Lincoln Town Car Aankoopadvies (1990-1997): 11 m2 weelde

Goed, je moet van de onvervalst Amerikaanse stijl houden, maar qua balans tussen ruimte, comfort, luxe en operationele kosten weet bijna niets de Lincoln Town Car te evenaren. Hoe zit dat dan met motorrijtuigenbelasting en brandstofverbruik? Kijk alsjeblieft even verder dan de neus lang is en lees dit artikel. Dat werpt een ander licht op de zaak en het opent deuren… naar een weelderige salon met een buitenoppervlakte van maar liefst elf vierkante meter. 

Tekst en fotografie: Aart van der Haagen

Waar de wereld zichzelf in een sneltreinvaart telkens opnieuw probeert uit te vinden, daar blijven Town Cars vooral heel erg zichzelf. Ze hebben geen boodschap aan modernisme en al helemaal niet aan revolutie. Zelfs de allerlaatste exemplaren van 2011 leunden nog op het zogeheten Panther-platform, een separaat chassis dat in 1981 debuteerde en drie volle modelgeneraties lang zijn diensten bewees. Achterwielaandrijving via een starre as? Check! Een koppelrijke V8? Check! Waarom zou je een beproefde formule overboord zetten?

Laten we inzoomen op de jaren negentig, de periode waarin de tweede generatie (1990-1997) zich roerde. Nog altijd een kasteel op wielen, maar toch een stuk meer afgerond en gestroomlijnder dan zijn voorganger, om daarmee het verbruik in te dammen. Hoe dan ook maakte het als FN36 gecodeerde type (na de facelift van 1995 FN116) een sprong in efficiëntie, raffinement en weggedrag; het laatste mede dankzij de bemoeienis van een Engels ingenieursbureau. 

Kinderspel

Vooroordelen, de Lincoln Town Car raakt er ondanks zijn vorstelijke afmetingen haast onder bedolven. Dat hij zich niet fatsoenlijk in een Nederlands parkeervak laat wurmen is evident, dus moet je maar een stukje rijbaan opslokken. Het manoeuvreren vormt voor mensen met enig ruimtelijk inzicht echter kinderspel. Niet alleen vanwege de kaarsrechte en daarmee redelijk overzichtelijke koets, maar ook dankzij de opvallend royale stuuruitslag.

Geen Amerikaan van dit kaliber of de term ‘deinen’ passeert de revue. Nou, dat blijft heus binnen de perken. Het comfort staat op eenzame hoogte, zonder dat je zeeziek wordt. Verrassender is nog de wegligging. Laat je niet foppen door de indirecte en daarmee wat afstandelijke besturing: op een snelgenomen klaverblad klauwt zo’n Lincoln zich vast aan het asfalt en wijkt hij geen moment uit zijn koers. Je moet zelfs onbeschofte capriolen uithalen om hem tot uitbreken te dwingen. 

Lachertje

Het kostenplaatje dan. Wanneer je lekker met het verkeer mee golft, niet steeds in stedelijke gebieden rondhangt en waar mogelijk de cruisecontrol inschakelt hoef je niet eens je stinkende best te doen om een verbruik van rond de 1:9 te scoren. Op lpg doet dat natuurlijk nog heel wat minder pijn in de portemonnee, alleen schiet dan de motorrijtuigenbelasting naar het dubbele.

Daarmee hebben we qua financieel plaatje ook meteen het grootste zeer genoemd, want de afschrijving staat vrijwel op nul en met een beetje geluk sluit je ergens een gunstige (en deugdelijke) oldtimerverzekering af. Bovenal vallen de onderhoudskosten reuze mee. Onderdelen pluk je vooral van Rockauto.com en dan praat je veelal over tientjeswerk, met dien verstande dat je wel de overzeese bezorging en de hebberigheid van de douane in de rekensom moet meenemen. Aan de andere kant hoef je zelden langer dan een week op je spullen te wachten en gaat er slechts sporadisch iets stuk aan zo’n Lincoln Town Car. Een auto voor de eeuwigheid en wie er nu al één bezit, zal dat beamen. 

Het uitgebreide aankoopadvies met alles wat je moet weten als je in het bezit bent van een Lincoln Town Car, er een hebben wilt, of gewoon alles graag wilt weten staat in het julinummer van Auto Motor Klassiek. En dat vind je nu in de kiosk. Of neem een abonnement en mis geen artikel meer.