Van jeugdherinnering tot Gulfblauwe droom: de restauratie van een Sunbeam Minx Estate

Sommige auto’s rijden niet alleen door het landschap, maar ook door je herinneringen. Voor Shantia Farshidzad begon het allemaal met een gevoel. Geen vage nostalgie, maar een gemis dat je niet kunt negeren. Zijn missie? Een auto vinden die diep geworteld zat in zijn jeugd in Teheran: een Sunbeam Minx Estate, of eigenlijk – zoals ze in Iran heetten – een Hillman Paykan.

Iedereen die opgroeide met een oude gezinsauto kent het gevoel. Die geur van warm vinyl, de ritjes op de achterbank, de cassettes in de radio en het geklik van richtingaanwijzers. Bij Shantia kwam dat alles samen in de stationwagon van de Britse Rootes Group – ooit massaal geproduceerd in Iran, maar in West-Europa inmiddels zeldzamer dan een kat in een hondenkennel.

Na jaren zoeken, tips napluizen en vergeelde advertenties doorspitten, kwam er in juni 2021 een keerpunt: via Theo Haverkamp – een petrolhead met voelsprieten voor obscure vondsten – hoorde Shantia over een Sunbeam Minx Estate. In België. Net uit de RDW-keuring. Klaar om door iemand met liefde en doorzettingsvermogen een tweede leven te krijgen. De deal was snel beklonken, en daarmee begon het echte werk.

Restaureren met je mouwen opgestroopt

Wie denkt dat “restauratie” alleen maar betekent dat je wat roest weghaalt en een nieuw likje verf aanbrengt, vergist zich. Deze Sunbeam ging tot op het laatste moertje uit elkaar. En Shantia? Die stond erbij – sterker nog: die stond er middenin. In samenwerking met garage Toncar begon een traject waarin handen vuilmaken net zo belangrijk was als keuzes maken. Zoals: wel of geen voorbank (spoiler: het werd uiteindelijk een set luxe stoelen met hoofdsteunen) en hoe ver je gaat in het terugbrengen naar origineel versus moderniseren voor gebruiksgemak en veiligheid.

De grootste meevaller? Onder de motorkap bleek niet het standaard 1500 cc-blok te liggen, maar een stoere 1725 cc-motor. Een krachtpatser, met veel meer potentie voor upgrades. Een gelukje dat het project net even dat extra’s gaf.

Bye bye geel, hello Gulf Blue

Wie ooit een Sunbeam in kanariegeel heeft gezien, weet: smaken verschillen. Voor Shantia was het duidelijk dat de kleur veranderd moest worden. Maar naar wat? Het interieur moest felrood worden – dat wist hij zeker – maar de buitenkant? Na eindeloos wikken, wegen, schuren en twijfelen viel de keuze op Gulf Blue. En eerlijk is eerlijk: het staat hem fantastisch. Zeker met de RoStyle velgen eronder.

En dan de details: mistlampen, achteruitrijverlichting die origineel ontbrak, een verbeterd slot op de achterklep en zelfs nieuwe stoelrails voor een veiliger zitpositie. De auto is niet alleen mooier geworden, maar ook veiliger, praktischer en klaar voor de toekomst.

Techniek met een traan

Niet alles liep vlekkeloos. Shantia’s motorplan viel even stil toen de beoogde specialist plotseling overleed. Maar het project ging verder, en via via kwam hij bij een nieuwe motorbouwer terecht. Met succes: de gereviseerde en geüpgradede motor draait als een zonnetje, de versnellingsbak kreeg een overdrive en ook het onderstel is volledig aangepakt. Nieuwe remmen, nieuwe schokdempers, nieuwe rubbers, alles. Geen enkel hoekje bleef onaangeraakt.

Een droom die écht rijdt

Het resultaat? Een droom op wielen. Een klassieker met karakter, techniek van nu en een ziel van vroeger. Maar bovenal: een ode aan familie, herinneringen en doorzettingsvermogen. Want deze restauratie ging niet alleen over staal, lak en benzine – het ging over thuiskomen in een auto die ooit alleen in het hoofd bestond.

(Het gaat hieronder nog verder met wat foto’s.)