Sluitingsdatum meinummer -> we zijn aan het afsluiten
Bad Sassendorf. In de winter – column
Een sensor die de berijder waarschuwt wanneer de sensor merkt dat de rijder moe is … Kijk, dat hadden we nog niet gehad.
Intussen is het betere soort motorfietsen van meer software voorzien dan de maanlander ooit had en wonen er zoveel meedenkende en meebeslissende elektronische hulpjes in de display dat er voldoende veiligheden zijn ingebouwd voor op een dieet van Xtasy en Red Bull staande ADHD’er in de avondspits bij regen. En wat die Echt Oude Motorrijder zei, en dat is maar beperkt redelijk: “Al die elektronische zooi. Leer gewoon rijden”.
Is dat dus echt nodig al die elektronica? Neuh… Maar het kan. Dus komt het in productie. Maar is er in een universum waarin marketeers en engineers in hun heel eigen leven leven nog ruimte voor de vrij basale vorm van transport die motorrijden is? Is het kenmerkend dat een grote merkdealer vertelde dat zijn klanten hem doorgaans vroegen de dagteller, de buitentemperatuurmeter en de resterende hoeveelheid brandstof indicator ‘in te stellen’ en de rest van alle informatie op het full colour display maar te laten voor wat het is?
Natuurlijk zijn er mensen die kicken op alle elektronische gadgets en gizmo’s. Maar dat zijn vaak ook de mensen die meer schik hebben om van achter hun beeldscherm de mooiste routes, te plannen en in te voeren. Om ze daarna ter controle ‘na te rijden’ op Google Street View. We spraken kortgeleden met iemand die een tiendaagse rit had ingepland met zelfs de locaties voor de lunches en de lunchtijden met een marge van 15 minuten. “Motorrijden is avontuur. Motorrijden is vrijheid”. Toch?
En dan gestesst raken omdat er een wegafzetting is en je schema in de war loopt. Mooi is dat. We stapten pas geleden nog even op de motor. Omdat het leuk is om eens dom met een gangetje van net geen 100 over een stuk onbeperkte Autobahn te knallen. De kou is daarbij goed voor de thermisch niet optimale ex-Sovjet boxers. Omdat het koud was en omdat het ons te binnen schoot dat je In Bad Sassendorf, 200 km van Arnhem voor weinig geld de hele dag in het zoute, warme bronwater kan aanmodderen. Lekker in de sauna kunt zitten en daarna voor weinig een prima maaltijd kunt scoren.
Om het rijtje “Oberhausen, Dortmund, Kassel Paderborn, Dortmund en er dan ergens af” af te turven heb je zelfs je onovertroffen TomTom niet nodig. Na een paar rondjes sauna, de zoutgrot, een massage, het zoutwaterzwembad en wat te eten en te drinken vonden we ter plekke een hotelletje. Inclusief ‘Raucherzimmer’ en ontbijt. Nog even over de Weihnachtsmarkt geslenterd. Nog een flinke bak koffie gedaan. En hop: volgas weer terug. Motorrijden kan zo simpel en zo leuk zijn. Net als het leven …
De terugweg over Tomtoms slingerroute was wel lang en koud. Gelukkig zijn er tegenwoordig verwarmde handschoenen, koffiestopplaatsen. Verwarmde laarzen. Verwarmde buddies. Riante toerkuipen. Daarover moeten we maar eens met Kerstman over praten. Maar het was een top weekend!
De zelfrijdende motorfiets komt er spoedig aan.
This is life, niks plannen , Heel Europa gezien van Noorwegen tot Bosnie, en Finland tot Schotland Alleen globaal route plannen en aan het eind van elke dag is er altijd wel ergens een camping/slaapplaats te vinden.
Heerlijke klappen van onze Honda’s (VT1100 en VT500) hebben ons meer dan 100000 km over de mooiste wegen rondgereden.
Dat is ook ongeveer onze insteek. Maar de zwerfroutes van onze TomTommetjes zijn ook leuk!
Al die electronica, soms word ik er doodziek van. De aanwezigheid vermindert wel je pure rijvaardigheid, al pretendeert het de verkeersveiligheid te verhogen. Het is geen fijn hulpmiddel of accessoire meer, maar een dicterende factor. Zelf initiatief nemen? Niet nodig meer.
Waarom zijn er op zondagavond, als het gaat dooien, opeens vijfhonderd ongelukken?
Gebrek aan praktische tractioncontrol van de chauffeur zelf, ondanks alle electronica.
Je krijgt de kans niet meer om op besneeuwde, bevroren wegen te (leren) rijden. Als voorzichtigheid de moeder van de porseleinkast is, lukt die ervaring opbouwen ook zonder ongelukken.
Zelfredzaamheid, waar bestaat dat nog?
Zelfredzaamheid is zoooo 1950! De nieuwste trend is blijkbaar dat motoren voor en achter radar hebben. De volgende briljante stap? Een schietstoel?
Ook ik ben van het type ‘wat er niet opzit kan niet kapot niet’ en ondanks een enkele netelige situatie in het verleden denk ik ABS niet nodig te gaan hebben.
Omdat ik nooit eerder ben doodgegaan ben ik ervan overtuigd dat me dit ook zonder ABS prima zal lukken 😉
En tractiecontrole of lauchcontrol…dat heeft op mijn motoren meer ‘café’-status dan meerwaarde.
Nee: vroeger was zéker niet alles beter…wel overzichtelijker.
Op zonnige dagen met matige vorst is het heerlijk motorrijden, vooral met derde wiel.
En dat er dan wat vaker gestopt moet worden om lijf en leden weer op te warmen, dat moet als avontuur worden gezien.
Doodgaan wordt zwaar overschat. En als tussenstop op een kouwe rit pakken we een hete chocomel met rum! Met een derde wiel is dat geen enkel probleem!
Bad Sassendorf…die zal ik onthouden!
Sauna is in D maatschappelijk ingeburgerd. Valt vaak zelfs onder werkgeverswelzijn en ziektekosten verzekeringen. De laatste NL saunagangen stonden me qua zonnebankbruin, geschroren schaamhaar, tattoos en piercingen toch ook wat tegen. In D is de saunagang betaalbaar. Je kunt er voor weinig een nette maaltijd scoren. En we haddenonlangs nog een ‘Raucherzimmer’in ins hotelletje.
Dat was weer een mooi avontuur Dolf.
Je vertelt het weer fantastisch Dolf….
Groetjes van Urk (waar we op de helling liggen)
Allemaal herinneringen van een ouwe man. Des te ouder. Des te meer herinneringen. Mooi is dat. Pas maar op met die hellingliggerij. Straks willen jullie nog een echt huis in Lelystads! Groeten terug en doe voorzichtig met je lichtkogels op oudejaarsdag!