Sluitingsdatum meinummer -> 17 maart
Mercedes-Benz 300 SEL 6.3 – wat heeft deze krankzinnig snelle sedan onderhuids te verhullen?
De specificaties af fabriek liegen er niet om, maar het prestatieniveau van deze Mercedes-Benz 300 SEL 6.3 slaat werkelijk alles. Onderging hij stiekem een anabolenkuur bij huistuner AMG? Als je de schildjes op de kleppendeksels mag geloven wel en het weeïge gevoel dat in je maag achterblijft na een acceleratie lijkt dat vermoeden te bevestigen. We willen ons echter op harde feiten baseren en die komen alleen tijdens een vermogensmeting bovendrijven. Hup, de rollenbank op met die deftige limousine.
Door: Aart van der Haagen
De ontstaansgeschiedenis van de Mercedes-Benz 300 SEL 6.3 heeft alles te maken met iets dat de gezagsgetrouwe Duitsers zelden doen: buiten de lijntjes kleuren. Erich Waxenberger, testingenieur bij Das Haus, voelde de onbedwingbare behoefte opkomen om zich in zijn vrije tijd een geinig projectje te permitteren. Met het nodige kunst-en-vliegwerk lepelde hij een intern ‘rondzwervende’ M100-motor uit de kolossale 600 in de machinekamer van een uitwendig gehavende W109 Coupé.
Bij gebrek aan een passende uitlaat bleef de proefrit die hij maakte met de toekomstige Mercedes-Benz 300 SEL 6.3 bepaald niet onopgemerkt bij zijn directe meerdere, ontwikkelingschef Rudolf Uhlenhaut. Daar mocht de stoute knecht even met de billen bloot gaan, maar na een testvlucht door zijn leidinggevende sloeg de uitbrander al gauw om in gejubel en was de volgende stap het verwittigen van de directie. Met positief resultaat: het sein ging op groen voor serieproductie en op de Autosalon van Genève in 1968 kon niemand om de 250 pk sterke ‘sleeper’ uit Stuttgart heen, uitsluitend beschikbaar als sedan met verlengde wielbasis.
290 of 320 pk
Tuningbedrijf AMG nam in de pioniersjaren van hun bedrijf al verschillende typen Mercedessen te grazen, maar onthulde dat een wezenlijk deel van hun clientèle een Mercedes-Benz 300 SEL 6.3 binnenbracht om een vuurwerkpakket in het vooronder te laten stoppen. Er bestond keuze uit een ‘Leistungssteigerung’ tot 290 of 320 pk. In dat laatste geval rekende de firma voor de operatie 6.900 D-Mark, exclusief in- en uitbouw van de 6,3-liter V8 à 890 D-Mark en een inloopsessie op de proefbank à 830 D-Mark, waarna je als klant wel meteen het gaspedaal door het schutbord heen kon drukken. Prettig voor de immer gehaaste doelgroep. AMG monteerde een bewerkte inlaat, cilinderkoppen en tuimelaars, sterkere klepveren, Mahle-zuigers die de compressieverhouding van 9,0 naar 9,9:1 opstuwden en aangepaste nokprofielen om de vullingsgraad bij hoge toerentallen te verbeteren.
Niet te rijmen
Allemachtig. Vloer het gaspedaal en deze chique Mercedes-Benz 300 SEL 6.3 zet er zo vreselijk de sokken in, dat de getallen waar de naald van de snelheidsmeter voorbij speert pas een paar seconden later tot je besef doordringen. Met iets te ruwe klappen werkt de vierdeurs dragracer zich door de verzetten van de viertrapsautomaat heen en bouwt daarbij een duizelingwekkende versnelling op, waarbij hij haantjes in moderne power-hybrides ontgoocheld achterlaat.
Dit is ronduit krankzinnig en valt redelijkerwijs niet te rijmen met de opgegeven fabriekswaarde van 250 pk. Eigenaar Frans Provoost wil nu feiten weten: heeft zijn Mercedes-Benz 300 SEL 6.3 een professionele opvoerset aan boord of niet? Hij belt met Chiptuning Janse Zeeland om een afspraak voor een rollenbanktest te maken. Op de bewuste dag, even voor achten in de avond, volgt het verlossende woord: 322 pk! Iedereen juicht en aan de hoogste graad van AMG-tuning hoeft niemand meer te twijfelen.
Deze Mercedes-Benz 300 SEL 6.3 met AMG anabolen wordt uitgebreid belicht in het aprilnummer van Auto Motor Klassiek, dus ren naar de kiosk en haal dat nummer.
(Het artikel gaat hieronder nog verder met de foto’s.)
Der Rote Sau….
Yup, I drove one in Montreal in de begin jaren zeventig. De Giubo clutches waren niet aan te slepen. De pendelassen waren een verhaal op zich, maar het was wel heel snel. Toch was een 300sel 3.5 sneller met optrekken naar de 60 kmph. De 300 SEL had een vijfbak, de eerste versnelling werd dan ook echt gebruikt. Zijn er maar weing van verkocht. De luchtvering van die autos was een drama in Montreal, alles vroor vast. En toch, als het allemaal werkte, was het een heerlijke ruime auto, die voor niets uit hoefde te wijken. Peperduur in onderhoud, en het roest probleem, was om te huilen. Montreal gebruikte geen zout, maar Calcium Chloride . Ik ben na 2 jaar YUL van ellende naar YVR verhuist, waar dit probleem niet bestaat. Vers uit de IVA naar YUL.Mijnheer Voogd SR was er nog, kleintje Voogd kwam later opdraven. Mijn jongere broer heeft nog les gegeven op de IVA. Groeten aan iedereen.
Je moet eens met 200 km/u een noodstop maken wat die pendelassen achter bewerkstelligen, en ook als de kardanas aan de voorkant naar beneden valt, als je net met flinke snelheid over de naad van een Autobahnbrug rijdt! Kan het gelukkig nog navertellen, maar als Direktieauto werdt die eruitgetrapt!
Goed dat jullie hem eruitgetrapt hebben, Mercedes stond in die jaren bekend om zijn spreekwoordelijk slechte wegligging, en, o ja, die cardanassen die vlogen je toen ook om de oren, meen ik me te herinneren.