Sluitingsdatum meinummer -> we zijn aan het afsluiten
Big in Britain: de Volvo 340-360


Hier vielen de auto’s wat tussen de wal en het schip. Het waren geen DAFs meer en nog geen Volvo’s. Wat maakte in Engeland dan het verschil?
Dat was de naam. Volvo. De Britten geloofden 100 % dat alles waar Volvo op stond uiterst degelijk en Scandinavisch was. Ze wisten niet beter. Ze wonen op een eiland. En hun jarenlange blootstelling aan onverwoestbare Amazons en 140-142’s had ze die stellige overtuiging gegeven. En de stationcars van Volvo hadden er een ongelooflijke populariteit. Een Volvo rijder had in die tijd in Engeland een zekere onverstoorbaar landelijke superioriteit. Tot ergernis van veel mede weggebruikers lieten Volvorijders dat ook overtuigend blijken door hun rustig soevereine rijstijl.

Ook het beperkte vermogen en de zeker niet indrukwekkende wegligging deden niets aan de pret af.
De handgeschakelde versie uit 1979 maakte een nog echter Volvo van de auto’s. De vijfdeurs uitvoering en de 2 liter versie maakten dat de enthousiaste lower middle class Britten bijna de controle over hun stiff upperlip verloren. De saloon uit 1983 was ook al zo’n schot in de roos.
Gebouwd van 1976-1991
Motor: viercilinder, 1397, 1721 cc en een 2 liter
Topsnelheid vanaf ca. 150 km/u
Aantal geproducerd: 1.086.405

Toen ik bij VolvoCar/Nedcar werkte werd in de jaren negentig 80000 van de 120000 stuks in Engeland verkocht. Daar waren ze zeer te spreken over de upholstery kwaliteit – de deurpanelen en stoelen werden intern gemaakt en waren veel beter dan welke auto in dit segment.