Sluitingsdatum oktobernummer -> we zijn aan het afsluiten
Summertime blues
Op een gegeven moment stop je met het ’s winters doorrijden. Dat vier seizoenen doorrijden begon ooit uit overmacht. Je motorfiets was je enige vervoer. En een winterslaap zat er niet in. Dus reed je door, verpakt in onwaarschijnlijke lagen textiel, kranten en felgele pvc-overkleding. Dat was de tijd dat we leerden dat ledematen heel erg pijn gingen doen als ze weer ontdooiden.
Later, na 1963, werden de Elfstedentochten schaarser en nog eens een jaar of twintig verder werd de motorkleding steeds beter. Tot we op een niveau kwamen waarbij kwakkelwinters werden getrotseerd met sublieme, isolerende, ademende, wind- en waterdichte motorkleding.
Maar omstreeks die tijd was er naast die fantastische motorkleding ook een prettig alternatief ter beschikking gekomen voor al die toffe motorkleding: de auto. Die auto’s bleken verrot handige dingen bij het zoeken naar een parkeerplaats. Je kon er aardig wat zooi in meenemen en met de verwarming aan lachte je om elke winter. Maar comfortabel onder dak bleef je dromen over het moment dat je weer met redelijk tot perfect weer op de motor kon stappen.
Heel decadent lieten we het motorseizoen beginnen als de laatste pekelplassen waren verdwenen onder de eerste voorjaarszon. Zo tegen oktober werden de autosleutels weer eens opgezocht.
Nu zitten we met die klimaatomslag slash klimaatcrisis. Temperaturen van een graad of dertig? Daarvoor hoef je niet veel verder naar het zuiden te gaan dan Utrecht. Maar of we daar blij mee moeten zijn. Dertig – of laat het 29 graden zijn – is gewoon te heet. Ook voor motorrijders. Rijden met een korte broek en een T-shirt is niet alleen ondragelijk heet vanwege de zon en de hitte van het motorblok. Het laat ook zien dat al die millennia aan productontwikkeling van het menselijk lichaam de zaak nog verrassend kwetsbaar hebben gelaten. Een schuivertje in shorts en T-shirt resulteert minimaal in asfalteczeem. Dat is een hinderlijke aandoening.
En als je kuit bij het afstappen opeens zo’n barbecue-‘pssscht’-geluid maakt als je een uitlaatdemper raakt? Dan heb je een waterige brandblaar die sneue plasmavlekken op je laken achterlaat. Als je zonder omvallen of brandblaren rijdt, dan blijkt de rijwind niet meer verkoelend, maar klef.
Om motor te rijden kan het in Nederland inmiddels, naargelang het seizoen, te nat, te koud of te heet zijn. Handschoenen moeten voorkomen dat je knokkels verbranden. Koelvesten moeten je kerntemperatuur onder het kookpunt houden. De sjaal om je nek is tegen de verraderlijke tocht en zonnebrand/zonnesteken. Bij valhelmen worden de ventilatiemogelijkheden steeds belangrijker. De jiffy van je motor, die vroeger alleen wegzakte in een drassig weiland, zorgt nu voor een serieuze asfaltpiercing. Vroeger viel je brommer dan op zompig gras. Nu is het asfalt een stuk minder vergevingsgezind. Bij een kennis met een heel nieuwe BMW GS prikte de jiffy ook door het asfalt. De dubbeldure boxer viel uit stilstand om. En had bijna drie mille schade. Asfalt maakt meer kapot dan je lief is.
Zo ben je dan in het hartje van de zomer gedwongen om toch maar weer de auto te pakken. In shorts. Met een T-shirt en met teenslippers aan. De veiligheidsgordels nemen in alle soberheid alle beschermingsfuncties van zelfs de beste motorkleding over. Voor de verkoeling heb je ook geen slimme tot geniale textiele oplossingen met een doorwaaifactor 50 nodig. Even vooroverbuigen om de airco aan te zetten is voldoende. In de kofferbak passen twee kratten bier.
Handige dingen, die auto’s.
Jammer alleen dat de benzine zo duur is.
Maar zo heb je altijd wat.
De kopfoto is gemaakt door Stable Diffusion. De opdracht was: “Klassieke motorfiets in een stadse regensetting in de stijl van Van Gogh”
Tsja, als je een veel te dure,( en in mijn ogen (veel) te le-lij-ke), gs kunt kopen, zijn de knderdelen ook duur, onderhoud idem.
Geef mij mijn Yamaha maar, met been-brand-veilige-uitlaat ad onderkant. Feilloos Japans, zonder marketing woede vd duitsers
Tja, asfalt eczeem, het toeval wil dat ik de afgelopen 3 weken in ZO Azie (Singapore/Maleisië) heb mogen verkeren (vanavond vlieg ik weer naar huis) en daar is het fenomeen motorpak aka beschermende kleding een niet bestaand fenomeen.
Korte broek, kort rokje, blote armen, teenslippers, handschoenen? wasda? (motoren worden in S’pore zowel door dames als heren bereden)
En rijden als idioten, beetje als ik in mijn zeer jonge jaren met mijn Z1000 omging.
Ja, er gebeurt wel eens iets, en er sneeft wel eens iemand, maar niemand die zich daar echt druk om lijkt te maken.
