Sluitingsdatum meinummer -> 17 maart
Honda CB 250 (K1)
De eerste Honda CB 250 zag het levenslicht in 1968. Daarna kwamen de doorgaans rood-witte exemplaren (1968 tot ’73) die voor toenmalige begrippen onbeschrijflijk hoge toerentallen draaien en toch heel bleven. In die tijd was een 250 cc machine nog best een serieuze motor. Maar de klasse werd steeds meer weggedrukt omdat Nederlanders al heel vroeg de strijdkreet: “Een zware is je ware” hanteerden. Dat was niet zulk goed nieuws voor de levensduur van de 250 cc Honda twins uit die tijd. Tegen veel zwaardere Britse twins konden ze nog mooi meegillen. Maar toen de Japanners ook voor zwaar gingen was het meerijden met een 250 toch wat minder voor de twins omdat we toen allemaal alleen nog maar vol gas reden.
Want hoe goed de rood-witte Honda CB 250 van de vorige generatie ook was: echte tegenstanders voor 750+ cc machines waren ze niet. Er sneuvelden er nogal wat op autosnelwegen en Autobahnen omdat zelfs de legendarische kwaliteit van Honda zijn grenzen had en heeft. Om even door de zure appel heen te bijten pakken we meteen het enige ‘zwakke punt’ van deze serie. Dat was de berijder. Want als die met een ijskoud blok wegknalde, dan kwam de smering van de direct in het aluminium van de cilinderkop draaiende nokkenas in het geding. Zoals eerder door Honda vertoond waren de ‘evolutie modellen’ aanzienlijk tammer, beschaafder dan de machines die de baan vrij hadden moeten maken voor het type. Zelfs de GoldWing begon als een snelle, hoogtoerige sportieveling.
Een Honda CB 250 is nog steeds een enorm leuke motorfiets. Hij is pittig genoeg om over secundaire wegen te draven. En voor zijn vermogen is de wegligging ook nog steeds best. Dat komt natuurlijk ook door de relatief geringe massa van de rank gebouwde twin. Het gebrek aan feitelijke snelheid wordt voor het gevoel ruimschoots gecompenseerd wanneer de kleine CB ‘op toeren’ gereden wordt. Boven de 6000 tpm huilt hij het juichend uit. De 30 pk bij 10.500 toeren zijn uit 249 cc toch heel wat anders dan de 58 pk bij 5900 tpm van de legendarische Norton Commando 850 MK II.
In directe confrontatie kon de kleine Honda met het standaard stuur het op langere ritten trouwens zomaar winnen. Omdat hij niet stuk ging. De standaard zitpositie nodigt daarbij meer uit voor wat rustiger inzet en de waardering voor het soepele motorkarakter van deze twin. Rijder en machine hebben er daarbij voordeel van als de piloot geen 1,91 meter lang is en 120+ kilo weegt. Maar voor twee doornsnee motorrijders met de lengtes en gewichten die omstreeks 1974 gangbaar waren, is de CB 250 een volwaardige tweepersoons motorfiets. En als er in de Vogezen eens twee tikjes teruggeschakeld moesten worden tijdens de vakantie? Geen punt. De vijfbak schakelde voortreffelijk. Alleen liep de voorrem met twee man M/V er op in de bergen wat tegen zijn beperkingen op.
Maar al in die tijd konden er in Duitsland T-shirts gekocht worden met: “Nur Feiglinge bremsen”. Alleen lafaards remmen… In de kleurstelling van ons fotomodel dat we in Grubbenvorst vonden is de Honda CB 250 een elegant sobere fiets. Een motorfiets om mee te onthaasten, over landwegen mee te draven en door bochten mee te dansen. Een motor om te koesteren. Er hangt een prijskaartje van 3.450 euro aan de ranke beauty. Honda’s CB 250 is het bewijs dat ‘Size Doesn’t Matter ‘.
Ons belangrijkste fotomodel is origineel, onversleuteld en heeft een mooi patina. De onderdelenvoorziening voor dew Honda CB 250 is via diverse specialisten goed. Maar nieuwe onderdelen zijn prijzig. Maar koop in elk geval een zo origineel en compleet mogelijk exemplaar. Denk voor een goed, origineel en mooi exemplaar aan bedragen van tussen de 3.500 en 4000 euro. De prijstrend is stijgend. Er gaan op dit moment veel CB 250’s naar België.
Honda CB 250: Tweecilinder viertakt, 347 cc, compressie 9,5:1, carburatie 2 Keihin CV 725A of B, vijf versnellingen, 30 pk@10,500 tpm. Topsnelheid: ongeveer 150 km/u.
*De CB 250 en 350 waren op de verschillende boring na feitelijk identiek.
Abonneer nu en ontvang elke maand een kersverse AMK in de bus. Gegarandeerd leesplezier!
Leuk artikel!
Ik heb onlangs deze CB250 uit 1971 aangeschaft, volgens mij is het een K1. De verkoper vertelde mij dat deze verf (het schubbenpatroon op de tank) destijds een speciale uitgave van Honda Nederland ter ere van x jarig bestaan?
