Nog maar een keertje: Brand !!!

Auto Motor Klassiek » Motoren » Nog maar een keertje: Brand !!!

Sluitingsdatum septembernummer -> 21 juli

Automatische concepten

Het is niet de eerste keer dat we erover schrijven. En waarschijnlijk ook niet de laatste keer. Want er is ons onlangs weer een klassieker ontvallen in het kader van: ‘Hoe lang brandt een klassieker?’

Even in grote lijnen:
* Klassieke auto’s branden langer dan klassieke motorfietsen.
* Klassiekers raken al rijdend in brand.
* Klassiekers vatten vlam tijdens het starten.
* Klassiekers gaan in vlammen op tijdens het sleutelen. En (voor de eigenaars van Britse klassiekers) ook de vloer kan branden!

(Tekst gaat verder onder de foto.)

Nog maar een keertje: Brand !!!
Uit nadrukkelijke gezondheidsoverwegingen: rook (en drink) niet (tijdens het sleutelen)

Wat er dus altijd aan boord of in de buurt moet zijn? Een ‘passende’ brandblusser.

Bij het rijdend in brand gaan is doorgaans lekkende benzine en/of smeulende bedrading de oorzaak. Dat zijn oorzaken die aanzienlijk beperkt kunnen worden door de benzineleidingen regelmatig te controleren en de bedrading na te lopen en te controleren op verkleuringen en/of slijtplekken.

Brand tijdens het starten heeft met brandstoffen te maken. Dat kan gebeuren door heel slordig te vlotteren of door het gebruik van startpilot of remreiniger. De ontbranding van de laatsten zorgt doorgaans voor een vlamwolk die, met een beetje geluk, voor meer schrik dan schade zorgt.

Risico op brand tijdens sleutelwerk kun je aanzienlijk verhogen door de accu tijdens het sleutelen NIET te ontkoppelen. Daarbij komen de eerder genoemde feestelijkheden met remreiniger of ether, plus de vonk die je dan mogelijk met een stuk gereedschap trekt.

Voor het blussen van je geliefde klassieker sturen we je schuldbewust de illegaliteit in. Het blusmiddel BCF/Halon is het ultieme blusmiddel. Milieutechnisch heeft het daarbij een ODP. Dat klinkt als een soort stekker voor een ECU, maar staat voor Ozone Depleting Potential. Zeg maar de knaagbaarheid van het blusmiddel ten opzichte van de ozonlaag. Als troost: als je je klassieker blust met een gericht BCF-shot, dan scheelt dat qua milieu de verbrandingsresten van een in as gelegde klassieker. Tel uit je winst. Feitelijk doe je het milieu er dus een plezier mee.

Poederblussers zijn — op termijn — dodelijk vanwege hun corrosieve werking, zeker als het elektra betreft. Na een geslaagde poederblussing kun je je klassieker afschrijven.

Milieutechnisch zijn er nu schuim- of sproeistraalblussers. Nou ja. Het zal. Je blust gewoon met water.

Wel schoon, maar lomp en weinig effectief: de CO2-blussers. Dat zijn zuurstofverdringers en bij een strakke noordwesterwind op de Afsluitdijk heb je er weinig aan. Inpandig kunnen ze tot verstikking leiden.

De Moto Guzzi V50 NATO van Maxim had startproblemen. Hij had wel vonken op de bougie. Bij het proberen te starten met remmenreiniger zal er ergens een dartel vonkje ontsnapt zijn.

Crowdfunden was geen optie. Gelukkig kreeg hij via via te horen dat er in Drempt bij de lokale klassiekerhandelaar nog een Moto Guzzietje op zolder stond.

Die is inmiddels geadopteerd. Net als zo’n illegale BCF-blusser.

O ja: de NATO van Maxim stond op een actief kenteken. Daarom viel hij niet onder de boedeldekking van de schuur.

