De BX. Waarom niet

Er zijn jaren geweest dat de Citroën BX commons sense was zonder common sense te zijn. De hoekige vormgeving die hand in hand ging met de moderniteit van 1982 bezorgde Citroën ook weer kleur op de wangen. De jaren tachtig stonden bij de Double Chevron in het teken van de BX.

En gelet op de tijdsgeest van toen kwamen de actiemodellen al snel los. De BX was al verkrijgbaar in talloze combinaties tussen cijfers en letters. En na de facelift voor modeljaar 1987 wijzigden de aanduidingen, een puzzeltje om te onthouden. En naast de reguliere uitvoeringen waren er opnieuw de actiemodellen. Van Biarritz tot Image, van Deauville tot Palmarès. En zo waren er nog meer speciale aanbiedingen. De Millésime was ook een speciale uitvoering. En zo’n exemplaar uit 1990 zag ik bij Kramer in Wolvega.

De raderen lopen. Wel. Niet. Wel. Niet. Deze BX ziet er fantastisch uit, heeft een dito onderhoudshistorie en over het veersysteem hoef je je ook geen zorgen te maken, de BX kreeg net nieuwe veerbollen, het systeem is op en top. Dit is zo’n auto die je wilt hebben, als je ook een voorliefde hebt voor Franse klassiekers en youngtimers, die je moeiteloos voor alle dag kunt inzetten. Als nieuw, met een aantrekkelijke kilometerstand. Als nieuw om te zien.

Welkom in de wereld van Velours, centrale vergrendeling, elektrisch bedienbare spiegels en ruiten. Het dakje open, dat ontbreekt. Maar wat deze Fransman allemaal wel aan boord heeft, dat bekoort. Je ziet jezelf zoeven, en dankzij de 1.6 motor aan boord is meekomen met het verkeer geen probleem. Of je nu straks honderd mag blijven rijden, of dat de snelheidslimiet weer naar de oude waarde van 130 (overdag) wordt verhoogd.

Wat gaat er dan weg, als ik de knoop doorhak? Dat is nog niet duidelijk. Zowel de Jetta als de V50 bekoren in hoge mate. En misschien blijven ze. Al staat die kansberekening toch in het teken van de manier waarop je rijdt, waarop je zoeft, waarop je een 34 jarige Citroën rijdt. De Millésime ziet er bijzonder appetijtelijk uit en het typeplaatje siert een auto die allang geen common sense meer is, maar in een steeds grotere kring van liefhebbers terecht is gekomen. En deze Citroën representeert de liefhebbersauto voor dagelijks gebruik, die niet een schim van het verleden is, maar een monument uit de geschiedenis van de Double Chevron. En dat zijn voorwaarden, die de gedachten geen moment tot rust manen.