Opel Kadett Coupé (1979): Blik in de achteruitkijkspiegel

De meeste mensen willen graag nog eens beleven wat men al eerder heeft beleefd. Wij hebben de neiging om alles van enigszins hangt naar vroeger prachtig te vinden. Dat er in het autoleven altijd iets blijft hangen naar vervlogen tijden zullen velen kunnen bevestigen. Wie herinnert zich zijn eerste auto niet? Dat zal toch nostalgische gevoelens oproepen? De “goeie, oude tijd” laat Renze ook niet los, bij hem is dit direct merkbaar als je zijn gelukszone binnenstapt waar zijn autoverzameling staat. Het blijft bewonderen, waarderen van langdurige relaties met zijn klassiekers. Hij raakt niet uitgepraat over de klassiekers en wordt helemaal lyrisch als hij over zijn eerste auto spreekt: Een Opel Kadett Coupé.

Eerste liefde

De eerste liefde kan sterke gevoelens losmaken, de foto van de DP-37-JL na de aankoop wordt dan ook gekoesterd en bewaard. Renze: “Ik heb de Opel Kadett Coupé in 1989 gekocht van Tom Sijtsma, en verdween daarna uit beeld, na de vondst in de garage ontstond de vriendschap met Tom die tot vandaag de dag duurt. Je kunt zien dat het mogelijk is om in een paar minuten vrienden te worden met een wildvreemde als het om de liefhebberij voor auto’s gaat.” 

Nu vele jaren later babbelen ze nog steeds over de spanning, de sensaties en de avonturen uit de jeugdjaren. Dwaze onbezonnen ritjes op de brommers, de eerste liefdes, en de auto’s als avontuur, herinneringen zijn dan een verrijking. Het gevoel wordt geprojecteerd op het verleden, het was mooi, alles was veel beter, gemoedelijker, rustiger(?) en romantischer. Toch werd op een bepaald moment de liefde ingeruild voor een nieuwe liefde en verdween de Opel Kadett Coupé uit zicht, maar niet uit zijn gedachten.

Toeval bestaat niet

Renze: “In 2017 vond ik op internet bij garagebedrijf Kempenaar in Twijzelerheide de Opel Kadett Coupé in verwaarloosde staat terug. Dat was gelijk weer een geluksmoment en zette de eerste stappen om mijn eigen auto terug te kopen.”

De eigenaar kende de 72 uur regel zeker niet: “Als je voorneemt een auto te restaureren en waarvoor je binnen 72 uur niet de eerste stap hebt gezet en een start maakt, dan zul je het zeer waarschijnlijk niet meer doen.” Dat was ook hier het geval, de auto stond ruim 20 jaar in de loods te wachten op wat komen ging. De roestduivel had keihard onderhuids toegeslagen en een reddingsoperatie zou een flinke aanslag op het budget betekenen. Goede raad was duur, gelukkig werd de Opel voor een redelijke prijs overgenomen.

Beslissing met het hart

Toch werd de beslissing tot aankoop genomen, ditmaal niet met het verstand, maar met het gevoel om deze kans te moeten grijpen. De belangrijkste reden voor aankoop is wel duidelijk, er werden dan ook direct plannen gemaakt voor een totale restauratie. De passie was nu niet meer te doven. De Kadett Coupé was niet meer APK gekeurd sinds 1994, en nu in 2024, maar liefst 30 jaar later is hij weer rijvaardig. (Wel als aardigheidje met het kenteken deel 3 op de voorruit.)

Symbool van vriendschap

Tom, de beste vriend van Renze, was zo onder de indruk dat hij besloot een Opel Kadett Coupé te kopen en deze helemaal identiek te maken. (DS-05-TL). Let wel, de DP-37-JL was voor Tom de eerste auto, en na aankoop van Renze… ook de eerste! Opmerkelijk is ook dat de kentekenregistratie van beide Opels in maart 1979 maar één weekje verschilt. De foto’s laten eigenlijk een geluksgevoel zien, de vrienden met hun Opels bij de garage van Kempenaar waar de auto zo lang op zijn nieuwe toekomst moest wachten. Zo zien we maar weer dat de autohobby deel uitmaakt van de geneugten des levens! Door de vonk van enthousiasme gaat het innerlijk vuur branden!