in

Bijzondere Alfa Romeo Giulietta

Alfa Romeo Giulietta
… en laten wij diezelfde Alfa Romeo nu in Newbury tegen het lijf lopen…

Alweer heel wat jaartjes geleden speerde uw redactie door het Britse landschap. In de buurt van York. In een bocht – recht in beeld – stond ter zijde van een aardig optrekje, een garagedeur op een ruime kier. Van grote afstand was zichtbaar dat het ging om een vroege Alfa Romeo Giulietta Sprint ontworpen in de studio van grootmeester Bertone. Met een Libanese kentekenplaat erop, verwaarloosd, dik onder het stof. Het domein was afgesloten met een groot hek, niemand te bekennen, toegang onmogelijk en dus iets om te onthouden. Foto gemaakt, markering en notitie op de landkaart aangebracht en dan maar weer verder.

Een restauratieobject van zo’n Milanese schoonheid – vooral vanwege het linkse stuur in Groot-Brittannië – draaide in die dagen om £ 500. In guldens ging het toen om amper 2 mille. Iets om te onthouden dus. Geboren op een zondag, lachte het geluk me enkele weken geleden andermaal toe. Rijdend op zo’n mooi en bochtige landweggetje in de buurt van Newbury (Berksire), staat de Alfa Romeo-van-toen nu buiten. Mèt een meneer erbij die zich bezighoudt met de handel-in-klassiekers. Een aardige meneer die bereid is tekst en uitleg te geven.

Dany Chamoun

Middels een indrukwekkende telelens konden wij tig jaar geleden in de buurt van York een foto maken van een Alfa Romeo Giulietta Sprint uit de eerste serie. Met Libanees kenteken…

Hij heeft zijn huiswerk goed gemaakt. Uit de archieven van het Alfa Romeo Museum in het Italiaanse Arese is gebleken dat het gaat om een Alfa Romeo Giulietta Sprint uit de 750B serie, die op 16 juli 1956 van de band rolde en op 7 augustus van dat jaar werd afgeleverd in Beiroet. Libanon. Kleur: grigio chiarissimo. Noem dat maar ‘lichtgrijs’, de Alfa Romeo kleurcode luidt overigens AR 706. De auto was bestemd voor Dany Chamoun. Gaat u al wat langer mee en had u toen al ‘wereldse’ interesse en nog steeds een goed geheugen, dan herinnert u zich vast dat de president van dat toen zo vreedzame land Camille Chamoun heette. Dany moet zijn zoon geweest zijn?

Dat moet haast wel, want die ging kort daarop studeren in Loughborough, Groot-Brittannië en nam de auto mee… Nee, de auto werd niet verscheept, maar over-de-weg daarheen gereden. Stille getuigen zijn onder andere een bijna opgeloste sticker van de Grossglockner Pas in Oostenrijk, een paperclip met benzine-, hotel- en restaurantbonnetjes die duidelijk maken hoe de route toen verreden werd. Uit de hotel- en restaurantbonnetjes valt af te leiden dat Chamoun Junior dat tochtje niet alleen maakte, maar met een kompaan. Het duo nam het er onderweg goed van, het woord ‘haast’ bovendien niet in hun vocabulaire paste. Qua studie nam Junior het wel serieus.

In 1960 haalde hij zijn ‘degree’ en huwde kort daarop het Australische fotomodel Patti Morgan. Het paar vestigde zich in Libanon en kocht daar weer een nieuwe Alfa Romeo Giulietta Sprint. Een Australisch fotomodel dat een relatie was aangegaan met de zoon van de Libanese president was ‘nieuws’ en al helemaal voor het Australische ‘Women’s Weekly’ dat er in 1958 ruime aandacht aan besteedde.

