Sluitingsdatum meinummer -> 17 maart
Fiat 1100 D (1966). Karaktervolle oldtimer voor Ed
Het is heel plezierig rijden in de auto’s van “gisteren”, zeker met deze gezinsauto van weleer. In de jaren 60 was de Fiat 1100 een populaire Italiaanse verkooptopper. Karakteristiek aan deze Fiat is dat je hem – zelfs nu, na 60 jaar – nog eenvoudig kunt herkennen, ook al kom je ze niet zo gauw meer tegen. Wij zullen de dagen in het verleden nooit meer meemaken, maar wel een vleugje van “gisteren” meekrijgen als we in een oldtimer rijden.
Historisch document
De Fiat 1100 D kwam in 2017 naar Nederland, waarna hij grondig werd gerestaureerd voor een nieuw leven; 2 jaar later was Ed de nieuwe eigenaar. In het dashboardkastje vond hij niet alleen de instructieboekjes, maar ook een oude advertentie van de importeur Leonard Lang: “De Fiat 1100 D heeft een robuuste bouw, een zorgvuldige afwerking en een goede wegligging. Hij wordt geleverd inclusief een ideale verwarming en een ondercoating, en dat allemaal voor 5.900 gulden!” Zo’n advertentie is inmiddels een historisch document.
Therapeutisch autorijden
Ed: “Als ondernemer is het voor mij – door de dagelijkse hectiek – een medicijn tegen de stress. Het geeft mij een gevoel van vrijheid, en ik heb het gevoel dat het langzaam overgaat naar passie. Ik ga in de zomerperiode graag een blokje om met mijn gezin en mijn moeder; het geeft gewoon een fijn familiegevoel.”
Vrijheid en plezier bieden
Ed: “Het is in de klassiekerwereld ook het praten over de auto en meedoen in de wereld die daaromheen hangt. Wat is er mooier dan om in aanraking te komen met andere liefhebbers van ons mobiele erfgoed. Een oldtimer koop je niet omdat je hem echt nodig hebt, maar omdat je ervan houdt. Over houden van gesproken, het bouwjaar van de Fiat is hetzelfde als mijn geboortejaar, een plezierig detail. Ook kan ik genieten van de kleurstelling; mijn schoonheid op wielen wordt zelfs beschermd door de wegenwacht en de ANWB, het bewijs is te zien in de grill.”
Conclusie: “Ik ben een pure hobbyist, fervent liefhebber en trots op mijn bezit.”
Het bezit van een auto is voor niemand iets bijzonders; het is een nuttig en noodzakelijk vervoermiddel. Een youngtimer, een klassieker of een oldtimer op twee of vier wielen is wel bijzonder; het is een bron van genoegen.
Leuk om alle reacties te lezen. Ben wel een beetje jaloers op je. Je woont een heel eind van me vandaan, anders was ik wel langs gekomen. Hij ziet er nog steeds keurig uit.
Nadat de Daf 33 combi vervangen werd door de Fiat 1100, was dit een hele vooruitgang in het aanzien, gebruik en prestaties toendertijd. Hij werd namelijk gebruikt als bedrijfsauto door het gas bedrijf waar mijn vader werkte destijds. In de winter periode moest de radiateur beschermd worden door een rubbermat aangezien er nog geen antivries gebruikt werd zoals nu. In ieder geval was het een enorme verbetering qua auto.
Mijn allereerste meters – veel meer waren het niet – alleen in een auto op een gesloten terrein vol spanning afgelegd. De 1100 en de stuurversnelling zijn niet uit mijn geheugen te wissen. Was de ‘D’ niet een geassembleerde wagen uit Neckarsulm?
In de zestiger jaren een keer een lange rit meegemaakt. Ben nu nog onder de indruk van de rijprestaties toen van deze auto. Reed geweldig voor die tijd.
Zo’n Fiat 1100 heb ik ook gehad als goedkope 2de hands auto. Toon gekocht voor een paar 100 gulden. Dat was de tijd dat een Fiat met 100.000 km met een versleten motor en doorgeroest naar de sloop ging. Dat gebeurde dus ook met deze Fiat.
Leuk, de enigste garage op ons dorp in m’n jeugd was een Fiat garage , dus Fiat waa bij ons verreweg het populairste automerk, de 1100 en later 1200 waren veelvuldig in beeld.