Veilen….

Intussen wordt een aantal liefhebbers van oudsher er niet echt jonger op. Die mannen hebben meer dan soms meer dan alleen maar één klassieker. En vaak willen ze hun collectie op basis van redelijk denkwerk (en overleg met de familie) wat uitdunnen. Zeker als de al dan niet getrouwde kinderen/hun partners niets met dat oude spul hebben.

Na veel nadenken gaat er dan verkocht worden. En verkopen doe je door te adverteren. Dat kun je hoogst modern actueel digitaal doen. De ervaring is dat je dan een hoop reacties krijgt van wat niet anders kunnen zijn dan geestelijk beperkten. En van handelaren. Dat kun je gericht, op de ‘ouderwetse’ manier in print, in bijvoorbeeld Auto Motor Klassiek adverteren. (Bij AMK kan dat overigens ook online.) De reacties die je dan krijgt zijn vaak realistischer (en ook best vaak van handelaren).

Het thuis ontvangen van mensen die kopers lijken te zijn is niet zonder risico. Kijkers bij daglicht komen soms terug na zonsondergang. Zeker als ze gezien hebben wat voor moois er nog meer in de garage staat. Want waarom zou je maar één klassieker inladen als er vier staan?

Een bevriende klassiekerliefhebber uit de sportschoolwereld had zijn motoren van trackers voorzien. Toen ze weg waren volgde hij hun spoor. In twee vrolijk zwarte Dodge Ram Vans ging hij oostwaarts. Nog best een eind oostwaarts. Samen met nog zeven man met knuppels en dingen. Ze kwamen trots maar vermoeid terug. Inclusief de motorfietsen. En een gebroken honkbalknuppel.

Een lang verhaal kort: Je kunt jezelf het leven makkelijk maken door je klassieker in consignatie te geven bij een van onze adverteerders. Die regelt dan, tegen een bedrag of percentage, de verkoop.

Een andere optie, een optie waar nogal veel mensen onwennig tegenover staan, is het laten veilen van een of meer klassiekers. Een typisch Nederlandse, vaker gehoorde reactie op dat fenomeen is: ‘Mooi is dat! Ze verdienen aan de verkoper en aan de koper.‘

Nou ja: bij de serieuze veilingen staan de voorwaarden glashelder vermeld. En het staat je vrij ermee te doen wat je wilt. Je kunt zelf – in redelijk overleg met het veilinghuis – de minimale prijs bepalen die je er voor wilt vangen. Als die niet gehaald wordt, dan gaat je klassieke motor (of auto, of vaas of collectie keramieken kikkertjes) niet weg. Aan de andere kant: We kennen iemand wiens boxer door de veilingspecialist was ingeschat op € 25.000 – 27.000. En die werd afgehamerd op € 34.600.

Veilinghuizen zijn er best veel. Sommigen zijn gespecialiseerd op landbouwvoertuigen (geen grapjes over Urals en Guzzi’s graag). Andere spelen het heel breed van antiek servies tot collecties prentbriefkaarten. En dankzij dat vermaledijde Internet worden de zaken vaak internationaal/mondiaal gedaan.

Je kunt je hele collectie van 100 motoren laten veilen. Of net dat ene exemplaar waar je je toch al niet zo verbonden mee voelt. Van project tot glimmerdje.

De eindprijs kan voor de koper een dingetje zijn. Want als je de hoogste bieder bent (in positief stimulerende veilingtaal ‘de Winnaar’) dan is het listig om te weten dat bij internationaal werkende huizen de standplaats van je aanwinst staat. Tel in Europa dan bij de aanschafprijs (voor een motorfiets) tot zo’n € 1.000 voor transport plus wat administratieve activiteiten.

Grappig: Ook klassiekerspecialisten/verkopers hebben hun weg in veilingland gevonden. Dus er moet ook ‘voor de handel’ een verdienmodel in zitten.

Er zijn genoeg gerenommeerde Nederlandse, internationale en buitenlandse veilinghuizen. Maar je zou ook zomaar je slag kunnen slaan op een lokale veiling in Achter Drempt of Terborg. Het houden van veilingen is verregaand vrij. Net als het bezoeken er van.

Waar je bij de Grote Veilinghuizen internationaal en voor vaak ongeveer marktconforme prijzen (of als je je van achter je toetsenbord door hebzucht laat overweldigen voor veel meer) koopt, daar kun je op kleinere veilingen vaak je geluk beproeven om voor lieve prijsjes je dromen uit te laten komen.

Maar zorg dat je nooit wakker ligt van je dromen!