Mijn eerste motorfiets in 1981 was een gebruikte rood met witte Honda CB350 gekocht bij een (toen bekende) motorzaak in Den Haag. Liep prachtig maar na een jaar een gat in de zuiger gebrand en ingeruild voor een nieuwe Suzuki T250. Vind de Honda nog steeds een mooie motor.
M00i verhaal Paul, we weten er alles van . De Kawasaki H 1 liep wel heel hard maar tot mijn verbazing als ik in de spiegel keek zag ik nog steeds de Honda 350 cc achter mij Mooie herinneringen Paul. De Honda had ook een erg mooi geluid met de dubbele pijpen.
heb in 1969 een Honda 350cc gekocht na inruil van een Ducatie 250 [waar alles aan stuk rammelde en 2 maal kapotte krukas lagers] bij toenmalig motor handel Karel van der Wal in Haarlem. Honda bleef wel heel ook Megafoon uitlaten gekocht 2 pijpen aan weerkanten inderdaad schitterend geluid. wel stuurde de Honda minder strak dan de Ducatie, daarom een versteveging in de achtervork late lassen. kwa vermogen kon ik tegen een Kawasaki 2takt 3 cilinder niet op. opde duitse autowegen inde slipstriem doorhalen naar 11000 toeren en dan opschakelen naar de hoogste versnelling zonder te koppelen. dan kon ik ze bijhouden. echter in bochten reed ik ze er uit, kawa,s swabberde erg. in 1971 met Martin plug [ bij redactie bekend] een Honda cb 750 gekocht.nog in bezit.
M00i verhaal Paul, we weten er alles van . De Kawasaki H 1 liep wel heel hard maar tot mijn verbazing als ik in de spiegel keek zag ik nog steeds de Honda 350 cc achter mij Mooie herinneringen Paul. De Honda had ook een erg mooi geluid met de dubbele pijpen.
Mooie herinneringen!
Op dit moment ligt er nog een CB 250 uit 1974, de jongste motor die ik in bezit heb, te wachten om weer op de weg gezet te worden.Mijn broer had in 1968 een nieuwe CB 350 gekocht en daar een paar fantastische open Dunstal megafoons voor aangeschaft.Het geluid daaruit was onvoorstelbaar! Na inruil op een CB750 uit 1969 verdwenen de Dunstals op zolder en ze zijn nog steeds in mijn bezit.Nu snap je natuurlijk ook wel dat die straks weer onder de CB 250 komen. Ik kan niet wachten om ze weer te horen.Maar eerst moet ik nog een paar BMW Mono’s onder handen nemen, met zo’n hobby heb je altijd wel wat te doen.
Goed bezig!
Trillen, trillen en nog eens trillen. Na een aardige rit dooie vingers bij plus 30 graden. Dus weg dat ding.
Is van de generatie die ik destijds bij een bekende motorzaak in Badhoevedorp tweedehands gekocht heb, toen ik bij Van Veen Import BV Amsterdam in dienst kwam. De proefrit ging goed, was blijkbaar een gelukskwestie, want direkt daarna begonnen de serieuze motorproblemen, dus terug voor garantie, maar was al snel weer hommeles. Toen mijn baas Henk van Veen, ik ken Piet Nagtzaam van Honda NL persoonlijk, dus “die fiets” gaat maar daar naartoe!. Grote verrassing toen de motor daar open lag! Alles, van tuimelaars tot klepstelen klepzittingen etc. was plat gezegd “verkloot”! Daarna lange tijd goed gedaan en verkocht, omdat ik toen over genoeg voertuigen van de zaak kon beschikken!
Dus zelfs met een Honda kan het mis gaan!
Tja, uitglijdertje bij de technische gegevens, CB250 en 347cc. Das nie goe. Ook de topsnelheid zal de 350 versie zijn. De door mij nieuw aangeschafte CB250 in 1974 haalde dit toch echt niet. Bij 140 kmh was het echt op. Maar wel een gevalletje had ik hem nog maar😊
Mijn eerste motorfiets was een CB250twin van 1978. Daarmee reed ik 120 km per dag heen en weer van Hoevelaken naar Amsterdam Geuzenveld. Voor mijn stage bij een motorfiets dealer.
Top, wind mee, zon in de uitlaat en heuvel af (A1 bij Naarden) 115 km/h.
Die moest dus elke dag, de hele rit, vol gas. Waardoor elke 1 1/2 dag het 12 liter tankje schoon leeg was. 180 km dus 1:15.
Na 5000 km de olie ververst, waarbij ik van de broer van de baas te horen kreeg: o, dat hebben we 4 jaar geleden, bij de inruil, ook gedaan.
Olieverbruik werd dus steeds meer.
Hierna er voor gekozen om een 400 twin blok, met bijbehorende ontsteking en eindoverbrenging te transplanteren.
Verbruik ging naar 1:18-20 en topsnelheid naar Ca 160.
Na mijn eindexamen verkocht en nooit meer teruggezien.
Maar de herinnering blijft!
Ik zag onlangs nog een mooie bij Dutch Lion Motors….