Sluitingsdatum juninummer -> 21 april
Opel Manta B 19 S (1976). Hoog waarderingscijfer
Verliefd zijn op een auto, kan dat? Uit de verhalen die we optekenen, durven we volmondig ‘ja’ te zeggen. Daniël is daar een goed voorbeeld van. Voor hem is zijn nieuwe bezit niet alleen een streling voor het oog, maar ook het spannende verhaal van een “sportliche Coupé mit großen Spaßfaktor.”. De Opel Manta B 19 S.
De zoektocht
Daniël had al jaren een voorliefde voor youngtimers en klassiekers uit de jaren 70 en 80, met name sportieve modellen zoals de Ford Capri en de Opel Manta B. Tijdens zijn speurtochten op internet kwam de focus uiteindelijk te liggen op de Manta: de opvolger van de populaire Manta A. Hoewel de Manta B een compleet andere auto is, met strakkere, hoekige lijnen, bleef de uitstraling uitzonderlijk fraai.
De nieuwe jonge generatie
Daniël is pas 20. De auto’s worden ouder, en de oorspronkelijke eigenaars ook – vaak stoppen zij op een gegeven moment met hun hobby. Dat was ook hier het geval. De Opel Manta B kwam van een Opel-monteur die hem in 1976 nieuw kocht. Destijds was het gewoon een goede, betrouwbare auto voor alledag.
Samen met zijn zwager Robert en zijn vader Eelke ondernam Daniël de reis naar Den Haag om de middenklasser uit vervlogen tijden te bekijken. Het vaderlijk advies was belangrijk: Eelke kende de Opel Manta’s nog uit de tijd dat ze zelden bewaard bleven. Het waren auto’s die vaak van eigenaar wisselden en uiteindelijk op de sloop eindigden.
Onberispelijke staat
Toen de garagedeur openging, kon Daniël zijn ogen niet geloven. De kwaliteit van de auto straalde je tegemoet. Hij stond nog in de eerste pastelblauwe lak, perfect onderhouden en met een gedetailleerde onderhoudshistorie. De verkoper had maar één wens: dat de Opel Manta B bij een echte liefhebber terecht zou komen. En dat zegt genoeg.
De carrosserie was tot in de motorruimte toe dubbel behandeld met Tectyl. Het antiroestmiddel had zijn werk goed gedaan. Wat er nog moest gebeuren? Een nieuwe radiateur en een veertje… aan de raamslinger. Dan was deze klassieker klaar voor een tweede leven. De sterke viercilindermotor liep als een zonnetje.
De auto had altijd binnen gestaan – bijna 50 jaar lang, in een verwarmde garage. Dat Daniël hem nu rijdend mag houden, is pure luxe.
Wat brengt de toekomst?
Plannen genoeg: oldtimerevenementen bezoeken, de motor een schoonheidsbehandeling geven, lid worden van de Opel-club voor advies en onderdelen – en natuurlijk zomerse ritjes maken met vrienden.
Auto Motor Klassiek ligt al jaren bij zijn ouders op tafel, dus ook aan die voorwaarde voor enthousiasme in klassiekerland is voldaan.
De Opel Manta B 19 S staat inmiddels in een goed geventileerde, verwarmde garage onder een speciale stofhoes. En als we Daniël naar de waarde vragen? Dan zegt hij zonder aarzelen: “Enthousiasme en trots!”
(Hieronder gaat het nog verder met de foto’s.)
Prachtige auto, daar valt niks over te zeggen op de motorruimte na dan, maar als dát alles is, valt dat toch wel mee, niet waar?
Zelf heb ik nooit een Manta gehad, wel een Ascona B… In de enige goede blauwe kleur wel te verstaan 😉‼️
Ik heb die auto toen gekocht van de “oprotpremie” die je kreeg als je 4 jaar lang als KVVer had gediend. Helaas heb ik nu geen plaats voor zo’n auto anders had ik er echt wel eentje staan! In Duitsland zijn ze nog wel te vinden voor “een redelijke prijs”, ook zijn ze dan goed tot zeer goed onderhouden.
Maar goed, terug naar deze Manta, ik hoop dat je er veel veilige kilometers mee mag gaan rijden én denk er aan: de glimmende kant boven houden 😉…
Veel rij-plezier…
Bepaald niet mijn kleur maar toch een schitterende auto. Slechts één punt van kritiek. De motorruimte ziet er eigenlijk niet uit. Begin gewoon eens met het netjes poetsen van de machinekamer. Die verdient het om net zo mooi te zijn als de hele auto zelf. Zie hem shinen. Zie het interieur stralen van pracht. En zie dan de motorruimte. Een verloren middag besteden aan een gedegen poetsbeurt zal een klein wonder verrichten. Die Manta is het echt waard. Een auto om verliefd op te worden.
Schitterende Manta.
Ik heb een 1.9 SR (1977). Altijd veel reacties onderweg. Veel plezier Daniël !!
Ik reed in de jaren 80 een gele 1.6 N en daarna een blauwe 1.9 S. Heerlijke nog echte Opels !
mijn bompa had er ook een , een GSI, schakelen was wel heel precies en wat stijf maar voor de rest een prima auto, ik heb er zelfs mijn rijbewijs nog mee gaan halen. heb daarna wel voor een Porsche gegaan
Dat waren nog échte Opels, van onder GM vlag, en geen afgeleide van Franse auto’s zoals nu 50 jaar later onder Stellantis het geval is.
Na de Manta A en de Opel GT heeft Opel, naar mijn mening uiteraard, geen enkele mooie wagen meer gebouwd. De Rekord van die periode was ook al niet om aan te zien… Niet verwonderlijk dat een merk dat ooit een Kapitein en Diplomaat (van de eerste generatie) bouwde uiteindelijk de facto ter ziele gegaan is in Stellantis.
Suc6 Daniël, in de toekomst staan er dikke V-8’s van GM voor jou klaar! Goed bezig!