Minirit naar Monaco en maximaal plezier

Bertus Hengstman is een Minifanaat in hart en nieren. Alles wat hij in zijn vrije tijd doet, ademt Mini. Nou ja, niet alles, maar veel wel. Al een paar jaar liep hij met de gedachten, om met een klein aantal classic Mini’s via de Col de Turini naar Monaco te gaan. Op 22 augustus brak de grote dag voor het gezelschap aan, een Minirit naar Monaco met maximaal plezier.

“Mensen genoeg die het een leuk idee vinden,” zegt Bertus, “maar als dan de datum bekend is haken er ook weer veel mensen af. Maar gelukkig vond ik in Marco Bastiaanssen een goede medeorganisator.”

“De route die ik in het hoofd had zitten moest sowieso over de Col de Turini gaan en uitkomen in Monaco. Daar kwamen later diverse filmlocaties bij van de Italian Job uit 1969 (van deze locaties heb ik een heel boekwerk). En omdat ik met een Innocenti Mini Cooper rijd, zouden we ook Milaan aandoen. Hier staan nog oude resten van de Innocenti en Lambretta fabriek.”

Bertus: “Een jaar eerder was ik al begonnen een mooie route op papier te zetten. Je gaat met een paar oudere auto’s op pad, dus in een dag 500 km autosnelweg rijden is dan wel het maximum. De route had ik grofweg al via Google Maps uitgezet en al een idee gekregen over de afstand, voordat deze gedetailleerder op kaarten was ingetekend. Lastiger was het om een datum te prikken die elk lid van de groep ook goed uitkwam. Maar ook dat lukte uiteindelijk wel.”

Het gezelschap startte in Goor en kwam via Rheinmünster op zondagavond aan in het Zwitserse Chesières (Zwitserland). Bertus vervolgt: “Onderweg hebben we het automuseum in Mulhouse bezocht, want dat wil je natuurlijk niet missen. Er staat erg veel speciale auto’s.”

De dag erop stonden de Grote St. Bernhardpas en Turijn op het programma. Bertus: “We hadden op de St. Bernhard te kampen met zeer dichte mist.” In Turijn werden natuurlijk de filmlocaties bezocht, waar de Mini’s tijdens een bruiloft vandaan komen en de plek waar het goud werd overgeladen van de gekaapte Fiatbus in de Mini Coopers.

Na de overnachting in Italiaanse plaats Trinita speerden de Mini’s over de Col de La Lombarde (2350 mtr), een mooie bergpas op de grens van Italië en Frankrijk en de Col de Turini (1607 mtr) richting Monaco. “Dat was erg speciaal, omdat de rally-Coopers op de Col de Turini geschiedenis schreven,” vervolgt hij. “Via Monaco kwamen we uiteindelijk in San Remo aan en overnachtten daar aan de Middellandse Zee. Geweldig sfeervol, om daar zo met onze classic Mini’s te zijn.”

De route vervolgde via een mooie kustweg richting Varazze, daarna mooi binnendoor naar het noorden, om in de middag uit te komen in Milaan. Bertus: “Zoals gepland bezochten we daar de restanten van de Innocenti- en Lambrettafabrieken.”

Vanuit Orsengio, Italië en via het Comomeer leidde de route naar Bellinzona, en verder naar het plaatsje Airolo. “Daar begint de Gotthardpas, en we reden van daaruit naar Maienfeld, ook wel het land van Heidi genoemd. Via Liechtenstein kwamen we aan in onze overnachtingsplaats voor die dag, het Oostenrijkse Damüls.”

Vrijdag was de echte rijdag voor het team, zo bleek, want voor het laatst echt binnendoor naar Ravensburg, bekend van de mooie puzzels, en een stukje autosnelweg om wat beter door te kunnen rijden. Om uiteindelijk via de Romantische Strasse ergens onder Ulm uit te komen, overnachtten de Miniliefhebbers in Mespelbrunn bij Frankfurt.

Bertus: “Zaterdag kwam er een eind aan een fantastische rit, die al jarenlang in de planning zat, en waar het eindelijk van is gekomen. We hebben een supertijd gehad met ons zessen, zonder gedoe of problemen. In 8 dagen tijd hebben we 8 landen doorkruist en 3500 km gereden, zonder bijzondere mankementen aan de Mini’s.”