BMW R90S. BBB? BMW by Butler (& Smith)

De BMW R90Ssen waren statements van jewelste. Het waren BMW’s, ze waren snel en ze waren vrolijk oranje: Daytona Orange (of serieus ‘Silberrauch’) De kleuren waren verneveld opgezet. En dat spuiten werd met de hand gedaan. Door dat spuiten vanuit de losse pols is elke BMW R90S feitelijk een unicaat.

Plakken mag niet!

En wanneer er een BMW R90S wordt aangetroffen met geplakte in plaats van handgetrokken biezen op de lak, dan wordt de berijder streng, maar eerlijk terechtgewezen. ‘FOEI!!!’ Een poosje geleden waren we op een BMW R90S treffen. Dat was een heel prettige, maar ook verrassende dag. Het eerste wat een Duitse deelnemer deed was, nadat hij zijn ros had op de bok had gezet? Een stapeltje zacht flanellen doeken tevoorschijn halen. Om ter plekke te poetsen. Daar was hij een goed half uur zoet mee en vervolgens raakte hij aardig geagiteerd toen een mede liefhebber hem attendeerde op het mogelijk niet in de originele kleur zijn van de benzineslang aansluiting op de Dell’Orto carburateurs van zijn trots.

Rare jongens, die Italianen

Gelukkig kwam er een duidelijk antwoord op dat stuitende probleem. Met zoveel kenners bij elkaar komt er altijd een antwoord. De Dell ‘Orto carburateurs met acceleratiepompen zijn indertijd door BMW als zwaktebod gekozen omdat huisleverancier Bing niets passends voor BMW’s renpaard kon leveren. En bij Italianen kun je nu eenmaal nergens van op aan. De benzineslang aansluitnippels waren er af fabriek blijkbaar in witte kunststof, zwarte kunststof en metaal. De witte exemplaren waren overigens niet uv-bestendig.

Intussen maakte niemand zich zichtbare zorgen over het feit dat de betreffende motor een verzonken tankdop had… In vertederende tegenstelling daarmee: een door en door originele ‘Silberrauch’ kleurige BMW R90S die er uitzag alsof hij net succesvol was ingezet bij de slag van Arnhem en de meest recente Paris Dakar plus een Daytona oranje exemplaar waar de onbezorgde eigenaar wat laswerk aan het frame had gedaan – of laten doen. Waarom? De ‘Elephantentreffen’ stickers op de koffers verklaarden het: ’s winters kreeg het Beierse raspaard een zijspan aangeknoopt. Van dat idee werden er ook weer een paar mensen erg nerveus.

En die Butler & Smith?

Die heren importeerden BMW in California. Een getrainde marathonrenner als de BMW R90S beviel de Amerikanen wel, maar hij paste niet in ieders DNA. Sturen en remmen is allemaal leuk en aardig. Maar met mijlenlange, kaarsrechte wegen, stevige snelheidsbeperkingen? Wat heb je dan aan een bikinitop kuipje en goeie remmen?

Dus Butler en Smith werden nagelnieuwe R90Ssen veramerikaniseerd. Dat begon met een stel andere wielen. Er kwam – het liefst – een Luftmeister kuip op. Hoog stuur er op. Klaar. En daarmee zat zo’n Amerikaanse BMW R90S eigenaar rechtop en uit de wind.

En dan kom je op de Heilige Graal van hard core BMW liefhebbers. Die gaan voor de volle ‘nur 100% Original!’.

Nou ja. Veel origineler dan deze ettelijke honderden malen door de officiële USA importeur uitgevoerde modificaties krijg je het niet. Deze motor kwam uit een erfenis. En de huidige eigenaar is er blijer mee dan met een origineel exemplaar. Maar dat heeft met een heel ander verhaal te maken.

Maar onder ons gezegd en gezwegen: Of wij het de USA Touring versie erg mooi vinden???

Patina na 420D km