Sluitingsdatum meinummer -> 17 maart
Volkswagen 411 LE Variant uit 1972 van Pieter Gjaltema. letzter traditioneller Volkswagen.
De Volkswagen 411 LE Variant uit 1972 van Pieter verkeert technisch in opperbeste staat. Met misschien hier en daar wat oppervlakkige roestprobleempjes. Maar dat mag dan ook bij een 50-jarige klassieker. Volkswagen had eind jaren 60 nog steeds een rotsvast vertrouwen in de luchtgekoelde motor en introduceerde de 411 in 1968, terwijl de markt al signalen gaf dat men moest afstappen van het VW principe: De luchtgekoelde motor achterin.
Middenklasse wagen
De Volkswagen 411 LE Variant was een echte middenklasse wagen. Een ruime auto met drie deuren. Met een technisch vooruitstrevend nieuwtje: Elektronische benzine-inspuiting. De viercilinder motor achterin, geweldige interieurmaten, het vele glas rondom en een fikse bagageruimte, allemaal pluspunten. Het heeft nu de status van klassieker. Gelukkig zijn er toch nog velen die het niet vaak meer geziene model een warm hart toedragen.
Van goede huize
Pieter: “Voor mij is de 411 goed en ook mooi, hij komt van goede huize. De verhoudingen van de carrosserie zijn zuiver en het markante profiel spreekt me ook aan. Het front is slank met de dieper liggende koplampen. De opmerkingen in de pers in vervlogen tijden over de vormgeving heb ik allang losgelaten, het is tijd voor positieve reacties! De auto is gewoon degelijk en betrouwbaar, ze werden net zo goed gebouwd als alle andere luchtgekoelde VW’s: Met pijnlijke nauwkeurigheid. Voor mij is de Volkswagen 411 LE Variant een praktische gebruikswagen die ik graag laat zien in mijn vintage garage in het Groninger Doezum. De auto zal halverwege 2023 rondom een nieuwe lak krijgen in de kleurstelling van de vintage garage. Het is per slot van rekening ons visitekaartje.”
Eerste kennismaking
Pieter heeft al vele jaren een bijzondere band met Volkswagen. In zijn vintage garage pronken twee Kevers, een Karmann Ghia, en enkele T3’s. De vonk sloeg over toen hij deze Volkswagen 411 LE Variant zag staan bij een handelaar. Het leek een prima basis voor het maken van een eigen serviceauto voor de vintage garage.
Veel bekijks
Pieter: “We hebben afgelopen paar jaar eerst de auto technisch goed op orde gemaakt, motorisch, rem technisch etc. Nu is de carrosserie aan de beurt. We hopen de auto presentatiegereed te krijgen voor eind mei, dat zal er nog om spannen. De Volkswagen 411 LE Variant trekt veel bekijks, merken we op beurzen, maar ook als we er mee op pad gaan. De planning is dat we nog een 411 van dezelfde generatie erbij willen zien te krijgen en die dan geheel ombouwen met nieuwe technieken zodat er dagelijks mee gereden kan worden.
Het wagenpark wordt zorgvuldig onderhouden en zodra de weersomstandigheden het weer toelaten wordt er zeer regelmatig mee gereden. Waarbij de beide Kevers meerdere malen per jaar trouwe dienst doen bij bruiloften of andere bijzondere gelegenheden.”
Toch wel leuk om je vroegere auto weer terug te zien.
Toen ik m had had tie nog de originele kleur, rood. Daarna heeft hij ca 5 kleuren gehad.
Als mede oprichter van de VW 411-412 club in 1979 heb ik er vele gezien.
Er zijn er niet veel meer over. Deze is 1 van de weinigen die er nog zijn.
Jammer dat het geen vijfdeurs is, net zoals de oude Kadett station dat mist Verder onverwoestbaar!
Beetje een Oostblok ontwerp. Onverwoestbaar en onverwoestbaar.
Mijnheer heeft smaak gezien de Lancia op de achtergrond.
Oh ja, de VW is ook mooi.
Dé enige beetje leuke vw uit die tijd = een coupeetje! Als de massa nu eens anders had gedacht dan << , dan zouden er veel meer v over zijn!🤣
Ik vind het heel opmerkelijk dat zo een alledaagse gebruikswagen zeldzamer kan worden dan bv een Lamborghini.
Dat komt doordat de wagen als snel als verouderd te boek stond en daarmee in de jaren ’70 snel in waarde daalde. Schadeauto’s werden snel total-loss verklaard.
Bovendien heeft VW een cruciale constructiefout gemaakt door enkele holle ruimten te vullen met een soort polyurethaanschuim, bedoeld om roest tegen te houden. Maar dat fungeerde nou juist als een spons, waardoor elke druppel condens werd vastgehouden. De roestproblemen van deze Typ 4 serie waren zijn achilleshiel.
Wat niet wegneemt, dat de 411 en 412 gewoon heel ruime, praktische en fijne auto’s waren.
Die elektronische inspuiting zorgde voor kopzorgen bij VW dealers en eigenaren, maar mooie auto toen en nog steeds
wat leuk dat het bouwjaar op het nummerbord staat!
Hoezo het bouwjaar op het kenteken? 19—11—UJ is toch geen bouwjaar?
Meneer maakt een grapje.