Sluitingsdatum maartnummer -> 13 januari
Triumph 3TA. Het verschil tussen een 3TA
De Triumph 3TA begon zijn leven in 1957 in het ooit befaamde, later beruchte Meriden. Het was Triumphs eerste motorfiets met een ‘moderne’ unitconstructie motor waarbij krukas en versnellingsbak gezellig in hetzelfde huis woonden. De boreling kreeg de bijnaam ‘Twenty One’. Dat stond voor het Jubileumjaar van de Triumph Engineering Company en voor ‘twenty one cubic inches displacement’, de Amerikaanse ‘vertaling‘ van 350 cc cilinderinhoud. En in 1957 was 350 cc een serieuze middelzware motor.
Steeds kaler
De eerste Triumph 3TA modellen hadden een plaatstalen omhulling voor de toen modieuze looks. Ze werden al snel liefkozen/smalend ‘bathtub’ (badkuip) genoemd. De markt reageerde er niet erg enthousiast op. Veel exemplaren werden gestript. Het plaatwerk ging op de belt en daarom zijn complete badkuipen nu zeldzaam en gezocht. Langzamerhand verdween het plaatwerk zodat de 3TA steeds kaler werd. Tot het eind in 1966 bleef trouwens de nacelle behouden. Oh ja: de TA’s stammen uit de tijd dat Triumph op alles moest bezuinigen. Dat ging ook op voor de rijwielgedeeltes. Burger 3TA’s stuurden minder goed. Maar de langzamer bereden legerfietsen deden braaf hun werk.
Legeruitvoeringen
Toen het Nederlandse leger in 1966 meer dan 1000 3TA’s kocht, was dat een miljoenenorder. Voor het Nederlandse leger werden ze een beetje aangepast met een Solex carburateur, een speciale ontluchting, een halve buddy, een 2-in-1 uitlaatsysteem, en serieuze zijtassen en een ander achterlicht. Verder ging overal groene verf op, geen chroom. Ze hadden ook trouwens een ouder model voorrem. Feitelijk was zo’n groenling een gewone Triumph 3TA met ietwat aangepaste oversampling verhoudingen voor ‘in het terrein’.
Problemen
Je zou denken dat Triumph zo’n order liefdevol en zorgvuldig zou uitvoeren. Maar Triumph kampte in die periode met een capaciteitsprobleem. Half afgebouwde motoren werden door plaatsgebrek domweg tot nader order buiten gezet. Dat gebeurde ook met de Triumph 3TA. Die werden voor de fabriek op het grasveld gezet met een stuk zeildoek eroverheen. Door de vochtige klimaat en het snel groeiende gras kregen ze al voordat ze nog maar een stap op eigen kracht hadden gelopen last van stevige roestvorming.
Terug in de fabriek moest er weer heel wat terug gerepareerd worden. Maar dat voorkwam niet dat er bij fris afgeleverde motoren regenwater in de frames klotste. Ondanks het theoretisch perfecte onderhoud in het leger, volgens vaste protocollen, bleven de 3TA’s onderhoudsgevoelig. En in het leger werden ze totaal liefdeloos behandeld. Dat gold ook voor de door Harry Meijer helemaal in orde gemaakte blokken. Vaak waren die alweer stuk voordat ze gemonteerd waren.
In 1988 kwamen de 3TA’s te koop voor boeren, burgers en buitenlui. Maar vooral voor de handelaren.. Hele rijen 3 TA’s stonden te kijk in Soesterberg. Dat was een weinig inspirerend, triest gezicht, omdat de motoren in weer en wind stonden. Nu kun je zeggen dat ze daar in hun jeugd aan waren gewend, maar toch…
Veel ex-leger 3 TA’s zijn in de loop der tijd gesneuveld. Dat risico loop je nu eenmaal in het leger. Maar binnen de TOCN zitten er nog heel wat. En ‘in het wild’ worden ze nog steeds aangeboden. Omdat zo’n legergroene ex-ambtenaar niet de woest brute status van een Bonneville heeft, is zo’n veteraan nu gewoon prettig betaalbaar. Daarbij zitten we nu in de fase dat ‘verburgerde’ ex-dienstfietsen zelfs nog minder gewild zijn dan de exemplaren in gevechtstenue. Gelukkig zijn deze Triumphs eenvoudig te restaureren. Hoewel: http://tdvma.blogspot.com/2011/01/triumph-3ta-defensie-restauratie.html zet je toch aan het denken…
Maar je loopt bij een Triumph 3TA restauratie niet leeg op duur chroomwerk. Daarbij past een 3TA nu goed in het verkeer als je tenminste ver van de snelweg blijft.
De Moto Guzzi’s die ze opvolgden zijn intussen ook al afgezwaaid en onder de burgers gekomen.
Tijd vliegt als je lekker bezig bent.
Toch eens uitvissen waar ons leger nu op rijdt…
Meer verhalen over klassieke motoren vind je via deze link.
