Sluitingsdatum meinummer -> we zijn aan het afsluiten
Toyota Corolla de Luxe uit 1977 – Onberispelijke Japanner voor Marco.
Een verhaal waarin vader Marco en zoon Sil hun passie delen voor deze fraaie Toyota Corolla de Luxe uit het land van de rijzende zon. In de jaren 70 werd de Europese concurrentie echt wakker; de Japanse invasie bracht geweldig leuke en betrouwbare auto’s op de markt, met net dat beetje extra.
De Toyota Corolla is daar een goed voorbeeld van: Fraai afgewerkt, betrouwbare techniek, comfortabel en prettig geprijsd. De Japanse techniek was logisch opgebouwd, de auto was onderhoudsvriendelijk en men kon overal gemakkelijk bij.
Het was een grote prestatie van Toyota, die erin slaagde binnen een korte tijd succesvol te zijn in heel Europa met een grote variatie aan modellen. Japan stond erom bekend dat het hard en lang werkte om niet alleen veel auto’s te produceren, maar ook om ze van hoge kwaliteit te maken.
De redding van de Toyota Corolla 82-RX-27
Goed onderhoud was de redding van deze fraaie Corolla. Gedurende de eerste jaren van zijn leven werd de Toyota Corolla de Luxe normaal gebruikt. Marco is pas de derde eigenaar en kan in zijn eigen woorden vertellen over de geschiedenis van deze 46-jarige Japanner:
Het chromen bumper-tijdperk
Marco: “Als kind werd ik geboren in het ‘chromen bumper-tijdperk’. In een tijd waarin auto’s er een sport van leken te maken om zo hard mogelijk te roesten. In de jaren 80 begon ik mijn loopbaan als automonteur en verkoper. Ik kwam er al snel achter dat er aan een Toyota bijna nooit iets mankeerde. Toen was mijn liefde voor Toyota geboren!
Enkele jaren geleden begon het verlangen naar een auto uit die tijd weer op te spelen. Het werd een Toyota Corolla (KE30) uit 1977 die tot eind jaren 80 in gebruik was en vervolgens bij een Toyota specialist in Alkmaar werd achtergelaten.”
Wijzigingen aan de Toyota Corolla van Marco
“De specialist heeft de Toyota nieuw leven ingeblazen en hem zeer goed bewaard in zijn collectie tot 2018. Samen met mijn zoon Sil hebben we de Toyota Corolla voorzien van een setje lichtmetalen velgen, een strakker onderstel met Bilstein sportdempers, een Wildcat-uitlaatspruitstuk met een roestvrijstalen uitlaat voor een betere flow en een stevig Nardi sportstuur.
Je zou kunnen zeggen dat we de auto samen persoonlijker hebben gemaakt (uiteraard worden de originele onderdelen zorgvuldig bewaard).” Een prachtige hobby, zoals vader, zo zoon, samen plezierritjes maken en naar oldtimer-evenementen in de buurt gaan.
Het plezierplan
Je komt de Toyota Corolla in deze staat bijna niet meer tegen. De prachtige uitvoering laat zien dat hij in goede handen is gekomen. Het is een geweldig leuke auto die bij vader Marco en zoon Sil het “complimentenarchief” vult.
Vooral als je ongedwongen met andere liefhebbers omgaat, gezellige evenementen in de regio beleeft en elkaar een plezier doet door erover te vertellen. Het is duidelijk dat er bewondering is voor het feit dat de auto bewaard is gebleven. De band met Toyota Corolla is inmiddels zo sterk dat deze voor langere tijd in de familie blijft, sterker nog: hij gaat nooit meer weg!
De geschiedenis komt weer tot leven
U kunt ook die rijkdom ervaren, niet in financiële zin, maar wel in plezier als u een abonnement neemt op Auto Motor Klassiek. En als we over financiën praten, een abonnement is veel voordeliger dan de losse aankoop in de winkel, en u krijgt de garantie dat hij elke maand trouw op uw deurmat ligt.
Het was een beetje een mini Amerikaan voor de arbeider. En dus bijvoorbeeld technisch voorzien van een starre achteras met bladveren maar wel standaard een klokje, een mono FM-audio installatie en hoofdsteunen om mee te showen.
