Modern Times, De IJssel

Er zijn wanneer je nodig bent. Dat is handig. En het rendeert soms zelfs. Voor een fotosessie is er een motorrijder nodig. De looks van een fotomodel worden er niet voor gevraagd. Hij moet een gesponsorde helm op willen en niet te vaak omvallen. Er zit ook nog een handje euro’s aan het verhaal vast. Dus er is een deal. Een betaald dagje rijden op een fiets ver boven je budget is altijd leuk.

De motorfiets is een indrukwekkende toergigant. De fotograaf heeft zelfs een heleboel bij de kleur van de motor passende motorkleding bij zich. In verschillende maten zelfs. Ik voel me wel in XXXL. Mooi is dat.

De motor is ook mooi. Vol met verstelbare kuipdelen, koffers, Bluetooth-navigatie en audio. Plus andere dingesten en gizmo’s die ik niet direct kan plaatsen. Maar het ding doet wat je van een motorfiets kunt verwachten. Dus dat gaat lukken. Zolang de Gouden Gids-dikke bedieningshandleiding voor alle opties, accessoires, toeters en bellen maar niet uit het hoofd hoeft te worden geleerd. Je valt dood neer bij het lezen van alle afkortingen van alle slimme technische handigheden.

De fotograaf wil er iets moois van maken en we doen ‘shoots’ op diverse locaties. De laatste locatie is onverwacht. We rijden over een rivierdijk. De fotograaf krijgt een aanval van inspiratie. De rivier staat hoog. De veerstoep verderop staat daarom een centimetertje of tien onder water. De fotograaf wordt artiest. De motor moet over de ondergelopen veerstoep rijden. Het lijkt dan alsof hij over het water rijdt. “Dynamiek. Beweging. Avontuur!” roept hij.

“Over het water? Net als tweeduizend jaar geleden?” “Welke vent?” Artiesten zijn van God los. Het heen en weer rijden door het water is niet gevaarlijk. Want we hebben eerst de geplande route gelopen en zijn niet verzopen. Met een snelheidsafhankelijke boeggolf rijdt de toerbuffel in wisselend tempo voor de lens langs. Les één: “Kijk nooit in de lens!” Belangrijk!

Soms spettert het wat, maar de kapitein van het schip blijft keurig droog. Het is inmiddels middagpauze geworden en de jeugd van de nabijgelegen leerfabriek komt massaal kijken. Al snel is er een goochemerd die ons trucje nadoet. En als er één scooterrijdertje over de dam is, volgen er meer.

Wij, professionals, houden de sessie voor gezien. Het wordt ons te druk. Maar dan is er nog een dappere puber die zijn maat buitenom wil passeren. Dat lijkt heel goed te gaan. Maar tot verrassing van de omstanders verdwijnt de scoot plus zijn berijder opeens in een verticale waterzuil uit beeld. De waterkolom valt weer omlaag. We zien alleen rivier.

De scooterrijder komt proestend boven water. Er verschijnt een vrolijk gekleurde benzine- en olievlek op het water.

Oeps… Afstapje gemist.

Terwijl wij ons rustig klaarmaken om naar de lokale Chinees te gaan, overleggen de pubers hoe je een scoot vanaf ruim twee meter diep weer op het droge kon krijgen. Het bleef nog lang onrustig op de schoolgemeenschap daar aan de IJssel.