Mijn klassieker van het jaar 2025. En een eervolle vermelding

Op 10 juni 2025 nam ik met gemengde gevoelens afscheid van de Volvo V50 én de Saab 96 GL V4 Super. Daar waren meerdere redenen voor. De belangrijkste was, dat ik een Opel Omega 2.0 16V GL uit 1997 in het vizier kreeg. Zweedse specificaties en import, bijna drie decennia lang goed onderhouden en in één familie, een maagdelijke stand van nog geen 66.000 kilometer. Ik was direct onder de indruk van de auto en na de eerste kilometers wist ik al dat deze de mijne moest worden. Aldus geschiedde.

Ik kocht de auto met de intentie om deze regelmatig in te zetten, en te koesteren. Er was op voorhand geen ambitie om de kilometerstand binnen de kortste keren naar een veel hoger niveau te tillen. Ik besloot wél, om de Opel mee te nemen naar Oostenrijk, in augustus. Daar gebeurde iets moois, iets heel moois. Want in het hotel van camping Maltatal ontmoette ik mijn geliefde Ruslana. Zij werkt daar, ze kwam op mijn pad, en de vonk sloeg over. Inmiddels keerde ik dankzij de liefde drie keer terug naar Malta in Karinthië. En bracht ik Ruslana naar Ushgorod in Oekraïne. Dat werd een zeer indrukwekkende, liefdevolle en ook onvergetelijke reis voor ons beiden. Zij zou drie weken in haar thuisland. Ik keerde de volgende dag, via Slowakije en Polen, terug naar Nederland. Met liefde en de pijn van het tijdelijke afscheid in het hart. En met de wetenschap, dat Oekraïne geen veilige gebieden kent.

Onverwachte en mooie extra kilometers

Inmiddels staat de teller in de Opel op 83.300 kilometer. Kortom: ik reed 18.000 kilometer met de Omega, en het merendeel daarvan legde ik af in het buitenland. In alle gerieflijkheid, in alle rust. Stoïcijns. Met liefde. Vóór de liefde. De Opel bewijst volledig waarom het loont om een goed onderhouden youngtimer te rijden. Hij is -gelet op de leeftijd en ondanks de zeldzaamheid in het verkeersbeeld- nog net niet klassiek. Maar voldoet, vanwege alles wat ik met en dankzij deze auto heb ervaren, eigenlijk aan alle voorwaarden om mijn klassieker van het jaar te worden, óók in economisch opzicht. Er zijn twee redenen om mijn eigen auto niet de hoogste plek op het podium te geven. De eerste is gelegen in een vorm van bescheidenheid. De tweede reden is Frans, en komt uit Leeuwarden.

Afscheid van een vriend

Ondertussen nam ik ook afscheid van onze voormalige tweede auto in het gezin. In de loop der jaren praatte ik u geregeld bij over het wel en wee van de Starlet. Na dik drie ton op de klok hield hij het voor gezien, hij legde het loodje na bijna acht jaar liefdevol eigenaarschap, waarin de Toyota altijd voor groot plezier zorgde en meerdere keren de redder in nood bleek. De Starlet was mijn statement, de aanklacht tegen alles wat modern en elitair was. En uiteindelijk wogen de grote kosten waar hij voor stond niet meer tegen de baat op.

Start met Felicia Cabriolet, 128 rally en BMW 525

Natuurlijk stond dit jaar ook in het teken van mijn klassiekeraffectie, en deze werd sterk gevoed door de reportages, de evenementen, de ontmoetingen in het wereldje én de vriendschappen. 2025 bracht mooie momenten en bijzondere klassiekers om te portretteren, vooral in samenwerking met fotograaf Spijker. In het kader van het 130 jarig bestaan van Skoda legde ik contact met Peter Visser, om zijn Felicia cabriolet uit 1960 te portretteren. Niet veel later volgde de jeugdliefde van Eric Blok en één van mijn jeugdiconen. De Fiat 128 rally gaf mij toegang om invulling te geven aan de wens om ooit met één van mijn favorieten te rijden, en dát in de omgeving waar ik deels opgroeide. Pieter Fokkema van PUUR BMW uit Marssum stelde ons de BMW 525 uit 1977 beschikbaar, en deze klassieke Beier liet zien welke auto de basis legde voor de onverminderde populariteit voor iedere BMW uit de 5-serie.

Vervolgreportages

De Lancia Thema 2.0 Turbo van Dijkstra Classic Cars & Youngtimers deed ook een mooie duit in de klassieke zak. De oude Lancia toonde, dat oude Turboliefde en designraffinement op een ongehoord mooie manier samen gaan. En reken erop dat zij alles wat modern is nog steeds in verlegenheid kan brengen. De origineel Nederlands gekentekende en pittige MG MGB uit 1973 – eveneens van Dijkstra- presenteerde onder de stralende zon alles, wat de oude Britse roadster traditie zo tastbaar maakt. De twee Toyota Carina II exemplaren (eerste en tweede serie) van Clarence Cnossen krijgen een vervolg. Nu al staat vast dat deze auto’s in hun klasse een uitstekend alternatief waren voor de Europese concurrentie binnen dit segment.

