Triumph TR Trio: All that’s best of Britain for Albert en Dineke

De sportwagens van Triumph behoren tot de populairste auto’s uit de jaren vijftig en zestig. Het merk leverde destijds een flinke bijdrage aan de rallysport. De heerlijke tweezitters waren niet de snelste, de goedkoopste, de zuinigste of de meest betrouwbare, en tóch zijn ze nog altijd geliefd in de klassiekerwereld. Ze hebben karakter, en dat is misschien wel hun grootste aantrekkingskracht; dat geldt zeker voor Albert en Dineke. Als je zegt dat dit stel dol is op Triumph, dan is dat nog zacht uitgedrukt; er staan namelijk drie verschillende TR-types te pronken op het erf.

Volbloed sportwagens

Albert: “Kijk nu eens naar die prachtige lijnen van de carrosserie en op elk type TR weer anders. Ik vind dat het merk een comeback verdient; ze waren zeker zo geliefd als de andere Britse sportwagens. Er is geen land te vinden waar zóveel sportwagens op de markt kwamen als in Engeland. De massale export naar de VS zorgde er later voor dat veel exemplaren terugkeerden naar Europa, waar ze nog steeds stevig meedraaien in de klassiekerwereld.”

Elke auto een verhaal

Triumph TR4A (1968)

“In 1978 vond ik deze bijzondere Britse sportwagen in verkommerde staat in een dorpje achter Eindhoven. Een flinke uitdaging, want ik wilde een totale restauratie, van het eerste tot het laatste schroefje. Ik bewonder de carrosserielijnen: echt slank, zoals een sportwagen hoort te zijn, met brede portieren voor een gemakkelijke instap (ik was jong in 1978). Je zat er net zo ontspannen in als in een leunstoel. Ondanks mijn vak als monteur en APK-keurmeester duurde het hele project maar liefst vier jaar.”

Triumph TR6 (1974)

“Mijn tweede aanwinst was een kant-en-klare, perfecte auto. Het type met de injectiemotor. Samen met Dineke geniet ik van een comfortabel plekje in deze open wagen. Dit type was het meest verkocht aan de eigenzinnige Britten en is ook de auto waarmee ik de meeste ritten maak in de zomer. Ik ben lid van een regionale veteranenclub (AVC) en natuurlijk van de eigen TR Club Holland.”

Triumph TR7 (1978)

“Mijn derde ‘stalen kindje’ is een auto die je niet vaak tegenkomt. Een toevalstreffer: hij stond op de nominatie voor de sloop door een kapotte motor. Het ontwerp was bedoeld voor de Amerikaanse markt – men vond de auto daar minder aantrekkelijk – maar de verkoopcijfers waren toch redelijk. Vanachter het stuur kijk je door de vlak liggende voorruit over de krachtige lijnen van de motorkap, die eindigen in de opklapbare koplampen, verzonken in de neus.

Britse levensstijl

De Britse sportwagen was ooit een symbool van de Britse levensstijl en dat gevoel nemen Albert en Dineke graag over. In de garage hangt de Engelse vlag, borden van Triumph Service, de Bovag, deelnameplaten van de 7 Uren van Emmeloord en de Maus Gatsonides Memorial… gewoon te veel om op te noemen.

Kun je in de man cave de man achter de auto zien? Misschien wel; tussen al dat staal, olie en herinneringen klopt duidelijk één hart op Britse slag.

(Hieronder gaat het verder met de foto’s.)