Sluitingsdatum aprilnummer -> we zijn aan het afsluiten
Porsche 911 Turbo (1982). Stijl in staal voor Kees Boersma
Een jongensdroom
Wat is dat eigenlijk, een jongensdroom? Het zijn verlangens die je jarenlang bezighouden. Dromen waar je vaak aan denkt, waarover je alles wilt weten. Ze verdwijnen soms naar de achtergrond om op onverwachte momenten weer op te duiken. Voor velen blijft het bij verlangen, maar voor Kees Boersma werd die droom werkelijkheid.
Dit is het verhaal van zijn zoektocht naar een Porsche 911 Turbo uit 1982, een auto die door velen wordt gezien als de ultieme droom op wielen.
De historie
In 1982 werd deze Porsche 911 Turbo nieuw op kenteken gezet in Canada, in de provincie British Columbia. De eerste eigenaar was eigenaar van een groot kraanbedrijf. Voor hem was de auto vermoedelijk een symbool van succes en financiële welvaart, maar ook een hobbyauto waarvan het design wordt beschouwd als pure kunst.
Uit de uitgebreide documentatie blijkt dat de auto na enkele jaren werd geëxporteerd naar de Verenigde Staten. De eigenaar bezat daar eveneens een woning en liet de Porsche aanpassen aan de Amerikaanse regelgeving. Tot 2016 bleef de auto in zijn bezit.
De tweede eigenaar was een verzamelaar uit Duitsland. Hij importeerde de Porsche terug naar Europa en liet de auto opnieuw aanpassen aan de Europese normen.
Het meest opmerkelijke detail: de kilometerteller staat op slechts 28.000 kilometer. Dat lijkt bijna ongeloofwaardig, maar de volledige documentatie laat geen ruimte voor twijfel.
Duitse degelijkheid?
Kees vertelt: “Ik was al heel lang op zoek naar dit masterpiece of art en vond het aanbod online. Mijn passie voor Duitse merken zie je ook terug in mijn Volkswagen Kever Cabriolet, die ik gebruik voor zomers dakloos plezier.
Natuurlijk moest er een financiële drempel worden overwonnen, maar in de praktijk is het ook een goede investering. Het is een rijdend eerbetoon aan pure sportiviteit. De Porsche 911 is eigenlijk een evolutie: je ziet meteen dat het een 911 is. Of hij nu uit 1982 komt of uit 2026, het silhouet blijft onmiskenbaar.”
Auto voor liefhebbers
Volgens Kees is de Porsche 911 Turbo de ultieme auto voor echte liefhebbers: “Als je ervan houdt en geniet van het gevoel, dan is dit de beste auto die er is. Er bestaat simpelweg geen andere auto zoals deze. Het is een klassieker met een rijke geschiedenis; er zijn tientallen boeken geschreven over deze wereldwijde droomauto. De balans tussen traditie, innovatie en prestaties is perfect.”
Pure kracht en respect
De Porsche 911 Turbo van modeljaar 1982 betreft de 930-generatie met de bekende 3,3-liter zescilinder boxermotor met turbo. Sinds de introductie van deze 3.3 in 1978 beschikte hij over een luchtgekoelde motor met een intercooler en een vermogen van 300 pk (DIN-specificatie voor Europa). Daarmee sprint de auto in circa 5,2 seconden naar 100 km/u en ligt de topsnelheid rond de 260 km/u, cijfers die begin jaren tachtig ronduit indrukwekkend waren.
Vroege Turbo’s staan bekend om hun beruchte turbo-lag: eerst gebeurt er ogenschijnlijk weinig, en dan komt het vermogen er in één felle golf in. Onervaren bestuurders konden daardoor verrast worden, zeker in combinatie met achterwielaandrijving en het karakteristieke gewicht achterin.
Om het vermogen beheersbaar te maken, kreeg de 3.3 de iconische ‘walvisstaart’-achterspoiler, die ruimte bood aan de intercooler en tegelijkertijd zorgde voor extra neerwaartse druk. De bredere achterspatborden, grotere Fuchs-velgen en krachtigere remmen onderstreepten dat dit geen gewone 911 was, maar de top van het gamma.
In zijn tijd behoorde de Porsche 911 Turbo tot de snelste productieauto’s ter wereld. Op straat én op het circuit dwong hij respect af. Dit is een auto die zich alleen echt laat temmen door bekwame handen aan het stuur.
Emotie
De foto’s bij dit verhaal strelen het netvlies. Ze geven het mannenhart net dat extra bonsje, een uiterst aangenaam gevoel.
Kees besluit: “Rijden is emotie. Die komt vooral van de motor; dat ‘hart’ spreekt rechtstreeks tot het mijne. En dan dat bloedstollende geluid … Voor mij is dit pure schoonheid. Ik heb de auto kunnen kopen waar ik altijd van heb gedroomd. Kunst is van alle tijden, ook op wielen.”
(Hieronder staan nog extra foto’s.)
eind jaren ’60 werkte ik bij PON in Badhoevedorp, dat was de Porsche afdeling en mocht toen werken aan de 911 van Johan Cruijff. hij had een Amerikaanse uit voering met naverbrander, de plofjes (knallen) staan mij nog steeds voor de geest, helaas ff buiten mijn budget.
Heb ooit eens in een 911 gereden. Fantastische ervaring. Het gretige stuurgedrag, en dan hetgeen de Duitsers ‘die Geräusch Coulisse’ noemen. Dat aanzwellende geluid van achteren als het gaspedaal enthousiast gevloerd wordt. Onvergetelijk.
heel leuk allemaal , en zeker een heel herkenbare auto, die veel te duur is in onderhoud, (@marketing) : want het blijft immers-een-platgeslagen- kevertje. Koop een lichtere Corvette bv, normaal onderhoud kost hetzelfde als een burgerbak
Een Porsche 911 Turbo rijden vereist ervaring en kunde, want in de handen van een gemiddeld chauffeur is het een zelfmoordmachine, dat soort mensen kunnen inderdaad beter een Corvette kopen…
Zelfs andersom. Het koppel van de 3,3 turbo is zo hoog, dat de toenmalige 5 versnellingsbak gesloopt werd. Het mechaniek moest namelijk in dezelfde behuizing als de 4bak. Waardoor de lagers en de tandwielen van de 5bak minder robuust waren dan die van de 4bak.
“soort” jan, wat ben jij dan voor “een soort” ??
Begin jaren80 liep ik school aan het zuidstation in Brussel, waar veel groothandelaren gevestigd waren.
Daar stonden toen redelijk wat roestige, gedeukte en verwaarloosde 911’ers geparkeerd langs de straten.
Toen was de nieuwe 928 zeer hip, maar een 911, daar wou toen niemand nog in dood gevonden worden.
Tijden veranderen….
Prachtig exemplaar! Opzienbarend is dat de Turbo nog “gewoon” een vierbak had, terwijl vooral de Italiaanse concurrenten sinds minimaal een decennia vijf verzetten vooruit hadden,
een decennium bedoelde ik te zeggen.
Porsche vond het koppel van de 911 Turbo hoog genoeg voor een 4-bak…
Mooie snelle auto, maar deze zie ik toch liever!
Tsja, over smaak valt niet te twisten.