Keverliefde op de radio. Keverliefde op de televisie

Prachtig. Op het moment dat ik in Oostenrijk bij mijn geliefde ben, krijg ik een appje van Thomas. Hij is benaderd door Omrop Fryslân, dat graag een itempje wil maken voor No derfoar, één van de radioprogramma’s van de Friese zender. Het gaat over de liefde voor luchtgekoelde Volkswagens, en de redactie van de provincieomroep heeft wel oren naar het verhaal. Ja, Thomas heeft een uitgebreide collectie Volkswagens in eigendom, en is van kinds af aan al fan van de Kever en aanverwanten.

Tussen tien uur en elf uur wordt het itempje uitgezonden, meer exact: om 10.45 uur zal mijn kameraad te horen zijn. Ik rij in de aanloop naar de uitzending over de A10 tussen Villach en Salzburg, met een mistig gevoel in mijn hoofd, want ik heb net vanwege verplichtingen in Nederland tijdelijk afscheid genomen van mijn vriendin. Gelukkig weet ik, dat ik snel bij haar terugkeer. Nu ben ik op weg naar huis. En ter hoogte van Wirfen, moet ik bovendien van de snelweg af. De omleiding is prachtig, en ik reken. Binnen het grensgebied tussen Duitsland en Oostenrijk is het bereik niet optimaal, zo weet ik uit eerdere ervaringen. En dat bereik heb ik nodig om in de auto, via de smartphone, naar de uitzending met Thomas te kunnen luisteren.

De oplossing is eenvoudig. Ik ben weer terug op de Oostenrijkse snelweg, en ik weet dat de mobiele dekking bij grensstation Walserberg in orde is. Daar parkeer ik de Omega op tijd. Weldra gaat Thomas live. Niet veel later hoor ik de stem van mijn kameraad op 1050 kilometer afstand van huis, via de luidsprekers van de Omega bereikt een flinke scheut Keverliefde het interieur. Dat stemt vrolijk, en het verhaal is mooi en mij niet onbekend. Tijdens het interview komt het ontstaan van de Keverliefde en de daaruit volgende oprichting van de dorpsgarage van vader Peter naar voren. Kort en goed: de eerste Kever van Thomas (in 2015 las u daar een verhaal over in AMK) had een grondige restauratie nodig, en Peter huurde ruimte. Dat was het begin van zijn bedrijf. Ondertussen verkeerde de Phoenixrode Spaarkever in een erbarmelijke staat. En de Volkswagen keerde na het intensieve herstel op een wonderschone wijze terug in het klassieke verkeersbeeld. Nog altijd is de eerste VW van Thomas een prachtklassieker.

Zo kwam menig Kever voorbij, en de collectie groeide in omvang. Ieder exemplaar was (en is) puik. En Kevers: we kennen ze allemaal en menig liefhebber van klassiekers krijgt een speciaal gevoel van de VW Typ 1. Die luchtgekoelde liefde gaat bij de familie De Roy echter verder, want zij verpandden hun hart ook aan de Typ 3. Die liefde speelt ook al sinds 2016, de stap omhoog ten opzichte van de Kever sprak Thomas en Peter aan en dat resulteerde ook in een paar fraaie exemplaren. De eerste Typ 3 ondergaat een restauratie. Stap voor stap keert de 1600 TL uit 1972 in een onbedaarlijke fraaie luister terug. Dat weet ik nu al, regelmatig volg ik de ontwikkelingen. En bovendien heb ik eerder resultaten van secuur en vakkundig herstelwerk van Peter en Thomas gezien.

Terug naar de terugreis vanuit Oostenrijk naar Nederland. Inmiddels ben ik diep in Duitsland, Thomas en ik hebben contact. We praten na over de uitzending, en mijn kameraad heeft nóg een verrassing. “Ze komen ook nog voor de televisie, voor HEA. Mooi, niet?” Ja, dat is geweldig. De datum is al gepland. En ik weet al dat ik bij de opnames wil zijn. Dat is, op zaterdag 6 juni, zover. Ik neem de Omega mee naar de plek die ik goed ken, het is er weer ouderwets gezellig. De verzameling klassiekers staat er schitterend bij. En de luchtgekoelde Volkswagens spelen de hoofdrol.

De Friese mediamannen arriveren om 10.15 uur, en vanzelf is er eerst een kennismaking. Het gaat allemaal heel gemoedelijk, de auto’s worden besproken. De favoriet van de heren van de Friese omroep is de blauwe VW 1302. er is een rijdende opname. De signaaloranje 1303 Cabriolet van Thomas is het rijdende model voor het filmpje. De Go-Pro is gemonteerd, het geluid werkt. Thomas rijdt weldra, Peter bemant de passagiersstoel. De kinderen van Thomas en Kim zitten achterin. De cameraman zit in de bagageruimte van de Peugeot 308 SW van Omrop Fryslân. De camera draait, de auto’s komen rustig in beweging voor de rijdende beelden. De Peugeot rijdt uiteraard op kop, de 1303 Cabriolet volgt.

De mannen van de Omrop maken dus geen half werk van het verhaal. Ook bij terugkeer van de filmische rit gaat het er gemoedelijk én serieus aan toe. Alles wat klassiek is wordt vastgelegd, en dient als decor voor het interview, dat op meerdere terreinlocaties wordt gehouden. De verschillen in voorkeur tussen vader en zoon komen naar boven, en ik geniet ervan om te zien hoe zo’n draaidagje op locatie werkt. Het is overigens niet de eerste keer dat ik het meemaak, maar ik geniet ook nu van de aanpak. Het fascineert om te zien hoe beeld, geluid en interactie samenkomen. Peter en Thomas zijn duidelijk in hun element, en voelen zich op het gemak bij het draaiende gezelschap.

Het is knap en bewonderenswaardig hoe soepel alles verloopt. De structuur zit goed in de opnameochtend, en het is speciaal om te zien dat de klassiekers dienend zijn, en de eigenaren leidend in dit verhaal. Dat lijkt logisch, maar de Friese programmamakers brengen dat haast onopvallend in de juiste verhouding, in een tijdsbestek van twee-en-een-half uur ligt alles vast. De gesprekken, de auto’s, de indrukken. En ik weet zeker dat deze reportagebeelden straks zó worden gemonteerd, dat in een kort tijdsbestek de juiste essentie naar voren komt. Ik zie vakmensen aan het werk, die op de juiste, ontspannen en tegelijkertijd professionele wijze de klassiekerliefde van vader en zoon vastleggen. Met de luchtgekoelde Volkswagens als mooie aanleiding. En daarom weet ik: dit is weer zo’n mooie ochtend.

I