Een pluspunt was de motorische en elektrische betrouwbaarheid, dat hadden ze goed voor elkaar. Minder: Een lang leven waren de Japanners uit die jaren niet beschoren want roesten deden ze ook als de besten (vooral de Datsun). Ze deden dat onzichtbaar. Waar bij een Europeanen de gaten in het zicht vielen zaten ze bij de Japanners vooral in het dragend gedeelte. Over het roesten gaf niemand iets: weggooien en voor weinig weer een nieuwe met de nieuwste blitse facelift op de oprit.
Uiteindelijk hebben de Japanse merken een plekje gekregen in de markt, hebben de Zuid-Koreanen het kunstje gekopieerd en doen de Chinezen datzelfde sinds kort nu ook.
Na deze beschouwing ben ik blij dat er op beurzen en bijeenkomsten ook Japanse auto’s opduiken die het straatbeeld van destijds mee opluisteren. Dus hulde als je er een hebt, er je ziel en zaligheid insteekt en er van geniet. Ook Japanse producten zijn cultureel erfgoed en het genieten van anderen waard.
Nog altijd spijt dat ik mijn Corolla coupé van 1976 ooit heb verkocht. Ik droom nog steeds van mijn eerste Toyota. Rij nu al 47 jaar met hetzelfde merk en zou voor geld ter wereld een ander merk kopen.
Ik heb in een vergelijkbare Toyota Corrola mijn eerste rijlessen gehad. Dit was met mijn lichaamslengte van 2 meter en schoenmaatje 47 geen senecure: ik voelde me als een haring in een ton.
PS Op Bali rijden er nog heel veel.
38-HZ-09, dat was mijn oranje metallic Corolla 30 die ik in januari 1976 nieuw kocht. Een miskoop, na 14 maanden viel de eerste lak van het portier en in de jaren erna moest met gaas en stopverf de koplampen worden gered, anders vielen ze eruit. In de achterbak stond telkens water omdat de afdichting van de achterlichten smolt bij warm weer. De ontzettende roest bleek het gevolg van het feit dat de metallic lak direct op het blanke metaal was gespoten, zonder onderlaklaag. Ik heb bij geen van mijn andere auto’s zoveel roest meegemaakt. Kennelijk een maandagochtend/vrijdagmiddagauto, want de Corolla 30 hardtop van mijn schoonvader mankeerde niets. Na 6 jaar heb ik hem weggedaan, 2 jaar later ging hij naar de sloop. Het was mijn eerste en laatste Toyota.
Dit is echt een herinnering aan vroeger. Deze Corolla, notabene identieke kleur, was de eerste auto waar ik ooit een koppakking aan verving. Ik was 14 jaar. Een spoedoperatie op de zaterdagmiddag. Zaterdag warm rijden. Deed ik dus zelf…. Zondagmorgen natrekken (hoognodig!) Blijkbaar had ik mijn werk goed gedaan want hij is daarna nooit meer stuk gegaan. De buurjongen moest er op maandag naar de plaats van dienstplicht en moest er nog maanden mee op en neer naar Seedorf. Ik herinner mij die Corolla’s als degelijke auto’s. De geur hangt nog steeds in mijn neus.
Toffe Corolla, de aanpassingen maken ‘m leuk en passen bij het JDM plaatje. Oude buurman in H-I-Ambacht kocht er eentje nieuw in 1978 en ik zag ‘m nog steeds ermee rondrijden in de vroege 90s.
origineel is mooi , maar ook zo vreselijk saai.
mooie jap , het vertroetelen waard .
Heb in de jaren ,90 een gebruikte toyota corolla diesel 1700 cc gehad
niet stuk te krijgen ook niet gedaan
op tijd z,n olie wissel olie filter en lucht filter heb er jaren van genoten , zelfs met een caravan van vier en een halve meter naar zuid-frankrijk met 90 km per uur mijn beer gaf geen krimp 🤗
De toyota,s van nu 🤔 niet zo best meer , na acht jaar moeten ze op zijn
maar dat is met meerdere auto merken , ze gaan te lang mee 😥😉
Toyota komt toch nog steeds als een van de betrouwbaarste uit testen van over de hele wereld.
Prachtige Toyota in een mooi kleurtje.
Weer een beetje spijtig dat deze mismeesterd is met veel te grote schreeuwlelijke wielen.
De originele wielen met wieldeksels passen best mooi bij dit model.
Helemaal mee eens !
Ik vindt deze wielen qua styling oldschool, naar mijn mening passen ze daarom wel een beetje erbij.
Ieder zijn smaak! Het gaat er toch om dat je plezier beleeft aan je auto. Je hebt hem niet “ voor een ander”.