Trabant Kübel P601A – mooi van lelijkheid

Sommige auto’s zijn zó lelijk dat ze mooi worden. De Trabant Kübel P601A hoort in dat rijtje thuis. Een vierkante tweewieler uit de DDR, bedacht voor grenswachten en soldaten, maar tegenwoordig gewoon een glimlachmachine. Gerrit-Jan Mulder en zijn zoon Rob weten er alles van. Hun zwarte Kübel laat zien hoe Oost-Duitse eenvoud verrassend charmant kan zijn.

Door: Max de Krijger

Het begon voor Gerrit-Jan in 1991. De muur lag plat en er spoelde een golf aan rokende Trabants richting Westen. Waar de meeste mensen ze zagen als goedkoop afgedankt plastic, vond hij ze meteen “mooi van lelijkheid”. Zijn eerste 601 kwam zelfs uit een weiland – achtergelaten door Oostblokkers die iets beters hadden gekocht.

Fast forward naar 2017: een zwarte Kübel duikt op bij een handelaar in Hannover. Prijs: € 700. Het chassis bleek “kneiterhard”, en dus ging de auto mee naar Nederland. Een droom voor Gerrit-Jan: open rijden in zijn favoriete merk.

Restaureren, DDR-style

De Trabant werd volledig uit elkaar gehaald. Rob, de techneut van het duo, verving wiellagers, aandrijfassen en remcilinders. Een nieuwe bak eronder, tripod-koppeling in plaats van de oude kruiskoppeling. Wartburg-velgen erbij. Origineel? Nee. Functioneel? Absoluut.

En dat zwart… Gerrit-Jan wilde koste wat kost geen legergroen. De meeste Kübels waren groen en militair, deze was ooit geel en had dienstgedaan bij bosbeheerders. Nu dus glimmend zwart in de zon. Met als bonus: de originele keienvanger voorop.

Standkachel of brandbom?

Niet alle Kübels hadden er een, maar sommige versies kwamen met een standkachel, een benzinegestookt kacheltje dat de soldaten warm moest houden als de motor niet draaide. Handig, maar ook levensgevaarlijk. Slechte montage, lekkende slangen of foute bedrading maakten van de Sirokko 21-kachel al snel een tikkende tijdbom. Combineer dat met benzinedampen, canvas dak en jerrycans in de buurt, en je snapt waarom brandgevaar een serieuze issue was.

Oer-DDR

De Trabant Kübel was een typische DDR-creatie: goedkoop, simpel, en bedoeld om in het veld te kunnen repareren. Ontstaan in de jaren zestig als lichte terreinwagen voor de Nationale Volksarmee en de grenswachten. Maar ook politie, boswachters en soms zelfs jagers kregen er eentje. De basis was gewoon een Trabant 601, maar dan met verstevigd chassis, open carrosserie en een canvas dak. Functioneel tot op het bot.

Particulieren kwamen er nauwelijks aan, dus dat Gerrit-Jan en Rob er eentje hebben staan, maakt hun zwarte Kübel extra bijzonder.

Mooi van lelijkheid

Vandaag is de Trabant Kübel precies dat: een monument van eenvoud. Geen franjes, geen luxe, maar een symbool van een verdwenen land. En misschien is dat wel de charme: een auto die zijn lelijkheid trotseert en juist daardoor een glimlach oproept. Gerrit-Jan noemt het “mooi van lelijkheid” – en daar is geen speld tussen te krijgen.

(Hieronder gaat het nog verder met de foto’s.)