in

De bijzondere ontwerpen van Ogle Design

Het is 1969, Yeaahh baby!
ER Classics Desktop 2022

We schrijven 1969 en in de bioscopen draait “Easy Rider”, een cultfilm die precies weergeeft wat de jonge generatie voelde. Vrijheid! Aan het gas draaien van een chopper, op de klanken van Creedence Clearwater Revival. Een nieuw tijdperk stond voor de deur, in het teken van Waterman, alles werd mogelijk. Drugs, vrije liefde, de pil, de psychedelische kleuren, de minirok, Woodstock, in je oren zingt Steppenwolf “Get your motor running” …

Geen wonder dat de industrieel ontwerpers in deze periode zich te buiten gingen aan de hipste, gekste dingen, liefst in het nieuwe materiaal plastic en bij voorkeur in oranje en paars, de kleuren van Tibet, de geuren van wierook. De hele wereld leek van oranje, groen of paars plastic te worden: telefoons, wekkers, asbakjes, bijzettafels en schemerlampen.


Een van die ontwerpbureaus was Ogle Design in Engeland. Inderdaad, geen Michelotti of Giugiaro deze keer, maar een team van jonge afgestudeerden barstensvol ideeën in Swinging Londen, waar ook ineens de mode bepaald werd. Laten we eens naar een paar hersenspinsels kijken die daaruit zijn voortgekomen.

bond bug 700es
Bond Bug 700es op de London Motor Show

De Bond Bug

We blijven in 1969, want zo saai was dat niet. Neem alleen de mode al: knielaarzen, minirokjes en gebreide jurkjes maakten van elke dag een nieuwe lente. En op de London Motor Show stond een te gek karretje dat daar precies bij paste: de Bond Bug.

De Bond Bug (insect) was het gevolg van de overname van het oersaaie driewielermerk Bond door dat andere driewielermerk Reliant. Onder het ontwerp van Ogle zat dan ook de techniek van een Reliant Regal, met zijn 750cc aluminium motor en starre achteras. Het was bedoeld als een kleine serie stadsauto’s, met zijn twee zitplaatsen en gebrek aan bagageruimte. Maar het wagentje sloeg zo enorm aan dat aan de vraag bij lange na niet kon worden voldaan. Al tijdens de show konden bijna duizend orders worden genoteerd, wat voor een fabriek met ambachtelijke productie een onmogelijke opgave zou worden. Er werd daarom in zeven haasten een extra productielijntje opgezet in de Reliant-fabrieken in Tamworth en men ging aan de slag.

The Bug
The Bug

Toch zakte het succes net zo snel in elkaar als het begonnen was. Het rijden op drie wielen heeft geen voordelen, behalve dat destijds met een motorrijbewijs kon worden volstaan. Ik kom daar later met de Reliant Robin en Kitten op terug. De Bond Bug was met zijn vederlichte constructie behoorlijk snel, hij liep 135 kilometer per uur. Maar in- en uitstappen via de enorme naar boven scharnierende deur was niet echt handig en het zicht opzij en naar achteren was ronduit slecht. Ook had hij bij nader inzien best wel een plastic uitstraling van binnen en was er ook geen penny uitgegeven aan geluidsisolatie, zodat een radio of goed gesprek beginnen weinig nut hadden. En dat in combinatie met een aanschafprijs waarvoor ook een Mini 850 kon worden gekocht. En ja, een Mini, dat was een sjiek wagentje met vier zitplaatsen, vier wielen en zes ramen. De Mini kreeg in dat jaar 1969 bovendien een leuke reclame-actie mee in de film “The Italian Job” met Michael Caine. Natuurlijk sponsorde British Leyland driftig mee aan al die scènes met Mini’s in de kleuren van de Union Jack.

Interieur Bond Bug
Plastic fantastic: het interieur van de Bug

De Bond Bug zou het bioscooppubliek dan weer veroveren in de Star Wars films.

Regisseur George Lucas liet drie Bugs ombouwen tot Land Speeder zwevende auto’s’, waarbij het effect van vliegen werd verkregen met spiegels, of met een streepje vaseline op een glasplaat voor de lens. Geen drie, maar nul wielen. Zelfs Ogle had dat niet kunnen bedenken.