Hoi,
Nog steeds onbegrijpelijk dat destijds voor de 3TA is gekozen,terwijl in de tests ook Puch
mee deed.Daar zullen wel de nodige flessen wijn en dozen sigaren aan te pas gekomen
zijn.
Welliswaar destijds de dienst geweigerd,(heb 18 maanden op een archief ;’gelegen’),maar
wel een 3TA in de verzameliing.Rijdt eigenlijk best leuk,voor een viertakt.
HansP
Voordeeltjes bij een aanbesteding? Zoiets als Pon/VW deed bij politie en leger?
Maar zie ik op de foto ook een kleine Velo Boxer?
Bij defensie rijden ze op KTM, heb ik nu al 2x gepost met link erbij, maar die komt niet door de moderator heen. Vraag het dan ook niet.
Hallo Henk, reacties waarin links zitten moeten apart goedgekeurd worden door de redactie. Daarom dat ze er nu pas op staan.
Oh ok, op zo’n fiets!
Bedankt voor de toelichting.
Internet is jouw vriend:
https://www.defensie.nl/onderwerpen/materieel/voertuigen/ktm-motorfiets
KTM dus.
Geweldig die Triumph badkuip, die andere versies ook trouwens. Mooi merk.
Met veel plezier er op gereden tijdens mijn diensttijd bij 43 Tankbataljon in 1971. Af en toe brak er een gaskabel en regelmatig verlichting koplamp vernieuwen. Helaas ben ik niet technisch genoeg om zo,n fiets te ondehouden en zou er best nog een op willen rijden.
M.v.g. M. de Zwart lichting 70-5
Als je nu een goed exemplaar koopt, dan rij je zorgelozer/probleemlozer dan in je diensttijd. Dan kun je zelfs prettig rijden zondr technische vaardigheden. En als er wat is dan is je GSM je gereedschap en de wegenwacht je beste vriend
Ja hoor, staat er nog en niemand wil m hebben!! onbegrijpelijk toch
Toch wel lieve dingetjes, die Triumph’s. ‘The bath tub’
ik ga stuk 🤣. Dat onderhoudsgevoelige lijkt toch wel een Engels dingetje te wezen. Ik weet het niet zeker maar in de tijd dat Triumph een ‘alles in een doosje’ blok bouwde, leefde Harley nog gescheiden van tafel en bed en werden mensen, waar je bij op bezoek ging, er niet blij van als je bijv. een WLAII met total loss smering op de kettingen daar op het tegelpaadje naar de voordeur parkeerde. De Harley liet namelijk steevast zijn handtekening achter
Appels en peren…; de WLA is een ontwerp uit 1937 (eigenlijk 1929), de 3TA komt uit ’57..
Toen had ook H-D al een blokmotor voor de K/XL modellen..
En een niet-lekkende Brit is vaak een teken van olie moeten bijvullen..
Maar je schrijft het goed; Harleys lekken omdat ze een ketting druppelaar hebben.
Ik heb een badkuip gehad met afgezaagd achterstuk, zodat ie oogde als een 500, die geen badkuip had. Hij was zoveelste hands, meer kon ik als arme student niet betalen. Startte altijd, weinig compressie, maar veel plezier mee en van gehad. Tweemaal op vakantie naar Frankrijk en ook nog met vriendin achterop door Nederland getoerd. Verkocht en een R50 met Earless-vork gekocht, daar ging het met duo rijden beter en comfortabeler mee!
Nu, bijna 75 jaar, nog steeds rijdend, BMW R1200R.
Mooi Hans, fijn dat je nog actief rijdt!
In mijn diensttijd werd er al met V50 gereden door de ordonnansen, maar er stond nog 1 roestige TA in de loods…waarschijnlijk ooit in de hoek gepleurd en domweg vergeten.
Ik heb er een blauwe maandagochtend aan gesleuteld in de hoop er een rondje over de kazerne mee te rijden, maar moest verder met de kapotte LaRo die spoedig door MB G(elande)-klasse vervangen werd..
Ben benieuwd of de Triumph nog in ’t Harde staat..
Hoi Pascal, ik heb 14 maanden in het Harde gelegen, lichting 80-5. 107 Afdva. Ik weet eerlijk gezegd niet meer welke motoren er destijds in gebruik waren maar denk dat de Guzzi’s net iets later zijn gekomen.
In 78 ben ik in Assen (42 herstel) als motor monteur begonnen, 3e echelons werkzaamheden. Motorfietsen die niet meer goed waren zijn via de domeinen toen afgevoerd. Olie lekken deden ze inderdaad altijd al, het olie pompje sneuvelde regelmatig, veel van vervangen en had ze op voorraad liggen, toen ik in 1982 afzwaaide werd er nog volop op de Triumph gereden, had je een goed exemplaar reed hij 120 km p/u andere kwamen soms niet boven de 80 km per uur.
Een tweetal foto’s van de opendag in de Martinihal in Groningen.