Belangrijk doen in Sovjetstijl met GAZ-24 Volga

In de klassenloze maatschappij die het communisme nastreefde, zou geen onderscheid moeten bestaan, maar een GAZ-24 Volga was toch slechts voor een select publiek weggelegd. Hij vervulde de rol van statussymbool voor belangrijke lieden, die zich boven het plebs verheven voelden. Van die gedachte kun je je als huidig eigenaar bijna niet losworstelen en op de één of andere vreemde manier leidt dat tot het effect van een cultcar. 

Door: Aart van der Haagen

Daniël Bouwmeester raakte gefascineerd door de GAZ-24 Volga tijdens een bezoek aan Oekraïne in 2019. “In Kiev bezocht ik Vintage Motors, gespecialiseerd in exclusieve auto’s uit de Sovjettijd. Ik zag er de GAZ-24 met een V8-motor staan, speciaal zo geleverd aan de KGB in zwart met een rood interieur. Dat was meteen mijn favoriete uitvoering, maar de prijzen schieten tegenwoordig in het extreme.”

“Dat type behoort tot de gezochte exemplaren onder liefhebbers, net als de vrij zeldzame combiversie, ambulances en Scaldia-Volga’s uit België” verklaart Kapitän Zubek, die al een jaar of twintig in Polen een werkplaats runt waarin hij zich helemaal op de GAZ-24 heeft toegelegd en van waaruit hij klanten uit heel Europa en daarbuiten bedient, ook met een onderdelenvoorziening om ‘u’ tegen te zeggen. “In onze contreien wordt het model ‘de Russische Mercedes’ genoemd.” Die term moeten we met een flinke korrel zout nemen. “De GAZ-24 haalt het op geen stukken na bij de kwaliteitsnormen die we van de industrie in West-Europa kennen.” 

GAZ-24 Volga Diesel

Snelle modelwissels, daar waren ze in het Oostblok nooit zo van. Gorkovsky Avtomobilny Zavod nam de eind 1967 gepresenteerde GAZ-24 na een testperiode van drie jaar op 15 juli 1970 in productie en bouwde hem tot 1985, waarna hij als gefacelifte GAZ-2410 nog doodleuk doorliep tot in 1992, parallel aan de drastisch gemoderniseerde reeks onder de aanduiding 3102. Afgezien van de KGB-versie met een 5,5-liter V8 en een drietrapsautomaat hield de fabriek het programma qua aandrijfmogelijkheden lekker overzichtelijk met een aluminium ZMZ-viercilindermotor van 2445 cm³ en een handgeschakelde vierbak. In België, bij Scaldia, ging het er echter anders aan toe.

Kapitän Zubek: “Per trein arriveerden daar de koetsen en de losse onderdelen. Meestal zonder motor erbij, want de Volga M24 – zoals het type dan heette – werd bijna altijd omgebouwd naar een diesel, met een 2,1- en later 2,3-liter Indénor-blok van Peugeot.” De Nederlandse importeur Gremi rekende er eind 1972 een bedrag van 15.500 gulden voor. Heel schappelijk, maar de hoge wegenbelasting hield klanten tegen en de taximarkt durfde het nauwelijks aan. Belgen liepen er dankzij gunstige fiscale omstandigheden wel warm voor, zeker ook voor de zevenpersoons Stationcar. 

Onleesbare opschriften op de GAZ-24 Volga van Daniël Bouwmeester

Om een GAZ-24 te verwerven hoefde Daniël Bouwmeester niet af te reizen naar Oost-Europa. Hij kreeg er bijna één in de schoot geworpen, toen een vriend hem tipte over een vroeg exemplaar uit 1971 bij Gerard Kramer Klassiekers in Wolvega. “Nog de oerversie met de lintsnelheidsmeter. Hij was oorspronkelijk groen en later wit gespoten. Absoluut geen topexemplaar, maar wel onverprutst, nergens rot en goed toonbaar, zeker na vervanging van het gecraqueleerde interieur. Technisch moest ik hem echter nalopen.” Bouwmeester gaf zijn eigen twist aan de sobere Sovjet-ambiance met een paar welhaast ludieke accessoires in de vorm van glinsterende deurslotpinnetjes en een kitscherige overzet-versnellingspook van uitgeharde epoxy met een roos erin verwerkt. Zo gaat dat onder liefhebbers van cult cars uit het Oostblok. “Er zitten Russische diagonaalbanden onder de auto. Dat rijdt voor geen meter, maar puristen vinden ze geweldig.” Sfeerverhogend werken allerlei onleesbare opschriften op de koets en het dashboard. Dat is eigenlijk hoe je het wilt bij zo’n cultcar uit de Sovjetunie. 

Het complete artikel, inclusief veel foto’s, vinden jullie in het decembernummer van Auto Motor Klassiek. Dat ligt nu nog in de kiosk.

(Hieronder staan nog wat foto’s.)