Er mag hier veel. Heel veel – column

“In Nederland mag bijna niks!” Net als zoveel hapklare opmerkingen zoals: “In Nederland kun je doen wat je wilt, want er wordt toch niet gehandhaafd.” Of: “Natuurlijk moet er een APK voor motorfietsen komen.” Tot: “Een APK voor motorfietsen is zinloos.” En dan hebben we het nog niet eens over ‘loud pipes save lives’, want dat is gewoon domme onzin.

In Nederland mag nog best veel. Daar zijn onze Belgische en Duitse motorrijders best jaloers op. Er mag dus veel. En als dat netjes en goed is uitgevoerd, dan kijken de keurmeesters van de RDW er glimlachend naar.

En waarom zou je een klassieke motorfiets zo veranderen dat hij niet meer fabrieksorigineel is? Vroeger waren daar steekhoudende redenen voor.

Tot eind jaren zestig waren er veel motorrijders ‘ambachtslieden’. En ambachtelijkheid werd toen al slecht betaald. Maar de oude garde motorrijders had doorgaans technische vaardigheden. En ze waren wat we nu in Nieuwspraak ‘een community’ noemen. Wat de ene niet kon of wist, daar was altijd wel een dorpsgenoot die van de hoed en de rand wist. Natuurlijk speelde mee dat de techniek in die tijd veel overzichtelijker was.

De insteek was: “Als het niet kan zoals het moet, dan moet het zoals het kan.”

Dat resulteerde, als het echt serieus mis was gegaan in de machinekamer, in de inbouw van een ander – maar goedkoop – motorblok. En als je zo’n overlevend stuk nationaal historisch erfgoed vindt? Dan heb je toch echt wel een klassieker. Of er nu een blok uit een Renault Dauphine, een VW-blok of wat dan ook in zit dat passend is gemaakt.

De losse insteek daarbij is dat een motorblok met evenveel cilinders en maximaal 30% meer vermogen dan het origineel helemaal geen problemen bij de politie, verzekering en RDW oplevert.

Bij grotere dichterlijke vrijheden is het verstandig om in elk geval bij de RDW langs te gaan. Daar zitten kosten aan vast, maar de kans is reuzegroot dat je dan een kenteken krijgt met ‘eigenbouwer’ erop. Het is raadzaam eerst eens bij de RDW langs te gaan, om daarna dat bezoek nog een keertje te doen (gevulde koeken mee!) om het ‘halffabricaat’ te laten schouwen. Documenteer de gedane werkzaamheden met foto’s waarop bijvoorbeeld duidelijk het uitgevoerde laswerk (motormontagepunten) te zien is.

Het RDW-traject bij een ingrijpende verbouwing overslaan en in goed vertrouwen op het originele kenteken blijven doorrijden, kan hinderlijke gevolgen hebben bij een aanrijding. Zelfs als de tegenpartij voor de volle 100% fout zat, dan zal de verzekeraar van de tegenpartij zonder twijfel de kaart ‘illegaal kenteken’ trekken. En daarmee wegkomen. Dan is de zelfbouwer de schuldige, want hij had met zijn motor helemaal de weg niet op mogen komen. Zoiets kan je letterlijk ruïneren.

Vroeger was de insteek: “Ik heb weer een motor met een lopend motorblok!”

Nu zijn de mensen die zelf zo aan de slag gaan doorgaans gedreven techneuten. Keuzes en resultaten worden al lang niet meer gemaakt uit budgettaire overwegingen. Ze bouwen en verbouwen gewoon omdat het kan en leuk is. En mensen die dat helemaal niks vinden? Die kunnen blij zijn, want er is weer een originele klassieker uit beeld. Dus dat maakt de overlevende echte klassiekers extra zeldzaam. Dus extra waardevol. Dus het verbouwen van een klassieke motorfiets is eigenlijk een win-winsituatie.

Dit is een voorzetje om te starten met dromen. Om elke avond voor het slapengaan een stukje te lezen op de site van de RDW.

En om in de schuur vast wat ruimte te maken voor het winterproject waarover je na dit verhaaltje bent gaan dromen.

Hou ons op de hoogte!

(Hieronder staan nog meer foto’s.)