IKA Torino zette Argentinië op z’n kop

Telkens moet Sebastián Costamagna het verhaal opnieuw vertellen en elke keer doet hij dat met evenveel passie. Hij is trots op misschien wel het mooiste exportproduct uit zijn vaderland na Koningin Máxima. Terecht, want de IKA Torino zette met een zegetocht in de autosport heel Argentinië op zijn kop.

Tekst & fotografie: Aart van der Haagen

IKA staat voor Industrias Kaiser Argentina en daarin herkennen we een Amerikaanse fabrikant, die op voorstel van de Argentijnse regering in 1955 een autofabriek stichtte in de stad Córdoba. Hoewel de productie spoedig opliep naar rond de 40.000 stuks per jaar, was er iets wat knaagde, vooral op directieniveau. CEO James McCloud wilde een model waarop hij zijn stempel kon drukken. Niemand minder dan Juan Manuel Fangio, de Argentijnse racelegende en nu adviseur van de firma, werd belast met het project. Hij wist hoe hij een gevoelige snaar bij zijn landgenoten moest raken, namelijk via een uitgekiende mix van Amerikaanse kracht en Italiaanse flair.

Er lag al een lijntje met AMC vanwege de productie van de Rambler Classic en de aanvoerder binnen het nieuwe avontuur zag wel potentie in een derivaat van het model American, alleen dan drastisch versterkt om weerstand te bieden aan de vaak erbarmelijke wegen in het land en overgoten met een smakelijke pastasaus. Fangio had een connectie met Pininfarina in Turijn en legde daar de opdracht neer om de koetswerkvarianten met twee en vier deuren een eigen smoel te geven, die ‘Italië’ ademde, ook in de cabine. Het laat zich raden waar de modelnaam Torino vandaan kwam. In de schappen bij Kaiser Jeep lag de zescilinder Tornado-motor en het Duitse ZF wilde wel een vierbak leveren.

Monsters door dorpen

Als geen ander kende Fangio de betekenis van de uitdrukking ‘race on Sunday, sell on Monday’ en conform die wijsheid initieerde hij een raceprogramma rondom de eind 1966 gelanceerde IKA Torino. “Je kunt het je misschien niet voorstellen, maar autosport was destijds in Argentinië net zo populair als voetbal,” vertelt Sebastián Costamagna, die er zijn hele jeugd woonde en zelf zo’n auto bezit; de enige in Nederland. “In het kampioenschap Turismo Carretera namen de Ford Falcon, de Chevy II en de Dodge Polara het tegen elkaar op en daar voegde zich vanaf 1967 de IKA Torino bij, die drie jaar achtereen de titel voor zich opeiste.” Dat gebeurde met een knots van een vierlitermotor, die dankzij een flinke anabolenkuur 250 pk richting de achterwielen slingerde.

Nürburgring

De autosportambities reikten skyhigh en in 1969 verschenen drie van deze Argentijnse coupés aan de start van de Marathon de la Route, een 86 uur durende uitputtingsslag op de Nürburgring. “Aanvankelijk zaten de Torino’s in de voorhoede van het veld en lag er zelfs regelmatig eentje aan kop, maar technische problemen zorgden ervoor dat twee van de drie exemplaren uitvielen, terwijl de derde diskwalificatie boven het hoofd hing.

Dat had alles te maken met het bovenmatige lawaai dat de uitlaat produceerde en waarover geklaagd was door omwonenden van de Nürburgring, met voor de organisatie het risico dat zij de race zou moeten staken. Het IKA-team werkte met man en macht om de Torino stiller te maken en dat leverde kostbare straftijd op. Gelukkig bereikte de auto de finish en dat niet alleen: hij eindigde als eerste in zijn klasse en vierde algemeen. Heel Argentinië stond uitzinnig van vreugde te juichen en de kranten en tijdschriften kwamen ruimte tekort om deze prestatie uitgebreid te beschrijven. Later zijn er zelfs boeken over geschreven, die ik hier in de kast heb staan.”

De uitgebreide versie lees je in Auto Motor Klassiek, het julinummer, nu in de kiosk.

Hieronder staan nog meer foto’s.