Sluitingsdatum nummer 12 -> we zijn nu aan het afsluiten
Voor het wegzetten: poetsen
Even afpoedelen met lauw water. Zo. De brommer is schoon en winterklaar en kan van het voorjaar weer sprankelend naar buiten.
NOT!!!
In deze opzet hebben achtergebleven vuil, viezigheid en stof de kans om zich genadeloos te verankeren. Hoe het wel moet?
Je moet echt poetsen!
Mijn gevoel ten opzichte van geboren poetsers, die bovendien ook nog serieus rijden, zit tussen afgunst en bewondering in. Hun werk is uiterst dankbaar werk en je snapt opeens waarom handelaars zomaar tot € 500+ uitgeven aan poetsbedrijven. Want als een gepoetste inruiler € 1.000 meer oplevert, dan is dat geld natuurlijk een prima investering.
Nu lijkt me het poetsen van een motor met al zijn kieren, boutkoppen en spaken een helse klus. Zelf kom ik al jaren niet verder dan mijn brommers één, max twee keer af te spoelen met de hogedrukspuit. Daarbij let ik er natuurlijk wel op dat ik lagers en keerringen en eventuele kettingen ontzie. Wat me bij al die schoonspuiterij opvalt, is dat er altijd een soort fijn stofwaas op de lak en het chroom overblijft. Dat moet nog eens onderzocht worden.
Maar omdat een goed voorbeeld goed doet volgen: een poosje terug kocht ik een MZ TS 250-projectje dat een jaar of acht stof had staan te vangen. Zo’n ex-DDR-tweetakt wilde ik al lang hebben. Helaas zag ik de prijzen van die dingen omhooggaan. De ex-Ossies willen massaal hun historisch erfgoed terug. En voor de fijnst gerestaureerde TS’en wordt zomaar € 4.000-5.000 gevraagd. Ten eerste is dat waanzinnig. Ten tweede heb ik dat geld niet om er zomaar een brommer bij te kopen. Ten derde vind ik perfectie saai. Maar de TS die ik vond was niet perfect. Zelfs niet lopend. En hij werd me gegund.
Nu weet ik van veel klassiekers wel iets en van sommige klassiekers iets meer. Het leek me dat ik een uiterst originele, vroege (1973) TS had gescoord. De algehele verschijning en het patina leken dat allemaal juichend te bevestigen. Intussen weet ik dat er één ding niet echt origineel is. Maar we hadden het over poetsen…
De donkerblauwe TS droeg een circa 8 jaar oude, egale stoflaag. Tussen dat stof en de MZ was een zekere binding ontstaan. Je kon het niet met een zachte stoffer wegvegen. Daarom kreeg de voormalige Oost-Duitser een milde douche met WD-40. Hij mocht even soppen. Daarna werd er een greep gedaan in de voorraad poetsdoeken met huishoudelijke achtergrond.
Een in stukken geknipt flanellen hoeslaken bleek fantastisch af te nemen. Het resultaat was een al veel blijer ogende MZ. Vervolgens werd al het aluminium met een met WD-40 ingespoten pluk zachte (fijne) staalwol geaaid.
Daaruit bleek dat ze in de DDR voortreffelijk basismateriaal gebruikten. Het resultaat was indrukwekkend. Oh ja: bij de Action hadden ze ook autowas in fijne flacons. Dat was dus nog een keer in- en uitwrijven. Het ging intussen slecht met de voorraad poetsdoeken.
Bij de volgende keer boodschappen doen werd niet alleen de Aldi, maar ook de Action bezocht. Daar bleken ze in het automaterialenschap ook polijstpasta te hebben liggen. Daarmee werden de lak en het aluminium nog een keer verwend en de MZ werd steeds mooier. Spaken poetsen had ik de afgelopen vijftig jaar niet vaak gedaan. Maar ook hier bleek geduldig doorgaan een puik resultaat op te leveren.