Klassiekers op actief kenteken moeten derhalve apart verzekerd zijn tegen brand (en diefstal). Nou ja, ‘moeten’ is te veel gezegd.
Maar het is in elk geval wel wat wij met onze klassiekers hebben gedaan.

Nog maar een keertje: Brand !!!
Een verbrandingsmotor dus…
Nog maar een keertje: Brand !!!
Olie of gelekte benzine op de vloer? Pas ermee op!
Nog maar een keertje: Brand !!!
Natuurlijk was alles vroeger beter (archief)
Nog maar een keertje: Brand !!!

Nog maar een keertje: Brand !!!
Geldt ook voor klassieke auto’s

Schrijf je in en mis geen enkel verhaal over klassieke auto’s en motoren.

Selecteer eventueel andere nieuwsbrieven

14 reacties

  1. Recent verhaal van een kameraad. Zijn Volvo ging bijna in rook op. Lang verhaal kort, hij is nu naarstig op zoek naar een kabelboom voor een Volvo 145. Mocht iemand iemand kennen die deze boom heeft.. Of een complete 145 dan graag even een reactie

    Tegenvallers horen bij het werken aan klassieke auto’s. Twaalf jaar na het begin van de restauratie van de Volvo 145 uit 1973 van zoon Gerard leek de klus geklaard. In de week na Pinksteren zou ik de auto weer aan hem overdragen. Hij verheugde zich er op deze zomer met wederhelft Imelda, dochter Hilde (4) en de kleine Bouwe (2) uitstapjes te maken met de oude Zweed.
    Nog geen half uur nadat ik hem de voltooide auto had getoond, ontstond er door tot dusver onopgehelderde oorzaak kortsluiting onder het dashboard (alle zekeringen bleken naderhand intact). Even later stond de Volvo in brand. Alleen het razendsnel lostrekken van de minpool van de accu, het wegrukken van het brandende tapijt, leegspuiten van twee poederblussertjes en flessen en emmers water op de vlammen leeg kieperen kon voorkomen dat de veteraan voor altijd verloren ging.
    Bij aankomst van de brandweer was het vuur gedoofd, mede dankzij hulpvaardige voorbijgangers en meelevende buurtbewoners (waarvoor veel dank). Even dreigden de spuitgasten de omgeving te ontruimen toen bleek dat in de Volvo een gastank zit. Vlak voor de brand had ik hem bomvol getankt. Uiteindelijk werd volstaan met een plens water over het nog steeds koele gasreservoir. Zelf ontsprong ik de dans met wat brandblaren en een pijnlijke keel door de walm van smeltend en schroeiend kunststof. Met hulp van wederhelft Willy werd de klassieker naar mijn werkplaats in Noordhorn gesleept, enkele honderden meters van de onheilsplek verwijderd. Terwijl ik nog stijf stond van stress, duwden wij de immobiele, witte stationcar als een dode walvis naar een plekje achterin de loods. Ik kon er even niet naar kijken. Er was zoveel werk (evenals moeizaam verkregen en opgeknapte onderdelen) in een oogwenk verloren gegaan, dat ik er beroerd van was.
    Na een paar dagen ben ik met frisse tegenzin begonnen met het verwijderen van alles dat door het vuur is verzwolgen of beschadigd (zoals de door de hitte gebarsten hagelnieuwe voorruit). Een taai karwei dat extra onaangenaam wordt door veel roet, gesmolten plastic en zout uit het bluspoeder. Het duurt nog wel even voordat ik weer kan beginnen met opbouwen.
    Voor veel onderdelen kan ik gelukkig uit eigen voorraad putten. Naar een mooi hemeltje, een gave dashboardtop en – bij voorkeur een gelabelde – kabelboom voor een handgeschakelde, Volvo 145 van 1973 (carburateur-versie) zijn wij nog op zoek (tips welkom). Een Volvo-kenner/fan die kan en wil helpen bij het herstellen van de bedrading ontvangen wij met open armen (en desgewenst met pecunia). Hopelijk lukt het de klus snel te klaren. Graag zou ik zoon Gerard nog dit seizoen de sleutels van zijn oude Zweed teruggeven.