Eigenbouw en Eendenliefde

De meest exotische klassieker van 2025 werd voor mij de Van der Velde Special. Dat is een eigenbouw coupé die decennialang was verstopt in een Leeuwarder garage. De op VW-techniek gebaseerde auto werd door Sander en Femme van Funky uit de anonimiteit gehaald. Dennis Smit uit Leeuwarden tipte mij, en daar ben ik hem nog steeds dankbaar voor. De bijzondere creatie zorgde namelijk voor een volledig gedocumenteerd prachtverhaal. Dat deed de Citroën 2CV6 Charleston van de familie Rozema uit Grootegast ook. Zij kochten de Deux Chevaux in 1987 nieuw. Samen met de 2CV6 Club uit 1987 zorgde de Charleston voor een nieuw hoofdstuk in mijn Eenden liefde boek, en voor de bestendiging van een lange vriendschap in meervoud. En voor een mooie reportage in meervoud. Het zwak voor deze Citroën-evergreen blijft onverminderd groot. Over jeugdliefdes gesproken…

Mooie najaarsverhalen

Verrassend was het spontaan ontstane verhaal over de Renault 4F6 van Henk Mulder uit Veendam. Dat begon met de overname van een DAF-schilderij, en eindigde in een fijne reportagedag. Dat verhaal volgt ook nog. Voordat ik bij een andere Franse auto uitkom, benoem ik de Opel Manta 1.6 S van Peter de Roy. Het verhaal leest u binnenkort, in de volgende AMK-uitgave. Opel slaagde er in om kleur in het coupésegment van weleer aan te brengen. De GM-dochter van weleer construeerde een buitengewoon fijne coupé voor de individualist én het kleine gezin. Zo’n oude Manta rijdt simpelweg heerlijk en uitgewogen.

De rode Peugeotdraad

En als we het over evenwicht hebben, dan kan ik onmogelijk om de mooiste Peugeot uit de historie heen. Bovendien is deze auto een jubilaris. De 404 bestaat 65 jaar en bovendien is het ruim vijftig jaar geleden dat de Europese berlineproductie stopte. De klassieke Peugeotwereld vormde een belangrijk bestanddeel in de verslaglegging van evenementen, en deze beschreef ik samen met Arie-Jan Vreeken. Ik nam ook deel aan enkele ritten binnen de prettige setting van de klassieke wereld van het merk met de leeuw. Ik was onder meer deelnemer/redacteur tijdens de laatste APH rit die deels over mijn geboortegrond voerde. Peugeot blijft voor mij een heerlijk merk, dat het reportagesluitstuk van 2025 verzorgde. Natuurlijk wilde ik de Peugeot 404 in het kerstnummer van AMK opnemen.

Fraaie jubilaris in de hoofdrol

Een dag eerder was de Peugeot 404 al in het zonnetje gezet. De geliefde klassieker wilde ik natuurlijk in de kerstuitgave van AMK opnemen, en de hoofdrolspeler had ik al lang in beeld. De uitverkorene werd de 404 van Cor Tjepkema. De fraaie klassieker onderging een secure cosmetische en persoonlijk getinte revival. In mei 2025 reden we de Gaasterlandrit met de Peugeot. En in oktober volgde de reportage dag, die duidelijk maakte waarom de 404 voor mij de meest evenwichtige Peugeot is die werd gebouwd. Vormgeving, rijkarakteristiek, aankleding: in alle facetten presenteert deze klassieker waarom functionaliteit, comfort, betrouwbaarheid en een prettige bescheiden vorm van chic en individualisme optimaal samen kunnen gaan. Niet voor niets is de 404 nog een veel geziene verschijning binnen het klassiekerspectrum. En als je wilt, kun je de 404 bovendien dagelijks gebruiken.

Winnaar en eremedaille

De elegante, chique en zo bekorende Fransman (of Française zo u wilt) is mijn klassieker van het jaar 2025. De Peugeot wint, en pakt de hoogste plaats op het podium. Maar ik kan het niet laten om de eremedaille toe te kennen de Opel Omega, de auto die mij in alle opzichten héél ver en vooral iets heel moois bracht. Op een onvermoeibare en steengoede manier.

Een fijne jaarwisseling, en een gelukkig 2026 vol vrede, bezinning, geluk en klassiek (lees) plezier.

Написано для моєї милої Руслана❤️