Renault 14. Vijftig jaar een bijzondere plek in de merkhistorie

Toen Renault in1976 de Renault 14 aan de internationale pers voorstelde, stond er veel op het spel. De compacte hatchback moest binnen het modellengamma een nieuwe positie innemen: boven de speelse Renault 5 en onder de ruimtelijke Renault 16. Daarmee mikte Renault op het hart van de Europese markt. De Renault 14 was bedoeld als antwoord op de heersende concurrentie, en was ontwikkeld om het rechtstreeks op te nemen tegen zwaargewichten als de Volkswagen Golf, Opel Kadett en Ford Escort.

Plaats in het gamma

Al betrekkelijk kort na de lancering van de R6 besloot Renault om aan een nieuw, en hoger gepositioneerd model te gaan werken. Het project moest leiden tot een moderne hatchback met voorwielaandrijving en een duidelijke nadruk op comfort .Het ontwerp was opmerkelijk, met een relatief hoge daklijn en royale glasoppervlakken. De nieuwe R14 was één van de eerste auto’s die met behulp van CAD-technologie werd ontworpen, en had een duidelijk eigen, glad en tijdloos gezicht. Opvallend was het ontbreken van de dakgoten. Het ruimteaanbod was opvallend. Ten opzichte van de R16 bood de nieuwe hatchback nagenoeg evenveel binnenruimte. Een ander opvallend detail was dat de buitenspiegel in de voorste benedenhoek van de portierruit werd gemonteerd, in plaats van er buiten.

Techniek en samenwerking

Voor de aandrijving maakte Renault gebruik van de zogeheten X-motor. Deze motor was een co-productie van Peugeot en Renault. In 1972 debuteerde de krachtbron in de Peugeot 104, en in de R14 maakte deze zijn opwachting als 1218 cc variant. De motor werd schuin achterover geplaatst om de beschikbare ruimte optimaal te benutten. En niet alleen dat: de R14 werd ook de eerste auto waarin de krachtbron dwars gemonteerd werd. Ook andere kenmerken legden het dwarsverband met Peugeot bloot. De krachtbron en de versnellingsbak (overigens niet in dezelfde fabriek gebouwd) deelden hetzelfde Het onderstel was comfortabel afgestemd, met lange veerwegen en een duidelijke voorkeur voor rijcomfort boven scherp stuurgedrag. Vooral op langere afstanden kwam de Renault 14 daardoor goed tot zijn recht. Ook hierin was de samenwerking met Peugeot (deels) zichtbaar. De voorzijde van het onderstel werd 104 recept geconstrueerd. De achterzijde ervan had overigens sterke technische overeenkomsten met dat van de R5.

Uitvoeringen en aanbod

De Renault 14 debuteerde in 1976, en viel feitelijk tussen de R5, de R12 en de R16 in. Hij werd geleverd in meerdere uitrustingsniveaus, die in de loop der jaren licht werden aangepast. De auto was aanvankelijk leverbaar in de uitrusting niveaus L en TL. De eerstgenoemde was erg sober, en werd tamelijk snel uit productie genomen. De TL sloeg wél aan en had een luxere interieurafwerking, sierwieldoppen en raamomlijstingen in een aparte kleur. Beide auto’s werden uitgerust met de 1218 cc motor. Deze kwam ook in de luxe GTL-versie (middenconsole met klokje, tapijt, betere stoelen) terecht, en in de TS. In deze laatst vermelde uitvoering kreeg de motor vanwege onder meer de toepassing van een andere carburateur een hoger vermogen: 69 pk ten opzichte van de 57 pk in de andere versies. De GTL kwam in 1978, en de TS volgde niet veel later.

TS en Safrane

De sportieve TS had daarnaast ook een heel aantrekkelijke standaarduitrusting, met onder meer een toerenteller, centrale portiervergrendeling, halogeen lampen, elektrisch bedienbare portierruiten én stoelen met hoofd- en lendensteunen. Marktafhankelijk waren er ook tijdelijke actiemodellen, afgestemd op lokale voorkeuren. Daarmee probeerde Renault de aantrekkelijkheid van de 14 in een steeds drukker wordend segment te behouden. Een bekende tijdelijke versie was de R14 Safrane, die minder luxe was dan de TS, maar werd bijvoorbeeld wél uitgerust met een standaard metallic kleur, lichtmetalen velgen en velours bekleding.

De facelift voor de jaren tachtig

Voor modeljaar 1980 onderging de Renault 14 een facelift. Het front werd aangepast met een nieuwe grille, gewijzigde koplampomlijstingen en andere achterlichten. Ook het interieur kreeg een update, met een moderner dashboard, verbeterde ventilatie en meer comfortabele stoelen. Tevens nam Renault betere anti-corrosiemaatregelen. Deze vernieuwingen gaven de Renault 14 een meer volwassen uitstraling, zonder dat de oorspronkelijke uitgangspunten van het ontwerp navenant verloren gingen. De R14 TS kreeg als eerste de 1360 cc motor (nog steeds volgens Peugeot-Renaultrecept) die 70 pk aan de dag legde, en een hoger koppel genereerde. Bovendien monteerde Renault in deze configuratie nu een vijfversnellingsbak. In 1982 vond de motor ook zijn weg naar de GTL, en in combinatie met deze uitvoering was het vermogen 60 pk. Het maximum koppel van 105 Nm kwam al bij 2500 toeren per minuut beschikbaar.

Afsluiting en betekenis

In december 1982 eindigde de productie van de Renault 14, na een totale oplage van ongeveer één miljoen exemplaren. Renault koos binnen deze klasse voor een tweesporenbeleid met de Renault 9 als sedan (1982) en de Renault 11 als hatchback (1983). De R14 markeerde Renaults intrede in het moderne C-segment en vormde de basis voor latere, succesvollere ontwerpen. En het is altijd duidelijk geweest, dat zowel het carrosserieontwerp als de technische configuratie deze Renault een eigen plek gaven binnen de historie van de Franse fabrikant. Imago technisch was het niet altijd goud wat er blonk, en dat was mede ingegeven door de reclamecampagne, waarin de R14 al vroeg werd bestempeld als peer. Het stond het redelijke succes aan de andere kant evengoed niet in de weg. De Renault 14 vandaag de dag een zeldzame verschijning, die echter gekoesterd wordt door een specifieke groep. En dat is terecht, want de auto roept niet alleen herinneringen op, maar ook sympathie.