Sluitingsdatum maartnummer -> 13 januari
Suzuki Intruder. Goeie dingen zijn dat!
Achter een strak gesneden kuip in je klassiek gesneden leren outfit over de Afsluitdijk blazen? Doe maar niet. Met het huidige hitte en het maximale snelheidsgedoe is cruisen cool. En optimaal cruisen doe je blijkbaar op een motor met een V2 blok. Dat bedachten ze in 1985 ook bij Suzuki. Maar waar toen nog veel Japanse fabrikanten vertoefden in het schemerland tussen Harley-kloon en hobbelpaard, daar was de Suzuki Intruder heel duidelijk een machine met een eigen smoel. Ze waren een soort van chique en toch kewl genoeg. In essentie waren ze als 700 cc (importbeperkingen!) modellen bedoeld voor de Verenigde Staten. De rest van de wereld kreeg ze als 750’er, 800 en 1400’s (van 1360 cc) fietsen en het programma werd naar onder afgerond met de 400’s en 600’s.
De Suzuki Intruder had een duidelijk eigen smoel
En dat was uitgesproken toegesneden op de Amerikaanse markt. Amerikanen zijn net Duitsers: Ze zijn gek op glimmende dingen. Check. De V-twin? Een must! Het kontje van de buddy dat eigenlijk de mooi aflopende lijn van de motor verstoorde? Nou, ja… Rijwieltechnisch was de Suzuki op het niveau van Het Grote Voorbeeld. De motor was gemaakt om te rijden onder Amerikaanse omstandigheden: lange, kaarsrechte wegen met streng gehanteerde snelheidsbeperkingen. Maar je kocht geen Suzuki Intruder om lange snelle reizen te maken of er mee door de Ardennen te racen. De remmen hadden daar ook niet voor geleerd. Het was toch meer van rustig zien en gezien worden.
Een prima keuze
Maar waar hij voor bedoeld was, was zo’n Suzuki Intruder (700, 750 of 800) een goede, netjes afgewerkte machine. De verkopen liepen dan ook zo goed dat de hele lijn door de aftermarket leveranciers werd ontdekt. Die maakten blij van zin dingen die een Intruder doorgaans glimmender, Amerikaanser en/of lawaaiiger konden maken. Net als dat al een eeuw voor Harley gebeurde. Wat daarom ook met de Suzuki Intruders gebeurde? Er werd – weer net als bij de Harleys – vaak enthousiast en onoordeelkundig aan gesleuteld. Een topper was om een zo luidkeels mogelijk uitlaatsysteem te monteren en daarbij het blok zo af te stellen dat je de klappen op nullast kon tellen. Dat klonk erg heftig stoer. En de bigends gingen er kapot door. Het monteren van andere luchtfilters zonder de sproeierbezttting aan te passen bewezen ook dat je met voldoende onbenul zelfs de beste techniek om zeep kunt helpen.
Een zware is je ware
Natuurlijk werden er veel mensen verliefd op de Suzuki 1400 Intruder. Vreemd genoeg werden de 700, 750 en 800 cc machines daarbij nogal eens afgeserveerd als motorfietsen voor vrouwen. Het enige wat we ons daarbij kunnen voorstellen is dat de zithoogte op die machines erg mensvriendelijk is. Maar een Suzuki Intruder uit de wat lichtere reeks is volgens ons zeker niet de vrouwvriendelijkste motor.
Intruders nu
We kunnen best concluderen dat de Intruders klassiekers zijn. Ze presenteren een vrij originele, frisse interpretatie van hoe een Amerikaanse V-twin er uit kan zien als hij toch heel erg op een groot voorbeeld lijkt. Standaard en gewoon onderhouden is zo’n Intruderblok zeker goed voor een ton.
Chroomschurft
Onder Europese, vroeger vochtige omstandigheden bleek het chroom – vooral de coating van motordelen – niet erg klimaatbestendig. Als er vocht onder kwam, zag het oppervlak er uit alsof het een serieuze huidziekte had. Maar nu is een goede gebruikte Suzuki Intruder een betaalbare, leuke en betrouwbare klassieker. Hij heeft ook nog eens cardanaandrijving. En zo’n 60 pk? Dat is meer dan genoeg.
Wel handig: Koop zo origineel mogelijk en met zo min mogelijk kilometers. Zorg voor verse remvloeistof en nieuwe, goede banden. Een goede tweede optie: koop er eentje die niet origineel is, maar wel professioneel is aangepakt. Smaken verschillen, maar je zou zomaar verliefd kunnen worden.
Blijf mijlen ver weg van versleutelde dubbelstoere exemplaren met open pijpen, wrapping om de bochten en de befaamde matzwarte overjas.
Lees ook: meer verhalen over klassieke motoren
Ieder zijn meug natuurlijk maar een Intruder is qua basis wel degelijk een goed ding. En van die remmen die niet voor dikke prestaties geleerd hadden? Ach,…. Iemand die wel eens per ongeluk blind vertrouwde op een puike voorrem van een Harley WLAII, weet de remmen van een Intruder als een serieus heiligdom te koesteren. En dat achterwiel op de foto boezemt respect in. Zelfs als BMW adept kijk ik daar met smaak naar. Eerlijk is eerlijk. Ik weet egnie wat velen nu proberen te bereiken met ‘open pijpen’. Dat het meer lawaai maakt, daar kun je blind op wedden met zoiets. Zet ‘m echter maar eens op de rollenbank. 10 tegen 1 dat je op zoek kunt naar de paarden die voor de leek onverklaarbaar uit de stal verdwenen zijn. Uitlaatsystemen worden door de fabrikant over het algemeen knap goed uitgevogeld. Ondeskundig daaraan vogelen levert problemen op. Laat het mijn vroegere wiskundeleraar maar niet horen dat je open pijpen op jouw tweewieler hebt gemonteerd. Hij had dan zijn standaard reactie op voorraad: “Hoe meer lawaai, des te minder verstand”. Mensen die rücksichtslos erop vertrouwen met open pijpen power te scoren, zullen helaas tegen de serieuze reikwijdte van dat gezegde aan lopen.
Een goede slimme wiskunde leraar had jij..mooi gezegd….hoe meer lawaai he minder verstand…super goed van hem. En helemaal mee eens natuurlijk
In een test werd er gemerkt dat maar 2 van de 14 geteste aftermarket uitlaten onder een 1400 ongeveer even goed als standaard waren. De slechte set maakte 14 pk zoek
Gaaf zo’n oude intrusie: met behoorlijke toeren de tunnel in, de run on/of knop op of, gas er op, en dan de run on/of knop weer op on…. Flinke klap wat extra mooi in een tunnel klinkt !
Daarna even kijken of de bougies er nog in zitten 🤪
( don’t try this at home)