Sluitingsdatum meinummer -> 17 maart
Het is ook altijd wat…
Terug in de tijd gaan is niet makkelijk. Maar het kan. In de retro hoek wordt er in elk geval zwaar aan gewerkt. In de autowereld is brandstofinjectie al tientallen jaren de norm. En in onze klassiekerwereld zijn er intussen ook al aardig wat 25+’ers met benzine-injectie. Maar ‘nieuwe’ motorfietsen kunnen niet meer zonder qua emissie dingesten.
In die autowereld van zo-even, zeker als het USA-achtcilinders betreft, zijn er al heel wat teruggebouwd naar ouderwetse carburateurs. Dat is technisch eenvoudiger. En een stel dikke carburateurs onder de kap oogt onbeschrijfelijk veel mooier dan een nest bedrading en dingetjes van een injectiesysteem. In de motorwereld gebeurt die ombouw naar carburatie bij ons weten voornamelijk bij Harleys. Maar we kennen ook een Moto Guzzi en een BMW K75 (!) die gewoon weer klassiek atmosferisch inademen.
Zo’n ombouw klinkt simpel: Inspuitzooi er af. Carburateurs er op.
En dan mogelijk nog even wat finetunen qua sproeierbezetting. En zo komen we dan in de retrohoek waar je natuurlijk het beste van twee werelden hoopt te vinden.
Hier op de redactie loopt een Mash 125 uit 2017.
Die retro Franco Chinees uit 2017 werd met een beschamende 6D kilometer gekocht voor kleingeld. Een jaartje verder is er met ritjes in de buurt en sigaren kopen dik 2D bij gekomen.
Nu is ‘afschrijven’ bij nog niet in de markt verankerde merken iets waar je serieus rekening mee moet houden. En als de motor het dan ook nog eens niet doet … De Mash werd van zijn kapotte zijstandaard beveiliging ontdaan. De overige ‘beveiligingen’ werden preventief geruimd omdat ze wat te Italiaans over kwamen.
Alleen bleef de Delphi injectie een probleemkind waarbij ook een te hulp gevraagde Echte Specialist weinig mee kon. Hou me ten goede: de Mash was een paar jaar oud en de storing kan exemplarisch zijn geweest.
En dan kom je in het spanningsveld
De aankoopprijs was belachelijk laag voor zo’n leuk en net ding. Maar de onderdelenprijzen zitten op een ‘normaal’ niveau. Dan zit je in de spagaat of het ‘loont’ om de helft van de aankoopprijs als extra investering te zien om je brommer helemaal oké te krijgen. Want voor dat bedrag aan onderdelen heb je ook een Yamaha Fazer 600’tje. En dat is eigenlijk een ‘echtere’ klassieker dan de Mash. En hij loopt harder dan ca. 95 km/u.
Maar omdat die Mash regelmatig voor een Hondaatje uit de sixties wordt aangezien werd de oplossing gedacht in ‘historisch denken’. Want onder de Mash hangt een kloon van een Suzuki GN125 blokje. En die Suzukietjes ademden ooit gewoon door carburateurs. Om de zaak qua milieu scherp te zetten hebben de Chinezen er later inspuiting op geboetseerd.
Via Internet biedt Ali de hele wereld aan Suzuki GN 125 carburateurs voor prijzen vanaf 28 euro+ vrachtkosten. Dat is mooi en aardig, maar binnen de digitale vriendenkring meldde Ben van Eerdt dat hij nog ergens zo’n carburateur in doos en met aankoopbon had liggen. Op de aankoopbon uit 2019 stond 109 euro. Ik betaalde feitelijk wat ik aan Ali kwijt zou zijn geweest en voor dat bedrag kwam Ben de carburateur nog brengen ook. Op zijn keurig nette Fazer 600 (die hij had gekocht voor een bedrag dat ik aan nieuwe Mash onderdelen kwijt zou zijn geweest).
Daarna bleek dat de inspuiting toch meer om het lijf heeft dan ik dacht.
Van onder de tank kwam een indrukwekkende hoeveelheid bedrading en stekkers tevoorschijn. Daar moet vast nog wat mee gebeuren. Maar puur mechanisch was er natuurlijk weinig moeilijks aan om de Suzuki 125 kloon weer normaal te laten ademen. En dat staat dan weer in de planning voor het komende weekend!
Met het bezit van een motor kun je meer creativiteit aan de dag leggen dan menigeen denkt.
Mooie oplossing Dolf, en heel wat duurzamer dan een nieuwe motor aanschaffen met nog veel meer technische hoogstandjes, die ook weer stuk gaan en dure reparaties vragen.
Motorvoertuigen zouden alleen naar een autokerkhof mogen gaan als ze totaal onherstelbaar zijn, en de nog goede onderdelen zouden in de kringloop terug moeten komen.
Zuinig zijn op spullen is een geweldige manier om het milieu heel veel minder te belasten.
Ik sluit mij helemaal aan bij hetgeen Ron zegt. Een motor haalt de creativiteit in iemand naar boven. Ik denk daarbij wel dat het niet een motor van de categorie ‘het ideale platform voor uw smartphone’ moet zijn waar eigenlijk niet veel creativiteit in past. En motoren zouden idd een veel langer dienstbaar leven moeten krijgen en als ze helemaal op zijn pas naar het passend kerkhof gaan nadat vitale organen ter transplantatie verwijderd zijn. Dat lijkt mij duurzamer dan het ding verpatsen en een ‘vergroend’ exemplaar kopen. Ik ben van het lang blijven rijden en liefde geven aan zo’n bedaagd maar evenzo lief ding. Ik rij mijn gemuteerde R45/65 nu ruim een kwart eeuw en hij verveelt nog steeds absoluut niet. Zouden er meer zo moeten doen.
Bij een mens is 25 jaar jong. En dan zou 25 jaar bij een motorfiets oud zijn?
Ik bedenk net een uitvaartbedrijf voor overleden motorfietsen. Even oppassen dat de tank leeg is bij een crematie
Ik heb zo een Mash 125 (de 75) staan met carburator: draait heerlijk en altijd 🙂 !
De mijne is er ook van aan het opknappen. Ik stoei alleen nog wat met de overloopjes op de carburateur
Dat terugbouwen naar carbs op Hallies gebeurt voornamelijk zodat het blok weer afgewurgd kan worden naar 1 klap per dag…want dat vinden Hallierijders mooi…je big-end veel minder.
Geïnjecteerde Hadees draaien mooi en soepel maar met 1000tpm rond, veuls te hoog volgens menigeen.
Het clientèle wil de onregelmatige kenmerkende loop van vroegah…en van dubbel bovenliggende nokkenassen en waterkoeling lopen de rillingen helemaal over de rug.
Ongefundeerde nostalgie kan funest zijn!