Sluitingsdatum meinummer -> 17 maart
Winterstalling – Schoon de schuur in
Het seizoen is nu serieus voorbij. Dus gunnen we onze klassiekers hun winterslaap in een mooie winterstalling. Dat waarderen ze omdat ze in hun jeugd vaak nog rondom de seizoenen de weg op moesten. Schoonmaken deed je met de tuinslang of emmer en spons. Want poetsen vanaf oktober? Daar was niet tegen op te werken toch?
Nu pakken we dat anders aan
Onze twee – of laat het om drie- – wielers gaan schoon gepoetst en droog onder flanellen doeken. Maar dat schoonmaken is een dingetje. Sommige mensen kunnen het hele seizoen rijden op een smetteloze motor. Bij anderen slaat de vervuiling genadeloos toe. Bij die ‘schone’ rijders zit er vaak meer liefdevol poetswerk aan hun ros dan je beseft. En dan zijn er ook nog de preciezelingen en… De professionele poetsers. De bevlogen, geobsedeerde poetsers. Voor wie het poetsen belangrijker is dan het rijden. Dat soort dingen bestaat, hoor! We kennen ook iemand die door zijn familie gedwongen was op vakantie te gaan. Na een week hield hij het niet meer uit in Italië. Hij moest en zou terug naar huis. Hij wilde weer tectyleren.
Daar had ik nooit aan gedacht omdat ik tot voor twee jaar terug het hele jaar door motor reed.
Op een motor die een klassieker was. Toen kreeg ik het idee dat mijn oude vertrouwde vervoer meer verdiende dan een emmer water. Dat was het moment dat ik Adrie te Velthuis hier uit de buurt ontmoette bij een lokale dealer. Bij jou in de buurt zit hij op FB. Nadat ik Adrie’s werk had gezien snapte ik waarom occasions er in de showroom zo perfect uit zien. En snapte ik dat Adrie’s MZ de hoofdprijs had opgebracht. Nog naduizelend van het resultaat van Serieus Poetswerk kwam ik bij toeval in Dordrecht terecht. Daar is Bas Genesse beroepsmatig kapitein op het slag serieuze sleepboten. Dat vak houdt in dat hij regelmatig een tijd in verre landen op verre zeeën zit. Het houdt ook in dat hij tussen de klussen in een poosje thuis is. En dan ‘poetst hij motorfietsen’. Uit passie. Hij gebruikt daarvoor blijkbaar Amerikaanse topproducten en is ook in zijn poetswerk zo serieus als je van een kapitein mag verwachten. Vooruitlopend op de drukte na zijn pensioen heeft hij al een halletje naast BNM motoren. In Dordrecht dus.
Het is duidelijk dat die insteek meer behelst dan een tuinslang met ambities en een spons. In het weer perfect schoonmaken van een serieuze Harley zit bij Bas zomaar drie dagen arbeid. Dat is dan inclusief het demonteren en monteren van allerlei dingetjes en een diagnose van de aangetroffen stand van zaken, waardoor de eigenaar eventueel ook technische aandacht kan besteden aan zijn glanzende trots.
Adrie werkt voornamelijk voor een paar lokale dealers
Bas Genesse – waarmee we in contact kwamen over een stel afbeeldingen van passagiers- en vrachtschepen uit onze Indisch koloniale tijd – is zijn poetsimperium rustig voor particulieren aan het omzetten om na zijn pensioen toch prettig bezig te zijn. Maar er zijn – zoals onze Vlaamse lezers zeggen – ‘zeker en vast’ meer specialisten die deze cosmetische service aan kunnen bieden.
In onderling overleg is met een zucht besloten dat er aan mijn ex-doorrijders weinig echte eer te behalen valt. Maar dan heb je het wel over wat we tegenwoordig ‘klassiekers met patina’ noemen. Of, zoals de door ons gesproken poetsers verzuchtten: Dat kan wel schoon worden, maar het komt nooit meer in orde. Ik denk aan de drie dagen reinigingsarbeid voor een dikke tour twin. En pak maar weer eens een emmer en een spons voor mijn Guzzi met patina.
Andere professionele poetsers mogen zich daarnaast melden. Van wat wij er van gezien hebben kan zo’n cosmetische behandeling net zoveel voor je klassieker doen dan een facelift voor Patricia Paaij deed. De foto’s zijn bij de GT750 bij Bas. Die dus echt niet alleen Harleys doet. Als wissel op de toekomst zit hij al op FB als BGMOTORPOETSEN DORDRECHT.

Inderdaad heel mooi en ik dacht dat ik een pietje precies was maar iedereen vind zijn poetswerk het mooiste , maar hier en daar heb ik al wat vergeten dingetjes gezien B.V bij dat waterorgel zitten aan de voorkant van de radioteur wat kleine gevleugelde tegenliggers , Maar een pietje precies die daarover valt , zou er geen kilometer ermee durven rijden het zweet zou mij uitbreken als ik bij een stoplicht sta , ik zou constant achterom kijken en bij het wegrijden ook nog eens naar beneden kijken of er geen blauwe rook mij inhaalt ..
Voor mijn pensionering ging ik ook altijd zomer en winter op mijn motor naar mijn werk. Een keer de tuinslang eroverheen om het zout af te spoelen en dan kon het wel weer een paar dagen. Nu ik zoveel tijd heb dat ik me afvraag hoe ik vroeger tijd had om te gaan werken, hoeven die winterse ritjes niet meer. Ik zeg nog steeds: ” chrome won’t bring you home”. De binnenkant vind ik veel belangrijker dan de buitenkant. En als de buitenkraan dichtgevroren zat, dan kon het wel eens gebeuren dat er een bruine waas over mijn chroom kwam. En dat betekende dan in het voorjaar een keer extra goed poetsen. Als ik nu een motor zie, kijk ik altijd of het een doorrijder is. Want ook al poets je dan extra goed. Je blijft het wel altijd zien.
The devil is in the details
Het is misschien gezichtsbedrog, maar het lijkt wel of de Kreidler Florett in dit verhaal bestaat uit rode en oranje delen. Als dat zo is, wordt het lastig om je op facebook aan te melden bij een Kreidler groep. Je hebt daar namelijk een rode-, een groene- en een oranje Kreidler groep 😉
Als de beheerder zijn scherminstellingen goed heeft al er toch geen oorlog van komen?
Wat een geduldwerk zeg !!
Vergeet ook niet om ethomix oid in de tank te gooien dan start hij in de lente weer vrolijk op 🙂
een goede brommer start altijd, mijn dappie in ieder geval wel, in de winter wel wegzetten met een volle tank om roesten te voorkomen
Er zit een gave wereld tussen showroom blank en gepoetst met wapenolie wat een mooie matte glans geeft. Heeft voor mij ook met het bouwjaar en/of het type voertuig (werkpaard, chroom monster of Italiaanse diva uit de 60’s) te maken. Maar verwaarloosd vindt ik altijd spuuglelijk.
Smaken verschillen nu eenmaal..
Thom
Heel mooi..
Ik moet helaas bekennen dat ik tot het ander spectrum-einde behoor; mijn legergroene zijkleppers zijn pas mooi als ze een beetje modderig vies zijn…
Beetje oliezwetend, en pas áf als je een keer over het blok gepiest heb zeg maar..
Desalniettemin kan ik me voorstellen dat iemand kan genieten van glimmend chroom en smetteloos plaatwerk.
Wij snappen elkaar en respecteren andermans M/V etc visie! Born 2B mild!