Peter Welter zaait verwarring op de weg met Baur TC4

Hu? Wat was dat? Autoliefhebbers raken confuus wanneer Peter Welter in zijn BMW passeert, want het betreft duidelijk geen gewone E36. De Baur-opschriften zouden hier en daar een belletje kunnen doen rinkelen, maar vrijwel niemand kent deze TC4, die spoedig de ondergang van de veelgeprezen carrosseriebouwer uit Stuttgart inluidde.

Tekst & fotografie: Aart van der Haagen

Als youngtimerliefhebber hoor je de halfopen creaties van Baur op basis van de BMW E21 en E30, de eerste twee generaties 3 Serie, natuurlijk te kennen. Mocht je je bij de schedelloze E36 uit hetzelfde atelier geen voorstelling kunnen maken, dan vergeven we je dat direct, want door de bedroevend lage productieaantallen loop je meer kans om een wolf in de Veluwse bossen te spotten dan een Baur TC4 live op je netvlies te krijgen. In cijfers: het prototype meegerekend kwamen slechts 311 eenheden tot stand en dat stak nogal schril af bij 4598 TC1’s en 10.865 TC2’s, gebaseerd op de E21 respectievelijk de E30. Oké, maar bestaat er dan ook een TC3? Jazeker, een rijdende vingeroefening voor een sportcoupé, die door pressie van BMW nimmer zijn weg naar de consumenten vond. Vreemd eigenlijk, die aanduiding, aangezien TC voor ‘Topcabriolet’ stond.

Negen maanden wachten

Volgens Baur-kenner Jeroen Janssen vonden slechts twee TC4’s hun weg naar Nederland en drie naar België. De zwarte 316i van zuiderbuur Peter Welter behoort niet tot dat laatste trio. “Mijn exemplaar is in 1993 afgeleverd aan een Duitse dame, die er alles bij elkaar 80.000 kilometer mee heeft afgelegd. Ze bestelde hem – net als veel andere klanten – met de lichtste motor en nauwelijks opties, ongetwijfeld omdat de ombouw al genoeg kostte. Ik wist de auto al een tijdje te staan bij Q Classic Cars in Duffel en ik moest denken aan de TC4-brochure die ik al die jaren bewaard had, sinds de tijd dat ik zelf in een Baur TC2 reed, overigens nieuw door mij gekocht in 1990. Drie weken voor het uitbreken van de Golfoorlog plaatste ik de order en mede door de crisis moest ik negen maanden wachten voordat ik de halfopen 316i in ontvangst kon nemen. Naderhand vond ik een presentje in de brievenbus: een miniatuur in de juiste kleur, verzonden door Baur als relatiegeschenk. Nog weer later arriveerde er een pakketje met een catalogus van de toen nieuwe TC4, om mij als klant te prikkelen. Het kwam echter niet gelegen, want we zaten met een verbouwing thuis en mijn vrouw en ik reden intussen ieder in een volwaardige BMW Cabrio.”

Zwak

Mogelijk vanuit een voorgevoel bewaarde Welter de Duitstalige catalogus al die jaren. “Het toeval wil dat eenzelfde exemplaar ook bij de papieren van mijn zwarte TC4 zit. Dit model bleef altijd in mijn geheugen hangen. Ik heb een zwak voor auto’s die je niet overal tegenkomt en waarvan mensen denken: ‘Wat is dát nou weer?’ Sowieso bestaan er bijna geen open toerwagens met vier deuren. Strikt genomen moet je trouwens spreken van een landaulet met een targadak. Een belangrijk element aan de TC4 vind ik trouwens de verwarmbare achterruit, die niet kreukt en niet melkachtig uitslaat. Jef Op de Beeck van Q Classic Cars attendeerde me erop dat de kunststof haak die in de kofferbak het uitgenomen targadak op zijn plek houdt vaak ontbreekt, maar er in dit geval nog bij zit.” Welter besloot zijn Baur iets meer op smaak te brengen met M3-wielen, een op maat gemaakte rode kaphoes en dito lederen bekleding. “Het geeft hem net dat beetje meer flair dan helemaal in zwart.”

Het complete verhaal staat in het julinummer van Auto Motor Klassiek, nu in de kiosk.

Verderop vind je nog meer foto’s.