Toyota MR2. Last Dance

Zeventien jaar lang is de Toyota MR2 van mijn buurvrouw een trouwe metgezel van onze auto’s. De Japanse sporter staat vaak op de aangrenzende oprit, en houdt jarenlang menig auto van ons gezelschap. De laatste tijd rij ik er geregeld mee. De Toyota komt niet vaak meer aan rijden toe, mijn buurvrouw gebruikt de auto eigenlijk niet meer. Zij besluit een tijdje geleden om de MR2 te verkopen, en ik help haar daar een klein handje bij.

De MR2 is een auto met een leuke geschiedenis, die niet door het aantal kilometers wordt bevestigd. Met andere woorden: de haast maagdelijke stand van 67.000 kilometer wekt ongeloof. Maar deze klopt, en is aantoonbaar. De Toyota werd nieuw in Duitsland geleverd, het portemonneetje met de leverancier in Dortmund hangt aan één van de drie sleutels. En de andere sleutel, die gebruik ik op zaterdag 3 augustus 2024 voor de allerlaatste rit vanuit Leeuwarden-Camminghaburen naar Wolvega vice versa. The Last Dance is aanstaande, het vermoeden bestaat dat ik de auto voor mijn buurvrouw dezelfde dag verkoop. En dat gebeurt. De dag verloopt ultiem.

Met terugwerkende kracht is de rit met de Toyota de laatste, en de meest ultieme die ik met de MR2 maak. De 1.8 16V 1ZZ-FE motor- atmosferisch, 140 pk, 170 Nm bij 4400 toeren per minuut- en de met veel gevoel en met heerlijke tegendruk schakelende vijf bak zijn perfect op elkaar afgestemd. Het is onvoorstelbaar uitdagend om met deze stevig aanvoelende Toyota gehakt te maken van alles wat je tegenkomt. Het leeggewicht van 950 kg doet daarbij een lekkere duit in de zak. Het gekke: ik ben zelf nooit zo van competitie op de weg, maar de MR2 maakt iets rebels in mij los. Ook nu.

Een mijnheer in een snelle en hippe SUV wil indruk maken op zijn meisje, en je ziet hem kijken bij het stoplicht. Dan weet je wat er gebeurt. En hij weet het een minuut later ook. Hij wordt in no-time totaal zoek gereden, maar reageert wél heel sportief met een duimpje omhoog. Later op de dag denk ik na weer een (tussen)acceleratie: “Huh? Is die binnenspiegel zó klein? Nee toch?” Oftewel: waar zijn de figuren die mij willen opjagen nou toch gebleven? Excuus, beste lezer. Mea Culpa in meervoud. Ik ben veel te oud voor dit soort grappen, grollen en toeren. Maar juist die wetenschap weegt nu even niet op tegen de lol die ik in de MR2 heb. Wat een power zit er in, wat biedt deze Toyota een prachtige stevige grip rechtuit, en wat heeft zij een fenomenaal op elkaar afgestemde mechanica aan boord. Wie dat doorheeft, weet wat je uit deze MR2 kunt peuren. En dat is veel. Heel veel.

De Toyota is duidelijk een buitenslaper, je ziet dat zeventien jaar lang buitenlucht ervoor zorgt dat er serieus aandacht nodig is om de auto weer in topstaat te krijgen. Toch oogst de MR2 bewondering. Een Golf Variant rijder spreekt mij aan bij het OK Tankstation. Hij is enthousiast, en vertelt mij ook waar de letters MR voor staan. “Mid-engine, rear wheel drive”. Ik vertel hem dat de naam dan verkeerd is, want de motor zit in mijn beleving te ver naar achteren om hier de kwalificatie midden motor aan te hangen. Er ontstaat verder een leuk gesprek, en de man sluit af met de strofe ‘het is dat ik een gezin heb, maar anders……’ Hij meldt nog wel dat de MR2 een typische damesauto is. Waarop ik zeg dat dat klopt, omdat de Toyota van mijn buurvrouw is. We nemen lachend afscheid. Mooi, mooi.

De hooggeplaatste motor zorgt -samen met het nu wat onderhoudsbehoeftige onderstel- voor extra uitdaging. Het samenspel met de ophanging maakt, dat je op tempo in scherpe doordraaiers voorzichtig moet zijn. Op binnendoor wegen is het heerlijk slingeren, maar dan vooral bij acceptabel lage(re) snelheden. Op tempo is ze bij scherpere koerswijzigingen méér dan een tikje venijnig. Het is alsof je de tango danst op een hoog tempo, en dat ze je ineens ondeugend laat struikelen. En wel nadat ze je waarschuwt met haar uitbrekende wulpse achterzijde. Om je dan vervolgens toe te bijten dat je dan maar beter had moeten oppassen.

Maar als je dat doet, je de balans perfect aanvoelt, en het randje opzoekt op de manier zoals mevrouw MR2 dat belieft, dan dans je de mooiste tango op het hoogste tempo. Ze daagt uit, vertelt dat ze geen onervaren danspartner aan boord wil hebben, en beloont je. En zo mondt de laatste dans met de MR2 op zaterdag 3 augustus 2024 uit in een fantastische afscheidsrit, zo blijkt later. Een rit, waarbij de bestemming (voorlopig) voor de laatste keer Leeuwarden is.

The Last Dance met de MR2 wordt zo een prachtige autoherinnering, die mijn respect en liefde voor de wat oudere tak van het Toyotamerk weer verder aanwakkert. Prachtige momenten kunnen ook pijn opleveren. Want vanaf afgelopen maandag is het vertrouwde beeld van de naast ons geparkeerde MR2 verleden tijd. Gelukkig is de auto in handen van liefhebbers. En dat verzacht het gemis van een auto, die jarenlang een vertrouwd gezicht op de aangrenzende oprit was. En mij op zaterdag 3 augustus 2024 de mooiste Last Dance geeft, die je je als automobilist kunt wensen.