    Nog maar een keertje: Brand !!!

    • Oepsie, nu is van zo een draadboom nog wel eea te maken, en met wat stekers is er ook zelf nog wel een nieuwe te fabrieken.
      Grootste gevaar bij electriciteit, te zware zekeringen.
      Een 1 qmm draadje is eigenlijk voor een Ampère of 3, maar wordt vaak afgezekerd met 15A of zo.
      Tja, dan doet de zekering niet waarvoor ie geleerd heeft als er door een sluiting iets van 10A loopt.
      Want de zekering vind dat dat keurig binnen zijn specs valt.
      Maar ondertussen fakkelt er wel een vermogen van 120W in de bedrading en dat levert inderdaad brand op.

      Ergo, afzekeren zo licht als mogelijk…

  2. Ooit vloog er hier een actieve speaker van een roemrucht Nederlands fabrikaat in de hens. De poederblusser bluste de zooi keurig maar zijn uitspuugsel was uiteraard op weg om verwoestende schade aan te richten. Daarom heb ik de print meteen uitgebouwd en letterlijk met lauw water intensief gewassen. Daarna met de föhn gedroogd en verder twee weken laten uitdrogen. De verantwoordelijke component heb ik vervangen en het is nu ruim 20 jaren geleden. Voor die andere hobby waaraan een bende zeer gevoelige elektronica te pas komt heb ik in de betreffende ruimte een geadopteerde Halon blusser staan. Benne goeie dinguhh!!

  3. Ach, Halon illegaal? Toen ze weg moesten kon je ze nergens kwijt. Geen enkele instantie nam ze toen aan. Dus het bedrijf maar geholpen en er 3 geadopteerd. 1 in de meterkast, 1 in de garage en 1 in de schuur. Zoals Dolf al stelt bij een echte calamiteit geeft dit de minste impact. Ik hoop ze nooit te hoeven gebruiken maar wegdoen zeker niet.

  4. le remplissage d’un réservoir avec une cigarette aux lèvres n’est évidemment pas recommandé, toutefois il faut savoir qu’un mégot de cigarette jeté sur de l’essence n’a aucun effet ! il s’éteindra juste…..

  5. Ik heb alles op wielen, wat de moeite waard is, minimaal WA+ verzekerd en evt. tegen taxatiewaarde. Mocht er dan iets desastreus gebeuren dat er dan weer middelen zijn om wat anders leuks op te zoeken.
    En inderdaad regelmatige inspectie om vervelende zaken te voorkomen doe ik ook.

  6. Uhhhh, mijn goede vader zei altijd: “ Ice spoils the whiskey and damages the whiskey”.
    Desalniettemin, geniet ervan op jouw manier.

  7. Waar is zo’n Halon blusser te koop?
    Bij mijn weten is dat goedje al jaren verboden als blusmiddel…werkte blijkbaar te goed😎

  8. Prachtige foto; met een peuk op de lippen benzine in een motortank klotsen..
    Gelukkig werd ook vroeger niet teveel nagedacht over ‘what if…’..

    Een dikke wollen deken/ paardendeken/ verhuisdeken wil ook wel eens soelaas brengen wanneer door een terugslag je carburateur(s) (als je nog weet wat dat is/zijn) in de fik staat..
    Ik heb ooit een Goldwing bij een tankstation volledig zien afbranden, omdat er niets snel voorhanden was om te blussen en het plaatwerk de brand afschermde…doodzonde

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Maximale bestandsgrootte van upload: 8 MB. Je kunt uploaden: afbeelding. Links naar YouTube, Facebook, Twitter en andere diensten die in de reactietekst worden ingevoegd, worden automatisch ingesloten. Bestanden hier neerzetten