BMW: Origineel is Heilig

Voor BMW-adepten is het heilig. Voor Harley-bezitters feitelijk niet zake doend. Maar als het om kopen en verkopen gaat, is het de meest omstreden toestand: originaliteit.

En dan niet als in: “Die gekke Jeffrey heeft een hele vlucht vleermuizen vanaf zijn hals naar zijn voorhoofd laten tatoeëren! Wat origineel!”.

Ik heb het over fabrieksoriginaliteit en individuele opwaardering op dat gebied. Motorfietsen en andere belangrijke bijkomstigheden worden – in goed Nederlands – ge-engineerd en gedesigned. Daar is over nagedacht. Of in elk geval over vergaderd. Als je een motor koopt, dan heb je een rijdend en functionerend product. Vroeger waren er dan nog Willie Wortels die op kleine schaal attributen als uitlaten en kuipen fabriceerden. Dat was de tijd dat fabrieken motorfietsen in drie cilinderinhoudsklassen en bij voorkeur in niet meer dan één kleur maakten.

Als je daar een hoger stuur op sleutelde, had je een toermotor. Met een ‘hangoren’-stuurtje erop had je een sportfiets. Die aanpak is evolutionair weg gemarketeerd. Dus rest ons nu nog een hele resem aan opties ‘af fabriek’ of volgens de ideeën van de importeur. Die opties worden doorgaans duur betaald, of als vechtpunten in verkoopacties ingezet. Ze kunnen naar iemands persoonlijke smaak zijn, maar ademen de professionaliteit van originaliteit. Daarbij zijn ze tegenwoordig allemaal keurig bij de officiële dealer gemonteerd en krijg je er zelfs vaak een Duits ABE (Allgemeine Betriebserlaubnis) conform § 20 StVZO bij, zodat de Polizisten je de spullen niet afpakken tijdens een ritje in het Zwarte Woud. Niet dat je de investering vet terugverdient bij verkoop.

Want ‘afschrijven’ is een sterk werkwoord. Maar toch. En er is wat voor te zeggen, voor die officiële aanpak. Er zijn nog tamelijk veel toeleveranciers die producten leveren die – ook nog eens voor veel geld – op zijn best redelijk passend zijn te maken. En dat soort upgrades werkt wel door in je uiteindelijke verkoopprijs. We zijn immers intussen zo verwend dat we niet meer veel waardering hebben voor: “Wel aardig gedaan, jochie!” Originaliteit is dus niet fout. Hoe Harley-rijders en BMW-eigenaars daar ook van mening over verschillen. Maar onder BMW-eigenaars slaat het “Werks-Originalitätsvirus” soms erg hard toe.

Dat is de reden waarom ik op dit verhaal kwam. Theo Terwel is BMW-passionado, erkend en perfectionistisch schadehersteller en spuiter. Hij heeft pretoogjes en weet te relativeren. Daarom had hij een Mystic uitgevoerd in de BMW R90S Daytona-kleuren. Als aardigheidje. En misschien wel te koop. Toen de machine ergens buiten werktijd ter sprake kwam, reageerde een hardcore BMW-Fahrer furieus.

Het was een schande! Het getuigde van disrespect voor Het Merk. Als dorpsgenoot kwam Theo met zijn herboren Mystic langs om even van zich af te praten. Ik vertelde hem over de man die over een topgerestaureerde BMW R90S meldde dat dat pronkstuk niets, ik herhaal: ‘NIETS’, waard was en derhalve weggegooid kon worden omdat de bak en het blok geen matching numbers hadden.

We hebben erop geproost.

En die Mystic heeft pas 11.000 kilometer gereden. Die vindt zijn baasje wel.