Landspeeder
Landspeeder

Terug naar 1969, en de film Easy Rider

Ogle Design had ervaring met tweewielers: het was de ontwerper geweest van de Triumph Trident en zijn tweelingbroer BSA Rocket 3, schitterende Britse motoren, maar geen hippe choppers waarop kerels met meterslang haar rondreden. Die kans was vanaf 1970 echter wél weggelegd voor de middelbare-schooljongen die eens flink indruk wilde maken … met een fiets.

De Raleigh Chopper was een kinderfiets gebaseerd op het altijd aanwezige verlangen van jongens naar gemotoriseerd vervoer en deze fiets had alles wat maar leek op een knallend motorfeestje: een buddyseat, een sissy-bar, een chopper-stuur en een schakelpook waarmee, afhankelijk van pappies portemonnee, drie of vijf versnellingen konden worden gekozen.

1969 Raleigh Chopper
1969 Raleigh Chopper

Niet dat het zo’n geweldige fiets was … wie mooi wilde zijn moest pijn lijden. Het dunne zadel werd op langere ritten een pijnbankje en wie ervan afgleed (wat gegarandeerd vaak gebeurde) kwam met zijn gevoelige delen terecht op de schakelpook. En dan maar hopen dat de knop er nog aanzat. In sommige Amerikaanse staten werd deze fiets dan ook uit de verkoop gehaald nadat enkele nare amputaties hadden plaatsgevonden met blijvende consequenties voor de voortplanting. Ook was de Ralleigh Chopper niet bepaald stabiel en kon spontaan achterover schieten. Maar leuk om te zien, dat was hij wel.

Reliant Robin
Reliant Robin

De Reliant Robin en Kitten

Reliant was altijd al een vreemde eend in de bijt in autoland. Het concept van driewielers was niet nieuw, daar waren de Duitsers en Italianen ook groot in, maar Reliant is tot nu toe het enige merk geweest dat een min of meer volwaardige personenwagen op de markt bracht met één voorwiel en twee achterwielen.

Een auto maken waaraan een wiel ontbrak was niet eens de grootste uitdaging, om hem met een motorrijbewijs te mogen besturen moest het rijklaargewicht ook nog eens onder de 400 kilo blijven. Daarom was het koetswerk van een Reliant Regal of Robin helemaal van polyester, gemonteerd op een stalen chassis. Motor en versnellingsbak waren, om gewicht te besparen, van aluminium. Bijkomend resultaat was, dat het een bijzonder zuinige auto was. Maar erg mooi of spannend was het allemaal niet, zoals we zien in de tv-serie Mr. Bean, die het steeds aan de stok heeft met een Regal Van.

Aan Ogle werd gevraagd om hun Bond Bug-fantasie uit te leven op een opvolger van de Regal.

Het resultaat was de Robin, die er inderdaad een stuk beter uitzag en waarvan ook een vierwiel-versie verscheen, de Kitten. Daarvoor was wel een autorijbewijs nodig, maar de zuinigheid werd behouden.

Jeremy Clarkson in een geprepareerde Reliant Robin
Jeremy Clarkson in een geprepareerde Reliant Robin

De woede was groot bij de Reliant Owners Club, toen Jeremy Clarkson zich voor het programma Top Gear liet filmen in een Robin die min of meer bij elke straathoek omsloeg. Daar konden de liefhebbers niet om lachen, want later bleek dat voor de opnamen het differentieel was vastgezet en betonblokken links en rechts in het vooronder waren gelegd. Daardoor kiepte de auto bij elke stuurbeweging op zijn kant, maar met de realiteit had het niets te maken. Natuurlijk is een driewieler minder stabiel dat een vierwieler, maar zo erg was het nu ook weer niet.

