Toyota Crown 2200 Diesel voldoet prima voor gepensioneerde Jac van Linden

Van pensionado’s hoor je dat ze het minstens zo druk hebben als in hun werkzame leven. De eenvoudige verklaring daarvoor ligt in het feit dat ze het tempo waarin ze de dingen doen een eindje terugschroeven. Het levende bewijs daarvan zien we bij Jac van Linden, die met zijn Toyota Crown 2200 Diesel bijna tot 25 moet tellen alvorens hij vanuit stilstand de 100 km/h bereikt. Met gevloerd gaspedaal, wel te verstaan. Ach, haastige spoed…

Door: Aart van der Haagen

In een bewuste zoektocht naar een 2200 Diesel zag Van Linden in 2009 zijn kans schoon bij een Toyota-dealer in Maasmechelen. “Een keurige auto van 1981, met 145.000 kilometer op de teller. Toch wilde ik ’m direct van onderen aanpakken, omdat ik gaten in de langsliggers zag, net voor de achterwielen. Aan de voorschermen achter de wielen zaten eveneens slechte plekken en ik had bedacht dat deze auto nog net zo lang moest meegaan als ikzelf. Om het chassis goed te kunnen stralen en lassen, haalde ik de carrosserie eraf. Inderdaad: deze Crowns hebben geen zelfdragende koets. Was de boel goed en wel klaar, reed een andere weggebruiker een paar maanden later de hele rechter zijkant eruit. Het spande erom of de Crown niet total-loss zou worden verklaard, maar uiteindelijk kreeg ik 5000 euro van de verzekering en kon ik hem fatsoenlijk laten opknappen door een schadeherstelbedrijf. De onderdelen moest ik wel zelf aanleveren: een set deuren uit eigen voorraad en een B-stijl, die ik uit een ander Belgisch exemplaar zaagde.”

Op hol geslagen

Japanse klassiekers geven je qua betrouwbaarheid zelden kopzorgen. Althans, wanneer je er omzichtig en met enig gevoel voor techniek mee omspringt. Zo’n brave diesel als deze is geconstrueerd om economisch rond te tokkelen en vooral niet om te gaan trappen. Sommige gebruikers van toen vergisten zich daar lelijk in en die overschatting kwam hen óf een volgende eigenaar duur te staan. In dit geval zat Jac van Linden met de gebakken peren. “De motor verbruikte een liter olie op 500 kilometer en rookte enorm, zeker nadat hij bij een noodstop een keer op hol geslagen was. Gelukkig kreeg ik ’m nog afgezet… Daarom hing ik er een iets modernere 2L in, een 2,4-liter uit de latere Hilux en Hiace. In 2014 ging de lol eraf met het dieselen, toen de overheid de grens van belastingvrij rijden optrok van 25 naar 40 jaar. Ik parkeerde de Crown in de schuur en daar heeft hij zeven jaar onaangeroerd gestaan.” Gelukkig is de op basis van 1420 kg aangeslagen Toyota sinds oktober 2021 bevrijd van het fiscale juk. 

Aangename verrassing 

Inmiddels doet de inrichting van de machinekamer weer alle recht aan de originele specificaties. “Via een vriend in België vond ik de juiste L-motor. Helemaal vers, zonder één enkele kilometer ervaring. De zoon van mijn kameraad had hem in een autotechnische school zien liggen, ooit geschonken als leerobject door Toyota en nu hopeloos verouderd; vandaar dat ik ’m voor 250 euro mocht overnemen. In zijn tijd was dit trouwens best een moderne diesel, met een bovenliggende nokkenas en riemaandrijving.” Tijdens een proefrit zorgt de motor voor een aangename verrassing, die mede door de relatief krap gespatieerde vijfbak levendiger aanvoelt dan je op grond van 66 pk zou vermoeden. Koppel is hier alles: 132 Nm bij 2400 tpm. “Schakel bij 70 maar naar z’n vijf,” adviseert Van Linden. “Zelf rijd ik nooit harder dan 100 met de Crown, om hem heel te houden. Trouwens, je wordt vanzelf rustig aan boord.” Geduld is een schone zaak. 

Het complete artikel met volop foto’s is te vinden in het januarinummer van Auto Motor Klassiek, dat ligt nu in de winkel.

(Het verhaal gaat hieronder verder met de foto’s.)