58901 LIBAN

Niet alleen onder de motorkap is te zien dat deze Alfa Romeo als héél lichtgrijs op de wereld kwam…

Op een plaatje staat Patti Morgan slordig geleund tegen een Alfa Romeo Giulietta Sprint in een onbestendig lichtgroen/blauwe kleur. Gelukkig is daarop de (voorste) kentekenplaat zichtbaar met het nummer 58901 LIBAN. Dat nummer zit er nu nog op. Ook blijkt dat een (bejaarde) vrijwilliger maanden in de archieven van genoemde universiteit gespit heeft en inderdaad Dany Chamoun heeft daar gestudeerd en ja, had een gereserveerde (!) parkeerplaats voor zijn Alfa Romeo. Tijdens het verblijf in Groot-Brittannië moet Dany Chamoun ergens een aanrijdinkje gehad hebben. Kan niet veel schade geweest zijn, daar er aan de binnenzijde van ‘de neus’ geen sporen zichtbaar zijn. Dat moet misschien het moment geweest zijn dat de auto werd overgespoten in de huidige kleur. Toen is de originele grille ook vervangen door eentje van een later type, in ieder geval van de Sprint van na 1959. Het kan zijn dat een origineel exemplaar niet leverbaar was of dat de plaatwerker/spuiter de Alfa Romeo Giulietta wilde ‘moderniseren’. Op de radiateur zit een vastgesoldeerd plaatje waaruit blijkt dat die geleverd, meer waarschijnlijk gerepareerd is, door de firma Northern Radiators of Leeds. Volgens de zoon van de eigenaar van genoemde radiateurenreparateur moet die reparatie uitgevoerd zijn in 1959 of 1960. Dat kon hij zien aan het plaatje.

Achtergebleven

Normaal gesproken bestaat de bekleding van een Sprint uit skai en ‘laken’. In de Libanese auto in z’n geheel uit skai. Is zo goed als zeker ‘af fabriek’ zo geleverd, want aan de binnenzijde van een van de stoelen stonden de laatste vier cijfers van het chassisnummer in (geel) vetkrijt geschreven. En… zoals bekend, had zo’n Alfa Romeo toen standaard stuurschakeling. En een vier versnellingsbak!

Die Alfa Romeo is bij terugkeer van Dany Chamoun naar Libanon, achtergebleven in Groot-Brittannië. Wat er daarna mee gebeurd is, is niet geheel duidelijk. Is in ieder geval niet op Brits kenteken gezet. In augustus 2013 werd onze gesprekspartner gebeld door een relatie van de inmiddels overleden eigenaar, in wiens garage wij de auto tig jaren geleden hadden zien staan. Die heette John Robert Granville – voor intimi Bob – Long, een voormalig lid van de RAF, de Royal Air Force. In de garage bleken twee (!) Alfa Romeo Giulietta Sprints te staan, een 750B en de latere van de 101-serie. Die werd in mei 1960 nieuw afgeleverd in Groot-Brittannië. Helaas is niet duidelijk hoe en waarom deze auto’s al die jaren daar gestaan hebben. Het vermoeden bestaat dat Bob Long de latere Sprint eind jaren zestig heeft gekocht en er tot begin jaren zeventig mee heeft gereden. Dat viel af te leiden uit het op de ruit nog aanwezige plakkertje dat er motorrijtuigenbelasting was betaald geldig tot december 1972. Het kan zijn dat hij de ‘Libanese’ Sprint gekocht heeft voor de onderdelen… ?? Feit is wel dat de originele motor en versnellingsbak nog steeds in het wagentje gemonteerd zijn, dat er eigenlijk – op de schade en het overspuiten na – nooit aan het karretje is geprutst. Hoewel de bekleding – helemaal skai – niet origineel lijkt, heeft men misschien vroeger bij Alfa Romeo ervoor gekozen dat voor de Afrikaanse (?) markt zo te maken. Zoals wij deze auto’s kennen, hoort de bekleding half skai en ‘laken’ te zijn. Heel voorzichtig werd ter plekke de bekleding – van de rugleuning – losgepeuterd en dan blijkt er aan de binnenzijde – met geel ‘vetkrijt’- de laatste vier cijfers van het chassisnummer op te zijn aangebracht… Ondanks een slordige halve eeuw stalling is het wel een restauratieobject, in ieder geval een auto-met-een-goed-verhaal. Aantoonbaar ook.

Terug op aarde

Tja en toen noemde de verkopende partij de prijs en kwamen wij weer terug op aarde: 35.000 pond sterling en geen penny minder. Wel met een Brits kenteken van januari 2014. In twintig jaar tijd is er wel wat veranderd in deze wereld…

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *