Sluitingsdatum nummer 11 -> we zijn nu aan het afsluiten
Omdat het kan…
Ik las onlangs een interview met een Captain of Industry uit de eredivisie van de automotive wereld. Hij verklaarde dat de afgelopen 10-15 jaar in het kader hebben gestaan van het technisch kunnen en de marketing. Dat ze in hun dolle enthousiasme zo ver waren doorgedraafd dat hun creaties helemaal losgezongen waren van wat ‘de markt’ eigenlijk wilde. Gewoon, omdat het kon…
Daarbij ging iedereen tekeer als kinderen in een snoepwinkel: te veel was nog lang niet genoeg. Ooit, toen ik nog over nieuwe motorfietsen schreef, had ik een gesprek met Mang Juan. Dat was tijdens Yamaha’s ABS-introductie.
ABS is een intussen heel gewaardeerd elektronisch hulpmiddel. Maar een beetje moderne motorfiets heeft intussen al gauw zo’n 20 hulpsystemen die van alles controleren en reguleren, tot en met de vochtigheidsgraad in je bilnaad in snelle bochten naar links. Maar ergens tussen toen en nu begon die wildgroei. Toen ik Mang naar de diepste gedachten daarachter vroeg, legde hij het me glashelder uit. De wildgroei aan systemerij is gebaseerd op het befaamde n+1-systeem. Je hebt ‘iets’ (een aantal motorfietsen, een aantal technische slimmigheden, een bepaald aantal pk’s). De ‘ander’ wil je overtroeven (of jij wilt de ander overtroeven), dus jij zorgt dat jouw product alle gadgets van je concurrentie heeft PLUS nog één extra toevoeging. En de volgende aanbieder gaat daar weer overheen. Etcetera.
Tel daarbij de gesels van onze tijd: “Marketing, communicatie en de bandeloosheid van losgeslagen techneuten”.
Feitelijk niks nieuws onder de zon. Motorfietsen hadden vaak alleen maar een achterrem. Totdat iemand op het idee kwam het voorwiel ook van een rem te voorzien. En zo kwamen we van een motor-fiets tot een mechanisch hoogtepunt als de viercilinder MV Agusta’s. Maar dat was feitelijk een evolutionaire doorontwikkeling op basis van steeds verbeterde technologie.
De ontwikkelingstsunami op basis van elektronica begon zinvol bij de introductie van de (aftermarket) levering van elektronische ontstekingen. Want al vanaf de jaren zestig bleken die brave accu- en puntenontstekingen storings- en slijtagegevoelig, temeer omdat veel motorrijders toen meer km’s draaiden dan ze nu doen. Tegenwoordig zijn er motorfietsen met radarsystemen en alles wat je kunt bedenken +1.
Jouw nieuwe motorfiets zal voorzien zijn van ABS (Antilock Braking System): dat voorkomt dat de wielen blokkeren tijdens een noodstop, zodat je de macht over het stuur behoudt.
Bochten-ABS (Cornering ABS / MSC): dat systeem past de remdruk aan op basis van de hellingshoek van de motor om wegglijden in bochten te voorkomen.
Tractiecontrole (Traction Control / TC): grijpt in wanneer het achterwiel tractie verliest onder acceleratie om doorslippen te vermijden.
IMU (Inertial Measurement Unit): het brein met 6 assen dat de positie, versnelling en hellingshoek van de motor continu meet en doorgeeft aan andere veiligheidssystemen.
Radarsystemen (ADAS): ondersteunen functies zoals Adaptive Cruise Control (automatisch afstand houden) en Blind Spot Detection (dodehoekwaarschuwing).
- Rijmodi (Riding Modes): hiermee pas je de gasrespons, het vermogen en de ingrijpkracht van hulpsystemen aan op het wegdek of het weer (bijv. regen- of sportstand).
- Quickshifter: stelt je in staat om op- en terug te schakelen zonder de koppeling te gebruiken of het gas te lossen.
- Cruise Control: houdt een constante snelheid vast op rechte stukken om vermoeidheid in de hand en pols tegen te gaan.
- Elektronische vering (semi-actieve vering): past de demping en veervoorspanning automatisch aan op basis van de belading en de gesteldheid van het wegdek.
- Wheelie Control? Launch Control? Check!
Op een circuitdag raakte de berijder van een Laverda Jota aan de praat met de gebochelde piloot van zo’n hyperpotente Manga-zetpil. Ze besloten een rondje op elkaars motorfietsen te doen. De Laverda-eigenaar stapte onwennig, maar mild onder de indruk, af. De astronaut die op de Laverda was gestapt, ging er na het eerste rondje hard af. Voor het insteken van de bocht kreeg hij geen 25 waarschuwingen en correcties of activiteiten als terugschakelen en remmen.
BATS!
Ook leerzaam: de verzekering van de Laverda dekte geen ongevallen tijdens circuit- of wedstrijdinzet.
Maar ABS?
Dat is een puike uitvinding.
In ons vierwielig welvaartsblik stikt het van de elektronische systemen. Handig. Maar het maakt je als chauffeur ook wat lui. Dusver heb ik iedere auto die ik heb gehad gereden tot aan zijn grenzen. Je moet immers weten wat die zijn, mocht het erop aankomen. Al heb je ABS, hij remt niet harder dan dat je dat met jouw voet zou kunnen. Mooier nog, een puik getrainde voet stopt hem zelfs nog wat sneller.
