Harm Jan’s verhaal *

Tja, waar moet je beginnen? Het is 1968. Eerst was er een Kreidler-brommer; na een tijdje kwam het idee om daar een roterende inlaat op te bouwen. Dat hadden de Van Veen Kreidlers immers ook! Blok uit elkaar getrokken, naar de buurman die een smederij had en dus een smidsvuur. Er werd een smeltkroes gevonden, aluminium schroot erin, smelten, in de linker carterhelft gegoten, afgedraaid in de draaibank, schijf gemaakt van een plamuurmes, deksel ervoor, carburateur erop en rijden maar!

Een smidsknecht van de buurman had een Ducati 450 Mark 3, die wilde hij kwijt, want er moest een Kawasaki 900 komen.

Ik had nog geen rijbewijs, mijn neef wel. We besloten om samen de Duc te kopen voor, als ik het goed herinner, 1.000 gulden. Samen veel gereden. Inmiddels had ik ook mijn rijbewijs gehaald. De lessen waren op een Vespa-scooter, waarbij de leraar achterop zat met een stuur achter zich, compleet met koppeling en remhendel voor een eventuele ingreep, maar ik dwaal af.

De Ducati’s van toen waren even betrouwbaar als de Haagse politici van nu, dus werd besloten om voor Japans te gaan.

We hadden een advertentie gezien waarin diverse Suzuki’s werden aangeboden, in de prijsklasse die binnen ons budget paste. De Ducati werd aangetrapt, wat op zich al een handeling is. Na 20 kilometer lekte er zoveel olie dat het in de laarzen van mijn neef, die reed, stond. Nadat een meneer van de ANWB was gestopt en het probleem in ogenschouw had genomen met de mededeling “die is total-loss”, vertrok hij weer. Wij hebben de motor naar een boerderij geduwd, en toen bleek dat de draadeinden, waarmee de kop en cilinder op het blok waren bevestigd, uit het blok waren getrokken! We hebben een blok hout tussen de bovenste framebuis en de kop geslagen om alles weer op zijn plaats te krijgen, maar dat had natuurlijk niet het gewenste effect.

We hebben de motorhandel gebeld: we wilden twee motoren kopen en één inruilen die stuk was. Nauwelijks hadden we de hoorn op de haak gelegd of de handelaar kwam al voorrijden!

Mijn neef kocht een Suzuki T20, en ik een Suzuki 250 Scrambler. Thuis werden de uitlaten van de Scrambler meteen doorgezaagd, zodat ze onderlangs konden lopen; laag stuurtje erop, klaar.

Daarna een Suzuki T500 van, volgens mij, 3.999 gulden. Tophalf erop en een Four Leading Shoe-voorrem, die verkocht Van Bockel in Rotterdam, samen met Ceriani remmen en voorvorken. Ook verkocht hij Grimeca-voorwielen met Four Leading Shoe. Die waren goedkoper. Ik ging op de T500 naar Van Bockel, legde een paar honderd gulden neer, bond het wiel op mijn rug en reed weer 300 km naar huis. Thuis gekomen zaagde ik de naven open en fabriceerde grote koelsleuven inclusief windhappers. Mooi toch?

Natuurlijk nog veel meer fietsen gehad, maar hier laten we het bij!

* Harm Jan hebben we leren kennen via de lezersreacties. Harm Jan heeft een glashelder verstand en geniale handen. Hij maakt ‘voertuigen’ omdat het kan. Als je nu zo’n verbazend goedkoop abonnement op AMK neemt, lees je straks het verbijsterende verhaal van een van zijn creaties. We verklappen niets, maar je mag denken aan de legendarische Moggies!

Zijn manier van aanpak? Voor een actueel project investeerde hij 60 uur in het maken van een spatbord. Het resultaat beviel hem echter niet voor de volle 100%.

Dus legde hij dat spatbord in een hoek. En maakte een nieuw spatbord. Daarna deed hij hetzelfde aan de andere kant.