Bij mijn hofleverancier, MZ-specialist hier in Dieren, werden een verse achterband en een 6V-accu gehaald. Die glommen al zonder gepoetst te zijn. Ik dacht dat Gerrit alleen ETZ-spullen had. Maar hij bleek ook TS-onderdelen te hebben. Dus kwamen er verse NOS-handvatrubbers en voetsteunrubbers.
In de ogen van genetische poetsers als Adrie te Veldhuis, Bas Genesse en Ben van Eerdt zal mijn poetswerk slechts een mild medelijdende glimlach ten deel vallen. Maar ik besef dat ik pas aan het begin van een nieuw leven sta.
Want poetsen is leuk!
En links- of rechtsom is het ook nog eens een investering.
De voor dit verhaaltje gebruikte middelen komen bij de Action vandaan. Het resultaat daarmee is voor mij als poetsbarbaar prima. Maar de schoonmaakspecialisten hebben heel ander snoepgoed voor hun werk. Lak kan zelfs keramisch gecoat worden. Vraag me niet hoe, maar het resultaat kan een laklaag zijn die zo diep glanst dat je denkt je arm tot aan je elleboog te kunnen insteken.
Na het poetsen de motor onder een ademende hoes in een geventileerde ruimte zetten en dan de hele winter voorpret hebben over hoe je trots in het vroege voorjaar weer tevoorschijn komt.
Als je nu eens echt goed, veilig en gemakkelijk een motorfiets wilt poetsen, probeer dan eens Ekowax Wassen Zonder Water, super spul. Geen strepen en vlekken meer zoals water en geschikt om krasvrij vuil en vettigheid te verwijderen van alle niet poreuze oppervlakken, inclusief rubber. Bij elke wasbeurt blijft ook een waxbescherming achter voor maanden.
Blauwtje was meer dan 20 jaar mijn woon/werkpaard. Trouw door weer en wind maar ook door bestrooide wegen. Op een dag zag ik dat er overal ieniemienie roestpuntjes begonnen. Dus Blauwtje (geheel tegen mijn principes) met de hogedrukreiniger afgespoten met iets meer dat lauw warm water om ieder beetje zout op te lossen en weg te spoelen. Het ding met een elektrische kachel met stevige ventilator gedroogd en vervolgens het frame (waar ik geen puntje meer op zag) ingespoten met doorzichtige Tectyl. Dat bleek een absoluut schot in de roos. Het frame blonk zelfs weer en is dat blijven doen. Inmiddels ook alweer 15 jaar geleden of zo. Ikke helemaal blij. Het blok en de carburateurs worden ook schoon gehouden. Door het al lange tijd kurkdroog zijn van het blok vereist dat zeer weinig inspanning.
Das apart. Iemand die er verstand van zei te hebben: poetsen is fout. Droog vuil niet verwijderen, dat geeft een prachtige beschermlaag. Afspuiten voor verkoop en je hebt een nieuwe motor.
Ik heb de goedkoopste kimometers gereden met een jawa 250. Daar reed ik altijd mee en die heb ik overal in een laag consistentvet gezet en nooit gepoetst.
Die kwam er inderdaad na jaren als nieuw onder vandaan. Tegenwoordig poets ik wel een beetje uit een soort ijdelheid.
Groeten
Rolf
Zo, je hebt het nogal druk met poetsen. Een MZ, een BMZ en een MZ Guzzi. En dat allemaal nog blinkend schoon krijgen voor de eerste vorst toeslaat. Nou, eh, succes !
Met afspuiten alleen haal je beginnende roesterij aan chromen uitlaten en vorkpoten niet weg, daar zal echt een lapje aan te pas moeten komen.
De laatste poetsbeurt leerde dat mijn ’91 VIF toch ècht goudkleurige velgen heeft, niet ranzig vettig zwarte…
Poetsen werkt naast therapeutisch, verbindend en bloeddrukverlagend ook dat bepaalde onderdelen aan vervanging of onderhoud of opspanning nodig zijn, dus af en toe een lapje over de brommert kan nooit kwaad.