Mijn beide ‘Berliner Boxer’ hebben geen ABS. Die ABS moet de rijder dan zelf maar simuleren. Dusver nog geen ruzie mee gehad. Je leert meer met verstand te rijden dan slechts plein gaze te rijden, vervolgens de remhevel met kracht in te trekken of het rempedaal van ‘Dual Combined Brake System’ maar botweg in te stampen en te wachten op de dingen die komen gaan. Ik stuur mijn motor vaak genoeg met de achterrem. Dusver was het rijden op die manier een onverdeeld plezier.
Lang geleden tijdens het rijexamen moest ik de remproef doen terwijl het regende dat het goot. Afijn, het voorwiel blokkeerde. Ik liet gewoon de rem los en zette opnieuw aan. Niks gebeurd behalve dat de examinator het zowat in zijn broek deed. Wat nou als de ABS het even laat afweten, kunnen we dan niet meer rijden? Ik geef toe dat het verder een puike vinding is. Daar bepaald niet van 😊
Het loopt wat mij betreft behoorlijk uit de hand met alle “rijhulp” systemen op motoren en in auto’s, als je dit echt nodig hebt ben je naar mijn mening minder geschikt om zelf een voertuig te besturen, het is een beetje vergelijkbaar met kunst schilderen op nummer, je hebt er niet echt talent voor.
Naast elektrische verlichting (…) zijn elektronische ontsteking en ABS wel zo’n beetje het enige wat ik zelf zinvol vindt zolang je bewust deelneemt aan het verkeer en je je gasschuif een beetje weet te beheersen.
Mijn Honda’s uit 1972 en 1975 hebben geen ABS, mijn BX Break uit 1986 ook niet, er zijn grenzen aan wat een voertuig en bestuurder aan kan en die moet je respecteren omdat je niet alleen bent.
Voorheen reed ik oude Amerikanen met een zeer matige wegligging en je ging vanzelf wel rustiger rijden vanwege de beperkingen.
Nu zie je steeds meer “bestuurders” in elektrische zetpillen vol gas wegstuiven bij het stoplicht zonder enig besef dat ze met een potentiële moordenaar van 2 ton aan gewicht op pad zijn.
Ik begrijp sowieso niet dat iets als “rijbaan assistentie” legaal kan zijn, het geeft bestuurders volgens mij juist de gelegenheid om nog meer met die “smartphone” bezig te zijn. (Meer handhaven verdiend zichzelf terug)
Moderne EV’s kunnen zonder aanleiding ineens blokkeren en veroorzaken ongevallen, en ik vrees dat dit toe gaat nemen naarmate deze auto’s ouder worden omdat er geen update’s meer mogelijk zijn.
TFT schermpjes leiden meer af dan ouderwetse knopjes omdat je je aandacht niet meer op de weg houd maar moet kijken waar je je vinger plaatst in tegenstelling tot knopjes die je gewoon kunt voelen.
Ik vrees dat we het tij niet meer kunnen keren maar zelf blijf ik lekker rondtuffen in en op mijn oude spul, al is het alleen maar omdat het nog zelf reparabel is zonder laptopje.
Old school forever…
Mang Yuan is een lopende encyclopedie. Pracht vent.
Haha, het enige electronische aan mijn BMW R80/7 van augustus 1979 zijn de originele toerenteller en de Silent Hektik ontsteking. Rijdt overigens heel goed 😊
Mijn Honda Super Cub C125 van mei 2023 heeft naast de electronische ontsteking en brandstof injectie nog abs op het voorwiel en keyless entry. Overigens vind ik de Super Cub een heerlijke motor voor in de stad en het agrarische buitengebied, rijdt zo makkelijk als een fiets. De BMW heb ik voor grote(re) afstanden.
Als ik al die afkortingen zie dan snap ik wel dat je steeds meer systemen nodig bent om de motor onder controle te kunnen houden. Mijn Oude Dame uit 1959 heeft dat allemaal niet. En toch en toch als ik rondtoer is dat met een glimlach van oor tot oor. Houd altijd zoveel afstand dat ik met gemak optijd stil kan staan.
Tijdens een tocht in Luxemburg met 3 andere oldtimer-rijders zijn we in een haarspeldbocht letterlijk van de weg gedrukt door een stel BMW-GS rijders. Geen wonder dat dergelijke figuren allerlei gadget nodig zijn om op de weg te kunnen blijven.
NB: We zijn rijdend op onze oldtimers vertrokken uit Nederland. Niks geen motor op de aanhanger met EV ervoor. 😁
Wat sien mijn oog; een namaak Indiaan met een grasmaaier-inbouwblok..? 🧐
Ik geloof in gezond verstand van de mens, en de kameraadschap die je opbouwt met je motor wanneer je deze lang (dus geen half jaar en weer inruilen) bezit.
Je leert de machine door-en-door kennen en weet precies wat hij doet en wanneer.
Ik heb geen computer nodig die me vertelt dat het regent en dat de ontsteking moet worden verlaat zodat minder fel op gasgeven wordt gereageerd…
ABS zal vast heel geweldig zijn en hier en daar de nodige ongelukken hebben voorkomen, terwijl ik me op strooizout onderuit rem…
En dat TCT scherm kan me ook gestolen worden; gewoon een toerenteller en/of snelheidsmeter waarop ik af en toe kan controleren of die camera voor mij flitste..
Maar..dat ben ik.
Hier ook zo, hoewel ik die electronische inspuiting van mijn F650 een uitvinding vind tov de vroegere carb..