur zien wegschieten toen de motor met een rookwolk en knal uit de carburateur aangaf dat hij het niet goed deed.
De zuur kijkende en over een pijnlijk been wrijvende man (en een hard lachende buurvrouw) droop af in de naastgelegen tuin…
Zelden heb ik zo hard op mijn lip moeten bijten om mijn gezicht enigszins in plooi te houden en de beste man in waarde zijn aftocht gegund.
Prachtfiets, maar al wel doorleefd aan de kleur van de pijp te zien…
Die Triumph is wel een plaatje om te zien. Het zijn fietsen met een zowat legendarische status terwijl ze vreemd genoeg bijv. lange autoweg ritten niet zo best zouden verdragen. Is dat nou zoiets als Engelse trots? Of wat is dat nou? Dat die fietsen lastig zijn voor het menselijk startbeen, dat valt aan de cilinderinhoud wel af te leiden. Of was het nou ‘aflijden’ ? Hoe dan ook vind ik het fotomodel echt wel een plaatje. Een fiets met karakter mag er heus wezen. Als hij maar heel blijft bij nette behandeling is er niet zoveel aan de hand. Ik hoop er nog eens eentje in het wild tegen te komen !
Mijn vriend had vroeger ook zo,n
Onwillige bsa b33 starter , hij
had er een hele gevoelige voet
eraan over gehouden , soms trapte hij de b33 bij de eerste keer aan
meestal niet en had dan een prive
gesprek met iemand terwijl hij
naar boven keek , toen ik na de winterstop bij hem kwam vertelde
hij dat hij een idee uitgewerkt had
en dat hij al verschillende keren
zijn welwillende b33 had gestart
hij had zelf een koppakking gemaakt
van roodkoper en had de,e gemonteerd en had rondom de
ruimte tussen de kop en cillinder
opgemeten en rondom precies
gelijk gehouden , kom maar mee
en ik ging met hem mee voelend
dat de motor koud was kraantje
van het levensvocht open en de motor tegen de compressie aan
en met een FLINKE TRAP daar
liep de B33 bommenwerper
ik heb hem geluk gewenst en ben
op mijn Triumph bonneville weg gereden , ben m,n vriend nog vaak
lachend tegengekomen , of het
waar was wat hij vertelde Achhh
wat maakt het uit zou best kunnen
ik rij nu een Triumph Adventurer
900 cc drie cilinder , en denk vaak aan frits terug , hij is verhuisd naar
verwegiestan 🫡