Sluitingsdatum meinummer -> 17 maart
OCR 1000: Voor een prikkie
Dit popte op bij het nalopen van wat oude teksten: een nieuwe OCR 1000 voor een ton. We zijn intussen 15 jaar verder. En intussen zijn we goede vrienden geworden met Harald Westenburger, een van de toptechneuten achter het OCR-project.
Het mooie is dat je erin ziet hoe het gaat met het absolute topsegment in de klassiekerwereld. Daar zijn de ‘spelers’ geen liefhebbers, maar speculanten of andere geldhongerige lieden, plus een paar mensen die gewoon alle dure dingen kopen waar ze het geld voor over hebben.
TOEN: Waanzin is natuurlijk grenzeloos. In 2016, op 14 juni, werd er bij Catawiki een gebruikte OCR 1000 geveild voor € 80.000. Er werd door mensen vanuit de hele wereld meegeboden. Zelfs vanuit Japan, ‘Rusland’ en China. De insteek was dat er veel beleggers op de veiling actief waren. “Dit soort motoren wordt steeds zeldzamer, waardoor de waarde alleen maar toeneemt. We zien dan ook steeds meer mensen die zeldzame motoren of oldtimers kopen als belegging”, aldus een woordvoerder van de succesvolle veilingsite.
En intussen biedt Catawiki weer een OCR 1000 aan. Nu moet de hamerprijs boven de € 100.000 liggen. Of de koper dapper 25.000 km/jaar gaat ronddraven op zijn aanschaf? Hij zal wel in een kluis komen te staan totdat hij gekocht wordt door de Chinees die onlangs meer dan € 1.000.000 voor een postduif betaalde. Zo’n postduif gaat minder lang mee. Maar je kunt hem opeten. Dat weer wel.
Het Nederlandse motormerk Van Veen (Amsterdam) ontstond toen Kreidler-importeur Henk van Veen in 1974 het eerste prototype van een tweeschijfs-wankelmotorfiets presenteerde. De gedreven ondernemer had het idee eerst uitgeprobeerd met een verbouwde Moto Guzzi V7 als rijdende testbank. Dat prototype was net zo lelijk als de Van Veen OCR 1000 mooi zou worden.
De OCR 1000 dus
Het blok kwam van Comotor (Audi/NSU/Citroën) en de styling was van Jos Schurgers. De machine was erg duur, en de in Duderstadt gebouwde fabriek, die in 1977 de eerste serie produceerde, moest in 1978 sluiten. In dat jaar stopte namelijk Comotor met de productie van wankelmotoren, hetgeen een flinke tegenslag voor Van Veen betekende. In 1981 was het, na productie van 38 motorfietsen, over en uit.
De nieuwe OCR’s
Zakenman Andries Wielinga uit het Friese Wommels en Dirk Knip kochten alle OCR-spullen en blijkbaar de rechten, en bedachten daarvan 10 echte, nieuwe OCR’s te maken. In juli 2010 werd de OCR 1000 met framenummer 41 aan de pers getoond. Feitelijk moest met zo’n stijging van het aanbod de marktprijs kelderen. Toch? Dat blijkt mee te vallen.
Voor Andries Wielinga en Dirk Knip was 11 juli 2010 een memorabele dag. “Eindelijk was nr. 41 klaar en werd voorgesteld aan de pers. Het heeft inderdaad veel meer tijd gekost dan we een jaar geleden dachten! Maar perfectie kost nu eenmaal veel tijd! In september zullen we met de opbouw van nr. 42 beginnen. Dat betekent dat je nu officieel een nieuwe Van Veen kunt kopen. Het opbouwen van een nieuwe machine zal ongeveer 3 maanden duren. Als de motorfiets klaar en afgeleverd is, zal de trotse nieuwe eigenaar 2 jaar garantie krijgen.”
“Een gloednieuwe Van Veen zal (– in 2011 –) € 85.000 (incl. btw) kosten. Als je serieus geïnteresseerd bent in het kopen van een Van Veen, kun je ons benaderen per e-mail voor informatie of het maken van een afspraak.”
Nog steeds ‘toen’: Of dat in 2019 ook nog lukt? De site lijkt extreem statisch. Maar een nieuwe OCR voor maar € 85.000? Dat is minder dan de € 100.000+ die Catawiki als prijs heeft gezet.
NU: Intussen is het dus 2026. Deze maand is er een Van Veen OCR 1000 onder de hamer gegaan. In Las Vegas werd deze Nederlandse klassieker verkocht voor zo’n 70.000 dollar (59.000 euro) – excl. veilingkosten. Dit was bij Mecum Auctions.
Of je volgend jaar een nette Van Veen koopt voor 10 mille? Dacht het niet. Maar als liefhebber zonder de diepste zakken zie ik met plezier dat onze passie voor geldwolven, speculanten en hebberts zijn focus heeft verloren.
Want in Mannheim zagen we een MV die voor 89.000 euro was gekocht, onverkoopbaar blijven voor dertig mille minder.
Droomfietsen zullen doorgaans droomfietsen blijven. Daar zijn ze voor geboren. Voor de happy few of rijke ‘few’.
Maar als de prijzen nog wat zakken?
Dan worden onze dromen steeds leuker. Want wat moet je met die overwaarde van je huis?
Ik kan niet wachten tot we gewoon weer onder ons zijn.
Wat is mijn droomfiets?… Ach, ik ben niet kieskeurig. Hoewel,….Hij moet betrouwbaar zijn, hij moet goed trekken, goed sturen en remmen, en het gevaarte moet sleutelbaar zijn met goed verkrijgbare onderdelen. Toch een heel pak eisen. Als ik echter zie dat er bedragen zoals de helft van een bedrag voor een klein huis neergeteld moeten worden voor bepaalde speciale fietsen, dan mag ik toch een afwerking met goud en diamanten verwachten want materiaaltechnisch (sorry dat ik het zo koud en boud stel) rechtvaardigt dusver naar mijn bescheiden mening geen enkele motorfiets een bedrag van tegen de €100.000,- als niet ieder onderdeel ‘met de hand’ vervaardigd zal zijn. Of dat laatste überhaupt wenselijk is, laat ik dan nog maar even in het midden.
Waarom moet ‘onze droomfiets’ altijd iets duurs en exotisch zijn?
Een Honda CB500 Four was voor menigeen een droomfiets, anderen vielen voor een Jawa of BSA.
Natuurlijk vind ik een exoot als NR750 best mooi, maar droomfiets…? Verre van dat.
Een Bimota is in de ogen van de ene zéker zo bijzonder als de Sparta 250 in de ogen van een ander..
Helemaal mee eens.
Maar voorzover je een warm gevoel krijgt voor de unieke exoten zal het toch een droom blijven – als je er al van droomt. En een Jawa of BSA – met alle respect en nog meer waardering – kan immers steeds meer werkelijkheid worden voor wie zo’n fiets wil aanschaffen en dus geen droom meer hoeft te zijn.
Leuk interessant stukje hiero, maar als je dat geld voor zo’n absoluut lelijke ocr over hebt?
Klapje vd molenwiek gehad noemen we dat. Geef ons maar gewoon een cb’tje of zo. En dat ” catawiki verhaal “? Heb al eerder geattendeerd op dit “bedrijf”; veel ellende en 1000en verloren. Want zíj “maken nooit fouten” 😉