Sluitingsdatum meinummer -> 17 maart
Plymouth LX 4-door sedan (1948). De “Black Beauty” van Pieter
Pieter heeft een unieke collectie oldtimers. Een echte automan die overal waar hij komt positieve reacties uitlokt en waardering oogst. Deze Plymouth LX 4 uit 1948 met zijn zescilinder zijklepmotor is in een uitzonderlijk mooie staat en trekt vanzelf de aandacht door zijn pure vintage-charme.
De Amerikaan, uitgevoerd in glanzende zwarte lak, kwam al in 1991 naar Nederland en is sinds kort in het bezit van Pieter. Voor hem is het een “great story”. Naast zijn vier chique Vauxhalls wil hij vooral de waarde van rijdend erfgoed uitdragen. Het rijplezier uit de jaren vijftig bestaat bij hem uit een Velox van 1954, een van 1957 en een Cresta van 1955. De laatste aanwinst is opnieuw een Cresta, dit keer in two-tone uitvoering. Allemaal gewoon op Nederlands kenteken.
Praktisch en mooi
Kijkt u eens naar de fraaie chromen grille van de Plymouth LX 4 van Pieter, de prachtige lijnen van de carrosserie en de gedeelde voorruit. Het dashboard heeft die typische Amerikaanse allure en de brede stoelen bieden het comfort waar de Amerikanen toen al om bekendstonden. Het geluid van de zescilinder klinkt als zacht gefluister. Pieter noemt zijn automobielen een rijdende museale collectie.
Het verhaal achter deze Plymouth LX 4
Pieter: “De auto is ooit uit Amerika geïmporteerd en kwam in Drenthe terecht. Toen de eigenaar overleed, werd de Plymouth LX 4 geschonken aan een plaatselijke ondernemer, onder één voorwaarde: dat hij af en toe een ritje zou maken met de invalide dochter van de overledene. Een respectvolle wens, uit liefde voor zijn dochter.”
De handel
Als liefhebbers van klassiekers en oldtimers kennen we het gevoelselement bij aankoop of verkoop. Je hoopt altijd dat de auto bij een echte liefhebber terechtkomt die hem koestert.
De twee eigenaren die daarna volgden, hadden vooral het doel om geld te verdienen. Gelukkig kwam de mooie Plymouth vervolgens bij een verzamelaar terecht die hem tien jaar lang perfect heeft verzorgd. Daarna volgde een inruil voor een andere klassieke liefde en zo kwam de Plymouth uiteindelijk bij Pieter terecht. Een echte vakman en liefhebber, bij wie de toekomst van deze “Black Beauty” verzekerd is.
Geboortejaar Plymouth LX 4, Terug naar 1948
Men schreef destijds: “Op den weg komt men tegenwoordig in toenemende mate de nieuwe Amerikanen tegen. Eerst vonden wij het een wonder om de auto’s in ogenschouw te nemen en verbaasden wij ons over de walvissensnuit. Nu zijn wij eraan gewend en het gevoel is verdwenen; het uiterlijk lijkt alweer onderwetsch.”
Heerlijk taalgebruik uit die tijd. Maar het genieten van de modellen van toen is vandaag de dag volledig terug in onze klassiekerwereld.
Autoveteranenclub De Fryske Wâlden
Al vele jaren is Pieter lid van deze vriendenclub. Niet alleen als penningmeester, maar ook actief bij het organiseren van ritten in de regio. Tijdens die ritten verschijnt een grote variatie aan modellen op de weg, allemaal met dezelfde kenmerken: schoonheid, elegantie en karakter van de klassieke automobiel.
De meeste oldtimers worden alleen tijdens clubritten gebruikt. Maar zelfs stilstaand bezit geeft al een gevoel van voorrecht.
Pieter: “Wij willen graag met de originele klassiekers en oldtimers op de weg blijven rijden. Tijdens clubritten gaan er vaak duimpjes omhoog, er wordt getoeterd als blijk van waardering en soms rijden moderne automobilisten even langzamer om alles goed te kunnen bekijken. Het blijft belangrijk dat mensen zich ontfermen over het rijdend erfgoed en zich inzetten voor het behoud ervan; zonder verleden geen toekomst.”
Eigen bedrijf
Pieter: “Als monteur en eigenaar van een garagebedrijf kan ik wel iets zeggen over de auto’s van toen. Alles was simpeler en degelijker gebouwd. Geen overvolle machinekamers en geen elektronica waar je volledig afhankelijk van bent. Natuurlijk begrijpen we dat we rijden in voertuigen met eigenschappen uit een andere tijd, maar het rijplezier en de sociale contacten maken het tot een heerlijke hobby.”
(Hieronder staan nog meer foto’s)

Gewoon prachtig zo een onverprutste originele veertiger Amerikaan.
Wat steeds opvalt bij deze (aan de buitenkant) enorme kolossen is de kleine binnenruimte, ontworpen voor mensen die toentertijd gemiddeld 25 cm kleiner waren dan nu.