Reliant Scimitar OTC
Reliant Scimitar OTC

Scimitar

Het mooiste Ogle Design ontwerp voor Reliant was natuurlijk de onvolprezen Scimitar. Deze sportwagen met Ford V6 was, net als de overige Reliants, opgebouwd uit een stalen chassis en een polyester koets. Het model trok veel klanten (waaronder Princess Anne die er wel zes versleet). Waarin een kleine fabriek groot kan zijn. Overigens noemde Reliant zich jarenlang “Britain’s second largest car manufacturer”. Het mooie was, dat het nog waar was ook.

Waar is trouwens die trotse Britse auto-industrie sindsdien gebleven?

16 Reacties

Geef een reactie
  1. Oh zo’n chopper fiets. Heb er ook één, even, bezeten. Even want de fiets (pook op de bovenbuis, sierveren in de voorvork, lang zadel) was een krijgertje van een buurjongen en was niet meer op haar best.
    De Scimitar 30-TH-14, 2e type, was van een andere buurjongen en ik mocht er wel eens in rijden om bv. een vriendinnetje op te halen.
    Machtige (Keulse?) V6, houten Nardi stuur, overdrive schakelaar links van het stuur en wat een geluid kwam er uit dat kromzwaard.

  2. Ik lees: “Triumph Trident en zijn tweelingbroer BSA Rocket 3, schitterende Britse motoren” voor het allereerst in zo’n 50 jaar tijd. Als er één ding verkeerd was – er waren natuurlijk meerdere – aan deze nieuwe driepitters dan was het wel de styling, waarvan de hokkerigheid afdoende verklaard werd als product van auto-vormgevers. Die bewering lees ik hier bevestigd. Met name de brandstoftanks kregen kritiek, én de spotnaam ‘broodtrommel’.

  3. John Fogherty van CCR heeft de song ” Born to be wild” niet groot gemaakt, dat was de band Steppenwolf…en niemand anders…

    Als je iets schrijft, zorg dan iig dat je de feiten correct hebt….

    Dit is een misser van de eerste orde….ik houd mijn hart vast voor de rest van dit artikel….

    • Het blijft een prachtige auto, zo’n Scimitar. Ik heb er een gehad, een RHD Se6b in Rose white, als de verf tenminste bleef zitten. Anders werd hij groen. Een idiote zitpositie, veel te ver naar rechts met een enorme middentunnel, omdat het vergroten van de Se5 tot de Se6 het gemakkelijkste ging door in de mallen een extra stuk te zetten. De 2.8 Cologne motor was geweldig en als het reed reed het erg goed. Totdat ik dan weer geknetter in de zekeringkast hoorde die later door kortsluiting helemaal zwart geblakerd bleek te zijn. Een boeiende ervaring met de slechtse maar ook karakteristieke auto die ik ooit gehad heb. Ik blijf er een zwak voor houden. En voor zo’n Bond Bug ook wel.

  4. Nog even over de muziek van de film Easy Rider, de Byrds met the Ballad of the easy rider en Wasn’t born to follow verdienen zeker een eervolle vermelding.

  5. Grappig de eerste foto helemaal jaren 60 70. De Bug was 13 May 2017 MOT getest met 36,916 miles
    op teller maar volgens mij is er gerommeld met de teller want in de periode’s daarvoor stond de teller hoger. Waar zou de Bug nu zijn?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

Nu in de winkel

Bekijk de 40 pagina's tellende preview via deze link of een klik op de omslag.

Het meinummer, met daarin:

  • Chevrolet Corvair Monza Sport-Sedan
  • Fiat 238
  • Honda TL250
  • Renault Mégane Coupé
  • Revisie van hydraulisch bedienbare remklauwen – Deel 1
  • Volkswagen 411
  • Volvo Duett restauratie.
omslag amk 5 2022 300

Het perfecte leesvoer voor een avondje of meer ongestoord weg te dromen. Hij ligt nu in de winkels. Een abonnement is natuurlijk beter, want dan mist u geen nummer meer en u bent nog eens € 27 goedkoper uit ook. Niet verkeerd in deze dure tijden.

Heinkel Tourist 1961 1

Heinkel Tourist (1961); het openluchtgenoegen van Jan Wolters

Thuiskomen in Schalsum. Proost!