Opel Kadett. De laatste generatie van een succesnummer bestaat veertig jaar

De Opel Kadett E bestaat 40 jaar. De laatste Kadett-generatie groeide vanaf de introductie in 1984 -net als de voorgangers- uit tot een succesvol model. En dat kwam onder meer door het destijds moderne carrosserieontwerp, het uitstekende staaltje Opel-marketing, en de vergaande variëteit aan uitvoeringen. Tegelijkertijd werd dit model de laatste Opel met de naam Kadett. De lang verankerde modelnaam verdween in 1991, en maakte (onder meer op het Europese vasteland) plaats voor de nieuwe naam: Astra.

Najaar 1984: de vijfde generatie van de succesvolle Opel Kadett maakt zijn debuut

Het ontwikkelingsverhaal van de vijfde Kadett-generatie begon eigenlijk al in 1979. De Kadett D – de eerste Opel met voorwielaandrijving- had net zijn intrede gedaan. De ontwikkelaars in Rüsselsheim dachten toen echter al na over de opvolger. In de loop van vijf jaar investeerde men anderhalf miljard Duitse mark in de ontwikkeling van de Kadett E. Voordat hij klaar was voor serieproductie, legden de prototypes in totaal zo’n 6,5 miljoen testkilometers af – in testcentra, op circuits, onder extreme weersomstandigheden in Noord-Europa en in woestijnregio’s van de VS. Bovendien stak men heel hoog in op aerodynamica, en daar slaagden de ontwikkelaars ook uitstekend in.

Debuut: najaar 1984
Na uitgebreide tests was het moment daar: de Kadett E verscheen tijdens het najaar van 1984, en had opnieuw voorwielaandrijving. Deze was feitelijk in gemodificeerde vorm overgenomen van de voorganger. Traditiegetrouw presenteerde de Duitse fabrikant een groot aantal uitvoeringen: de LS, de GL, de GLS, de GT én de GSi boden de Opel koper een breed scala aan alternatieven. In de loop van de jaren verschenen ook meerdere speciale versies.

Breed assortiment
Vanaf de verkoopstart was de nieuwste Kadett-generatie beschikbaar als driedeurs- en vijfdeurs hatchback en als driedeurs- en vijfdeurs stationwagen (beiden met een maximaal volume van 1520 liter). De Kadett E was tijdens de verkoopstart (marktafhankelijk) beschikbaar met de aloude en tamelijk snel uit het programma gehaalde 1.2 S OHV motor Verder stonden de volgende OHC motoren op het aanvangsprogramma: de 1.2 S, de 1.3 N, de 1.3 S, de 1.6 S én de 18E (1.8 i GSi). Als enige dieselvariant stond de 1.6 D op het programma. Later voegde Opel ook andere motoren (zoals 1.4, 1.8 en 2.0 benzinevarianten, én meerdere dieselmotoren én toepassingen (katalysator, injectie) toe aan het programma, en verdwenen er ook krachtbronnen van het programma. Ook carrosserie technisch breidde Rüsselsheim het leveringsprogramma uit. Zo verscheen de vierdeurs sedanuitvoering (‘Stufenheck’) in september 1985.

‘Bertone’ Cabriolet
En vanaf 1987 konden cabrioliefhebbers bij het merk terecht voor de Kadett E Cabriolet. Deze ontstond door een nauwe samenwerking tussen Opels’ ontwerpteam in Rüsselsheim en Bertone. De auto werd in Turijn geassembleerd. Hij kreeg een uitgebreide standaarduitrusting mee, variërend van sportstoelen voor de bestuurder en voorpassagier tot individueel neerklapbare achterstoelen en getinte ramen. De basisuitrusting was gebaseerd op uitvoeringsniveau GL, en de beschikbare motoren waren de 1.6i, de 2.0i (beiden van het begin tot en met het einde) én de 136 DIN-pk sterke 20 SEH motor (voor exportmarkten).

Bedrijfsvariant
Opel wilde niet alleen particuliere klanten aantrekken met de Kadett. Met een andere variant bood het ook het juiste model voor zakelijke klanten: de Kadett Combo. Deze compacte bestelwagen, met een speciaal ontworpen achteras en achterdeuren die 180 graden openen, kon een laadvermogen van maximaal 635 kilogram aan en bood 2,4 kubieke meter aan laadruimte. Overigens waren er ook bestelversies op basis van de Caravan beschikbaar, zonder achterste zijruiten.

Performer: de Kadett GSi
De meest potente Kadett E-versie was de Kadett GSi. Aanvankelijk had de productieversie de 1,8-liter motor met 85 kW (115 pk). Later werd het vermogen- dankzij de toepassing van een katalysator- iets minder stevig. De genoemde motor kreeg in de GSi (marktafhankelijk) gezelschap van de tweeliter varianten (mét en zonder kat). En vanaf eind 1987 paste Opel óók de nieuwe 2.0 16V krachtbronnen (met kat 150 DIN-pk, zonder kat 156 DIN-pk) met DOHC toe in de topversie. De GSi was in wedstrijdverband (en uiteraard met andere specificaties) meerdere keren prominent aanwezig. Zowel op het circuit als binnen kleinere en grotere rally’s.

Facelift in 1989.
In 1989 onderwierp Opel het succesnummer aan een facelift. In grote lijnen veranderde er tamelijk weinig aan de Kadett E. Toch sleep men de auto fijn. De aanduidingen aan de achterzijde kregen een ander lettertype. De grootste wijziging vond aan het front plaats. Daar plaatste men een gemodificeerde en meer compacte grille. En het merklogo werd eveneens op een andere manier gepresenteerd. De facelift ging verder gepaard met de introductie van de C14SE motor. Deze verving de 1.3 (NB) carburateurmotor, en stuurde in 1990 ook de C13N motor (1.3i) met pensioen.

Einde
In 1991 verving Opel de Kadett E door de nieuwe Astra, alleen de Cabriolet bleef nog een paar jaar op het programma staan. Maar het lot van de illustere typenaam was bezegeld. De Kadett E werd op het gebied van bouwkwaliteit en roestbestendigheid niet altijd geprezen. Toch was ook de laatste generatie van Opels’ succesnummer veelgevraagd. De teller stopte uiteindelijk bij een productieaantal van bijna 3.8 miljoen gebouwde Kadett-E exemplaren. Het model werd ook in licentie gebouwd, en ging bijvoorbeeld door het leven als Chevrolet Kadett en Ipanema, en als Vauxhall Astra en Belmont (Groot-Brittannië). In Zuid-Afrika heette de auto…. Opel Monza. En tot slot verscheen midden jaren negentig een nieuwe autospeler op de markt. Daewoo presenteerde toen de Nexia, die sterkte gelijkenissen had met de Opel Kadett-E.

Alle getoonde afbeeldingen zijn beschikbaar gesteld door Stellantis (©Stellantis)