Nu zijn de temperaturen hier van dien aard dat we er in Holland alle mogelijke kleurcodes voor uit de kast zouden trekken, dat dan weer wel. (S’pore iets van 133 km noord vd evenaar)
Onderweg naar klus heb ik wel ongelukken gezien, maar minder dan ik zou verwachten gezien hun rijvaardigheden.
Geleerd, in S’pore rijden ze als gekken, in Maleisië kunnen ze niet rijden.
Beide maakt deelname aan het verkeer gevaarlijk
In Maleisië hoef je niet gek te kijken als er iemand met 40 op de middelste baan snelweg rijd onder het motto van ‘hard zat’ terwijl de rest er met 20 km boven de toegestane (110 kmh) snelheid omheen brult.
Of in een onoverzichtelijke bocht het vervoermiddel stil zet om eens op de kaart te kijken of wat te gaan eten.
Allemaal gezien…
Het waren evenerende weken zeg maar.
Of ook: straffe winter eind tachtiger jaren. Woonde in Vlaardingen, werkte in Delft.
IJzige morgen, de oude Peugeot wil niet starten…..dan maar de XT. Boven enigszins omgekleed en blijmoedig onderweg.
Na een kilometer of 3 alle kabels bevroren; tja, ‘s zondags spelen in het terrein.
Pesteind teruggelopen en met OV naar Delft; chef had gelukkig begrip, de collega’s moesten aan de zuurstof van het lachen……
Inderdaad vroeger op de honda 550 four alledagen naar het werk ook met 25 graden vorst vizier open anders bevroor de binnen kant handschoenen eerst op de kachel en dan gaan, gelukkig maar 15 km maar toch genoeg om het bandje van de helm door een ander los te laten halen, nu terug kijken was het leuk maar toen helemaal niet, rij nog steeds alleen niet s,winters meer groet uut Eerbeek
Paar dagen naar Nijmegen op de motorscooter, weg met mooi weer en terug moest ik door de sneeuw ploegend met kouwe klauwen naar huis, leuk om het erover te hebben met een warme bak koffie ☕ en Bosche bol,dat wel…
In principe rij ik het hele jaar door, al 34 jaar.
En ja; er staat ook een auto op de oprit met kachel en werkende airco.
Maar dan heb ik wel eisen gesteld aan dat doorrijden; bij sneeuw, net-gestrooide-en-halfgesmolten-prut en regen rij ik met 4 wielen (of 3).
Dan nóg is het uitkijken; ik ben al 2 x gevallen op strooizout zelf…da’s net zand.
Regelmatig even stoppen en de motor goed prepareren en afspoelen voorkomt veel leed.
5 December 2001 of 2002 werkloos, gescheiden en nog een paar leuke dingen en als alternatief kon ik soms als pakketdienst fungeren voor een bedrijf. Leverde verdomd weinig op, maar feitelijk een gratis rit was ook veel beter dan maar blijven solliciteren. Kreeg ik op die Sinterklaasavond zowaar een pakketje naar Maastricht te brengen, dus tanktas op de toen GAX1100R en gaan met die banaan. Nee, had geen thermokleding of regenpak, het leer moest voldoen met wat kranten eronder.
Sneeuw onderweg en eindelijk (ik woonde toen in Almere) in Maastricht bij het bedrijf het pakje afleveren, kreeg ik niet eens een bakje pleur aangeboden maar kon gelijk weer weg. Machtig koud, stijf en weet ik wat weer terug, maar lekker ritje hahaha.
Auto liefhebber altijd geweest (klassiek en v8 preveleren), naast dat motorrijden (zeker “vroegah” en vooral door Scandinavië) erg gaaf is.
Prachtige afbeelding trouwens. Zeer geslaagd!
Of in november 1979 op de XT500, gehuld in jet-helm, laarzen, korte broek sweater en alles wat verder draagbaar was en fietsregenpak, ( we zouden met de motoren in de bus, zoals de heenweg, vanaf via Gibraltar vanuit strafkamp Benidorm terug gaan) in één keer van Noord-Portugal naar huis gereden; mijn maatje kreeg heimwee, wat een ernstige aandoening bleek te zijn. Thuis stond mijn meisje al beneden aan de flat. Met motor en al omgedonderd, de knieën wilden niet meer recht…
Nu stoere verhalen om Gen Z te pesten.
O ja, ik ben groot autoliefhebber geworden.
Was in,69 de bedoeling dat ik de winter op mijn honda black bomber in de ploegendienst naar mijn werk ging ik had ergens halverwege zo,n koude voeten doordat ze gebruikte als ski,s dat ik stopte en afstapte vergetend dat ik geen gevoel meer in de benen had dat ik met motor en al onderuit ging , vloekend en al zag ik de benzine uit de tank stromen over mij heen gelukkig kwam er een niet rokende man mij te hulp , thuisgekomen heb ik mij ziek gemeld , letterlijk en figuurlijk , nooit meer zoiets liever met de bus , auto of lopend
ooit op de bmw naar bolsward gereden om de heer van buren over het ijs voorbij te zien glijden, de koffie met beerenburg zorgde ervoor dat de kou niet zo gevoeld werd , maar toen het inwendig warmende effekt smiddags plaats begeleid werd door een licht verminderde koersvastheid toch maar met de trein naar huis gereisd.
de blaasonsteking s,anderdaags kon er ook nog wel bij.
vrogger was aais better…